Παγίδα με την ελάχιστη καταβολή για τις πιστωτικές κάρτες στήνουν οι
τράπεζες στους δανειολήπτες.
|
|
Ενώ πριν από μία διετία οι καταναλωτές πλήρωναν τουλάχιστον το 5% των οφειλών
τους κάθε μήνα, σήμερα οι τράπεζες μειώνουν το ποσοστό αυτό ακόμα και σε 2%.
Με το πρόσχημα δηλαδή της μικρότερης δόσης κάθε μήνα, παγιδεύουν τους
δανειολήπτες σε έναν κυκεώνα επιτοκίων και καταβολών, που μπορεί να κρατήσει
μέχρι και…δεκαετίες ώσπου ο δανειολήπτης να ξεχρεώσει οφειλές ακόμα και
λίγων εκατοντάδων ευρώ. Αν σε αυτό προστεθούν οι υψηλές προμήθειες, οι ετήσιες
συνδρομές και μία σειρά άλλων επιβαρύνσεων, οι πιστωτικές κάρτες μετατρέπονται
με διαφορά στην ακριβότερη μέθοδο δανεισμού, προκαλώντας ακόμα και αντιδράσεις
της Κομισιόν.
Τελικό επιτόκιο 17%
Ενδεικτικό είναι πως (μετά τις τελευταίες εξελίξεις, δηλαδή τη μείωση της
ελάχιστης καταβολής στο 2% του συνολικού ποσού) ένας δανειολήπτης με χρέη
3.000 ευρώ σε πιστωτικές κάρτες, ο οποίος επιλέγει να καταβάλλει μόνο την
ελάχιστη δόση, θα αποπληρώσει τις οφειλές τους ύστερα από… 24 χρόνια!
Μάλιστα, έχοντας καταβάλει άνω των 5.500 ευρώ σε τόκους!
Συγκεκριμένα, με τελικό ετήσιο επιτόκιο 17% (δηλαδή ονομαστικό 15,5%, που
αποτελεί τον μέσο όρο της αγοράς) και πληρώνοντας μόνο την ελάχιστη καταβολή ή
το ελάχιστο ποσό των 15 ευρώ ανά μήνα, ο κάτοχος πιστωτικής κάρτας με υπόλοιπο
3.000 ευρώ θα καταφέρει να την ξεχρεώσει τον… 290ό μήνα ή 24 χρόνια και δύο
μήνες μετά την αρχική αγορά. Πρόκειται για διάστημα που ταιριάζει μάλλον σε
στεγαστικό δάνειο παρά σε οφειλές από πιστωτική κάρτα. Ο κάτοχος της κάρτας
αυτό το διάστημα θα έχει καταβάλει 8.765,5 ευρώ στην τράπεζα, δηλαδή 5.765,5
ευρώ μόνο σε τόκους για ένα ποσό 3.000 ευρώ.
Οι τράπεζες προβαίνουν ουσιαστικά μονομερώς στη μείωση του ποσοστού της
ελάχιστης μηνιαίας δόσης, καθώς οι κάτοχοι πιστωτικών καρτών έχουν διορία
λίγων ημερών προκειμένου να αντιδράσουν στην αλλαγή. Αν όμως δεν διαβάσουν τα
«ψιλά γράμματα» στον μηνιαίο λογαριασμό τους, οι τράπεζες προχωρούν αυτόνομα
στη μείωση της δόσης, στήνοντας την παγίδα της «αιώνιας οφειλής».
«Αλμυρές» συνδρομές και προμήθειες-φωτιά
ΔΕΝ EINAI όμως μόνο η ελάχιστη δόση – σε συνδυασμό με τα υψηλά επιτόκια
– που προκαλεί τις υπέρογκες επιβαρύνσεις στο πλαστικό χρήμα.
H ετήσια συνδρομή, που κυμαίνεται κατά μέσο όρο στα 26 ευρώ και φθάνει μέχρι
τα 40,80 ευρώ, είναι ακόμα ένα καπέλο με το οποίο επιβαρύνουν οι τράπεζες τους
κατόχους πιστωτικών καρτών. Μάλιστα, υψηλότερο είναι το κόστος για τις
«αναβαθμισμένες» πιστωτικές κάρτες (χρυσές, πλατινένιες κ.λπ.), το οποίο κατά
μέσο όρο ανέρχεται σε 79 ευρώ. H προμήθεια αυτή – σύμφωνα με τα στοιχεία της
Τραπέζης της Ελλάδος – είναι αρκετή για να εκτινάξει το πραγματικό επιτόκιο
δανεισμού κατά 1,5 – 2 μονάδες πάνω από το ονομαστικό.
Δυσβάσταχτη επιβάρυνση είναι και οι προμήθειες που επιβάλλουν οι τράπεζες σε
όσους πραγματοποιήσουν ανάληψη μετρητών με πιστωτική κάρτα, είτε αυτές γίνουν
από ATM της ίδιας είτε άλλης τράπεζας. Για κάθε ανάληψη, εκτός από το επιτόκιο
που χρεώνεται από την πρώτη ημέρα, ο δανειολήπτης πληρώνει αμέσως έως και 26
ευρώ ή το 2,5% των χρημάτων που «σηκώνει» από την πιστωτική κάρτα.
Τέλος, προμήθειες-φωτιά που φτάνουν ακόμα και το 4% του τζίρου τους με
πλαστικό χρήμα πληρώνουν τα λιανεμπορικά καταστήματα, προκειμένου να δώσουν
στους πελάτες τους τη δυνατότητα αγορών με πιστωτική κάρτα. Ανάλογα με τον
τζίρο και το είδος της επιχείρησης, το καπέλο κυμαίνεται ανάμεσα σε 0,5% και
4% και – στις περισσότερες περιπτώσεις – μετακυλίεται αυτούσιο στην τελική
τιμή των προϊόντων.
H απειλή της Κομισιόν
Αυτή η πρακτική προκάλεσε την παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, που έκανε
λόγο για «φορολογία» της τάξεως έως και του 2,5% στις λιανικές τιμές των
προϊόντων, λόγω των προμηθειών που επιβάλλονται στις συναλλαγές. Δεν δίστασε
μάλιστα να απειλήσει τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα με κυρώσεις, σε περίπτωση
κατά την οποία συνεχίσουν τις πρακτικές αυτές.
