Έκλεψαν την παράσταση

Το ζευγάρι των παρουσιαστών Γιώργος Καπουτζίδης – Ζέτα Μακρυπούλια επιδόθηκε σε μια κεφάτη αναδρομή της ιστορίας της Γιουροβίζιον και των εγχώριων επιδόσεων, κλέβοντας την παράσταση από την Άννα Βίσση

Το ζευγάρι των παρουσιαστών Γιώργος Καπουτζίδης – Ζέτα Μακρυπούλια επιδόθηκε
σε μια κεφάτη αναδρομή της ιστορίας της Γιουροβίζιον και των εγχώριων
επιδόσεων, κλέβοντας την παράσταση από την Άννα Βίσση

Πάμε πανέτοιμοι στα γιουροβιζιονικά πανηγύρια, με μια παραδοσιακή μπαλάντα του
τόπου μας, το «Everything», που επιδεικνύει με ήρεμο καμάρι τα κλέη του
εθνικού πολιτισμού χάριν στην άπταιστο αγγλική, στην οποία είναι γραμμένοι οι
στίχοι.

Μπαλάντα ερμηνευμένη από θαλερή σταρ του εγχώριου ποπ-ροκ, αυθεντική απομίμηση
μαντονικού προτύπου. Μπαλάντα επιλεγμένη με «απολύτως δημοκρατικές
διαδικασίες», όπως κατ’ επανάληψη τονίστηκε από τον πρόεδρο της κριτικής
επιτροπής Μίμη Πλέσσα, της οποίας τα μέλη πάντως, όπως και τα τελικά τέσσερα
τραγούδια που διαγωνίστηκαν – εκ των οποίων δύο του Καρβέλα (κέρδισε το ένα) –
δεν γνωρίζουμε ακριβώς ποιες διαδικασίες επιλογής ακολούθησαν.

Πάντως αυτή ήταν η κατάληξη ενός μπενχουρικού πανηγυρτζήδικου σόου, που
απέδειξε τη συστράτευση δυνάμεων για την επίτευξη του «απόλυτου εθνικού
στόχου». Σε εποχές άλλωστε που ο λαός βγαίνει στους δρόμους γιατί η
καθημερινότητά του τον πνίγει, τέτοιες γιορτές με την υποστήριξη της πολιτικής
εξουσίας αποτελούν πάγια τακτική. Μάθαμε πλέον.

Όπως κι αν έχει, η βραδιά ανήκε στο δίδυμο των παρουσιαστών Γιώργο Καπουτζίδη
– Ζέτα Μακρυπούλια και δεν κατάφεραν να τους την κλέψουν ούτε τα τέσσερα
διαγωνιζόμενα τραγούδια.

Το σόου είχε το ευφυές σκηνοθετικό εύρημα να αναδείξει ακριβώς αυτό που
αποτελεί την πεμπτουσία του γιουροβιζιονικού πανηγυριού, το στυλιστικό κιτς.
Έτσι το ζευγάρι των παρουσιαστών επιδόθηκε σε μια κεφάτη αναδρομή και της
ιστορίας της Γιουροβίζιον αλλά και των εγχώριων επιδόσεων στον ενδυματολογικό
τομέα και τη σκηνική παρουσία.

Σε μια οθόνη προβάλλονταν φιλμάκια με τις αλήστου μνήμης συμμετοχές μας –
«Κρασί, θάλασσα και τ’ αγόρι μου», «Ότο στοπ» με τη Βίσση αγνώριστη, «Ντο, φα,
φα, φα» κ.λπ. – και οι δυο τους στη σκηνή με περούκες και κοστούμια, πιστές
αντιγραφές των αυθεντικών, μιμούνταν τους ερμηνευτές. Ήταν απολαυστικοί.
Χαριτωμένοι.

Αποκορύφωμα των μεταμφιέσεων, η στιγμή που εμφανίστηκε ο Καπουτζίδης με
απομίμηση του περιβόητου «φουστανιού» που είχε φορέσει η Καίτη Γαρμπή με τα
ανοίγματα στο πλάι – η πρώτη αοιδός που αξιοποίησε και άλλα προσόντα πλην των
φωνητικών.

