T’ αυγά και τα πασχάλια

Σπάνια υποψήφιος σε δημοτικές εκλογές συμβολίζει τόσα για την πρόοδο ενός πολιτισμού όσα η Γκιουλ Μπεϊάζ Καραχασάν, η οποία προτείνεται από το ΠΑΣΟΚ για υπερνομάρχης Δράμας – Καβάλας – Ξάνθης

Σε αυτόν τον τόπο στον οποίο θεωρούμε την πρωτιά στη Γιουροβίζιον επιβεβαίωση
της ευρωπαϊκής σφραγίδας στον πολιτισμό μας, όπου πολύ περήφανοι ξοδεύουμε
εκατομμύρια ευρώ για να επιδείξουμε την υψηλή ευρωπαϊκή μας παράδοση κατά τη
διοργάνωση του ευρω-πόπ αχταρμά και όπου ακόμη πιο περήφανοι δηλώνουμε εθνικώς
ακομπλεξάριστοι, εξ ου και συμμετέχουμε με τραγούδι εις την αγγλική γλώσσα,
καθώς έχουμε τη μεγίστη αυτοπεποίθηση ως λαός, σε αυτόν ακριβώς τον τόπο
ξεσηκώθηκε θύελλα αντιδράσεων για την υποψηφιότητα στις νομαρχιακές εκλογές
μιας Ελληνίδας, μουσουλμάνας στο θρήσκευμα.

Μόλις ανακοινώθηκε η πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την Υπερνομαρχία Ξάνθης –
Καβάλας – Δράμας να είναι υποψήφια η 27χρονη Γκιουλ Μπεϊάζ Καραχασάν,
δικηγόρος, γεννημένη σε ένα από τα πομακοχώρια, μητέρα ενός αγοριού και
μουσουλμάνα, ξεχύθηκαν οι υπερασπιστές των ιερών και οσίων του
γιουροβιζιονικού αυτού έθνους στα πάνελ, παράγοντας το σύνηθες θέαμα της
εθνικής σχιζοφρένειας. Αναμενόμενο. Γιατί σε αυτό το ωραίο λίκνο της
δημοκρατίας, που επιβεβαιώνεται ως έθνος διοργανώνοντας τελετές υποδοχής της
κυπελλούχου εθνικής ομάδας ποδοσφαίρου με επικεφαλής τον Αρχιεπίσκοπο να
βγάζει λογύδρια για το πόσο ο Θεός στέκεται στο πλευρό της Ελλάδας, χάνονται
εύκολα τα αυγά και πασχάλια.

Γιατί δεν είναι λίγοι οι Έλληνες πολιτικοί που κολακεύουν τον λαό συντηρώντας
φαντασιώσεις ότι είναι περιούσιος και γι’ αυτό χρειάζεται ένας Θεός, αλλιώς
μπερδευόμαστε τίνος περιούσιοι είμαστε. Επίσης διαθέτουμε το «copy write» της
δημοκρατίας, εμείς ως πρώτοι διδάξαντες την υφήλιο, οπότε δεν θα μας πουν εμάς
οι κουτόφραγκοι πώς θα την εφαρμόζουμε στον τόπο μας. Ποιος είπε ότι είναι
αυτονόητο να διεκδικεί υποψηφιότητα ένας Έλλην πολίτης, ο οποίος δεν είναι
ορθόδοξος και μιλάει και τουρκικά; Από πού μας ήρθε; Ακόμη χειρότερα, είναι
και γυναίκα.

Σε ποια χώρα θα διεκδικήσει την ψήφο του λαού; Σε εκείνη στης οποίας
την τηλεόραση έχουν μόνιμο στασίδι οι ιερείς της μίας και μόνης θρησκείας την
οποία αποδέχεται και που καλούνται να εκφράσουν απόψεις επί παντός επιστητού
σαν αναγνωρισμένοι εκπρόσωποι του έθνους κι ας μην εκλέγονται; Σε εκείνη στην
οποία παραμονές εκλογών τα κόμματα αναζητούν γυναίκες υποψηφίους να εντάξουν
βιαστικά στα ψηφοδέλτια για να μην ντροπιαστούν στην υπόλοιπη Ευρώπη ότι δεν
έχουν στελέχη γυναίκες, γιατί δεν δημιούργησαν τις συνθήκες εκείνες που θα
ευνοούσε την εξέλιξή τους; Σε εκείνη όπου τηλεοπτικές ενημερωτικές εκπομπές
κάνουν κατά την προεκλογική περίοδο ειδικά αφιερώματα στις «γυναίκες
υποψηφίους» σαν να πρόκειται για αξιοπερίεργο φαινόμενο;

Με την ευκαιρία στήθηκαν και τα συνήθη πάνελ της εθνικής κόντρας. Οι
υπέρ και οι κατά. Βρε, αυτό το έθνος να μην μπορεί να ησυχάσει! «Θα
παρακολουθήσει τις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου μαζί με τους επισήμους τιμώντας
την ιστορία του ελληνικού έθνους η Γκιουλ Μπεϊάζ Καραχασάν;» ήταν το ακλόνητο
επιχείρημα του υπουργού Μακεδονίας – Θράκης, ο οποίος προσπαθούσε να ξεσηκώσει
φοβικούς συνειρμούς αμφισβητώντας την υπηκοότητα της νεαρής δικηγόρου. Ακριβώς
αυτό έκαναν και ορισμένοι Τούρκοι από την άλλη πλευρά του Αιγαίου, βρήκαν
ευκαιρία να αμφισβητήσουν ότι η Γκιουλ Μπεϊάζ είναι Ελληνίδα, τη θέλουν
Τουρκάλα. Ενδιαφέρουσα η συμφωνία των απόψεων.

Μια πολιτική κίνηση κρίνεται κατ’ αρχήν από τη δύναμή της να εγείρει
συζητήσεις, να επαναπροσδιορίζει επιχειρήματα και στη συνέχεια από τη δύναμή
της να οδηγεί και σε ανατροπές. H πρόταση του ΠΑΣΟΚ για την Καραχασάν,
ανεξαρτήτως του αποτελέσματος, έχει ήδη επιτελέσει το πρώτο σκέλος του σκοπού
της. Στα πάνελ ξεκαθαρίστηκαν ακόμη μία φορά οι απόψεις.

Ευανάγνωστοι συμβολισμοί

H αλήθεια είναι ότι στην πολιτική, όπως και στην τηλεόραση, πουλάει η κόντρα.
Συσπειρώνει. Ψηφοφόρους ή θεατές, όπως και να τους πει κανείς δεν διαφέρει,
αφού στόχος είναι να παραμείνουν καθηλωμένοι. H πολιτική της κόντρας, όπως και
η τηλεόραση της κόντρας, αναπαράγει τον εαυτό της και βασίζεται στην αέναη
διατήρηση του ίδιου περιβάλλοντος, των ίδιων προσώπων και των ίδιων
νοοτροπιών. H πρόταση για την κυρία Καραχασάν «χτυπάει» σε περισσότερους του
ενός πυρήνες του εγχώριου συντηρητισμού γιατί, εκτός από μουσουλμάνα, είναι
και γυναίκα και πολύ νέα. Σπάνια πρόσωπο υποψηφίου συγκεντρώνει τόσο πυκνούς,
πλην ευανάγνωστους, συμβολισμούς για μια πολιτική σκηνή και πολύ περισσότερο
για μια εποχή.