Άστοχος μόνον ο εξαιρετικά ειρωνικός σχολιασμός των εποχών που το έθνος είχε
χλιαρή προσέγγιση στο θέμα Γιουροβίζιον, με αποτέλεσμα ορισμένες χρονιές να μη
συμμετέχει καν. Μας προκάλεσε να αναλογιστούμε πώς μας προέκυψε αυτός ο
«ξαφνικός έρως». Και θυμηθήκαμε την κολοσσιαία διαφημιστική προβολή του
θεσμού, που άρχισε από τους καβγάδες των τηλεπαραθύρων, οι οποίοι προκάλεσαν
το εθνικό αίσθημα «γιατί εμείς δεν μπορούμε» και το οποίο κατέληξε σε εθνική
συστράτευση προκειμένου να κερδίσουμε την «κούπα». Μόλις συντονιστήκαμε με το
γιουροβιζιονικό κλαπατσίμπανο ήρθαν και οι «πρωτιές» που μοιράζει πάντα η
βιομηχανία της διασκέδασης για να ζεστάνει «καταναλωτές», ανάλογα με τους
εμπορικούς της στόχους. Και η καλύτερη κατανάλωση γίνεται όταν υπάρχει εθνική
επένδυση.

Το σόου πάντως έδειξε ακριβώς αυτό που είναι η Γιουροβίζιον. Ένα γλέντι της
σκηνικής και ενδυματολογικής υπερβολής, που απλώς θέλει χιούμορ.

Δεν έλειψαν τα εθνικοπατριωτικά, μελοδραματικά και υπερβολικά σχόλια για
παλαιότερες συμμετοχές. Μέχρι που ακούσαμε από τη Μαριάννα Τόλη για το αλήστου
μνήμης «Ντο, φα, φα, φα» να λέει ότι ήταν μια θαυμάσια μουσική, με ιδιοφυείς
στίχους.

Τους μελοδραματισμούς δεν απέφυγε ούτε η Άννα Βίσση, η οποία εμφανίστηκε στη
σκηνή σαν ρόκερ τινέιτζερ με αλυσίδες, στενά παντελόνια και φανελάκια,
χαιρέτησε το φαν κλαμπ της που στρίγκλιζε σεληνιασμένο, ερμήνευσε το γκραν
σουξέ «Αγάπη από νάιλον» και έκανε δηλώσεις για το πάθος της και την πατρίδα
για την οποία θα τα δώσει όλα και άλλα παρόμοια.

Ακούστηκαν ευχές από Παπαρίζου, Ρουβά με τις κοσμικές κοινοτοπίες «να είσαι
Άννα ο εαυτός σου» και «να έχουμε θετική σκέψη» και «να στείλουμε καλή ενέργεια».

Χαμηλότερα των προσδοκιών

Έπειτα από πολλά σκετς, χειροκροτήματα, την εμφάνιση της κυπριακής συμμετοχής,
της ρουμάνικης, της τουρκικής, βγήκε και η εγχώρια ερμηνεύτρια με λαμέ
κοστούμι, με τις αλυσίδες σήμα-κατατεθέν στους γοφούς, άρπαξε το μικρόφωνο,
πήρε πόζες τύπου Μικ Τζάγκερ, γονυπετής στις κορόνες, χοροπηδηχτή στα
χορευτικά, αλλά έμεινε αβοήθητη από τα τραγούδια. Δύο καρβελικά που κάτι
θύμιζαν, δύο που δεν ξεχώριζαν, κανένα με ένα ελάχιστο εθνικό χαρακτηριστικό.
Θα ακούσουμε όμως τόσες φορές το επιλεγέν, που θα «μαρτυρήσουμε» μας αρέσει,
μας αρέσει!

Κρατήσαμε την πονηριά της Τουρκάλας, η οποία τραγούδησε σε στίχους αγγλικούς
και ελληνικούς. Μια ωραία φιλοφρόνηση προς τη χώρα που φιλοξενεί τη
διοργάνωση. Όσο για μας, ε, δική μας είναι η γλώσσα, ό,τι θέλουμε την κάνουμε,
δεν την μιλάμε και καθόλου.