…στο «Riso Αmaro»

Ο γνωστός Αμερικανός κριτικός εστιατορίων και ιδρυτής των οδηγών Zagat, μού
είχε πει μια φορά ότι το 80% της εμπειρίας ενός εστιατορίου το αποκτάς με το
που μπαίνεις μέσα, από την ατμόσφαιρα, τη λειτουργία του σέρβις, την
παρουσίαση των πιάτων και το γενικότερο περιβάλλον. Δεν ξέρω εάν συμφωνώ ότι
όλα αυτά αντιστοιχούν στο 80% της εμπειρίας, πάντως μετράνε πολύ. Στο
καινούργιο ιταλικό εστιατόριο που άνοιξε στην οδό Καποδιστρίου, στην
Αλσούπολη, απέναντι από τη Φιλοθέη, η ατμόσφαιρα και το σέρβις σίγουρα δεν σε
κερδίζουν με την πρώτη, ενώ το φαγητό, σε γενικές γραμμές, είναι αξιοπρεπές.
Στην κουζίνα είναι ο γνωστός Ιταλός μάγειρας Antonio, ο οποίος ήταν για καιρό
στο «Piazza Mela» στην Κηφισιά.

H ατμόσφαιρα είναι ψυχρή. Στεγάζεται σε ένα υπερμοντέρνο κτίσμα κοντά στη
ράμπα που οδηγεί στην οδό Κύμης. H σάλα είναι αυστηρή και θυμίζει αίθουσα
συνελεύσεων κάποιας πολυεθνικής, παρ’ όλο που στον τοίχο κρέμονται παλιές
μαυρόασπρες φωτογραφίες από το ιταλικό σινεμά. Απολαμβάνουμε τη Σοφία Λόρεν
νέα και τον Giancarlo Giannini στις δόξες του. Λίγο πιο πάνω από τις
φωτογραφίες, μια ηλεκτρονική ταινία σαν αυτές που ανακοινώνουν τις τελευταίες
τιμές των μετοχών τρέχει ασταμάτητα με το μήνυμα «Καλώς ορίσατε στο Riso
Amaro», όπως επίσης παίζουν ασταμάτητα τρεις-τέσσερις τηλεοράσεις με βίντεο
της ταινία από την οποία πήρε το μαγαζί το όνομά του. Αποπροσανατολίζει τον
πελάτη με τον ίδιο τρόπο που η τηλεόραση εμποδίζει τη συζήτηση όταν έχει
κανείς παρέα στο σπίτι επειδή – θες, δεν θες – κολλάς!

Το μενού που έχει φτιάξει ο Antonio είναι απλό. Τα περισσότερα ορεκτικά είναι
διάφορα με ιταλικά αλλαντικά ή carpaccio. Οι σαλάτες είναι πλούσιες, αλλά
απλές. Τα ζυμαρικά και τα ριζότο είναι συνηθισμένα, με ορισμένες πιο
«προχωρημένες» επιλογές, τα κρέατα και τα ψάρια είναι απλά και τα γλυκά το
δυνατό σημείο του μενού. Αρχίσαμε με μια σαλάτα από μαριναρισμένο καπνιστό
σολομό, πρασινάδα και σάλτσα παπαρούνας. Ωραία ήταν. Πώς το κρίνουμε αυτό: ο
σολομός ήταν καλής ποιότητος, η μαρινάρα ελαφριά και δροσερή, η σάλτσα όμορφη,
με μια ήπια γλύκα και έντονη γεύση από τα σποράκια της παπαρούνας. Παρ’ όλα
αυτά όμως το πιάτο είναι απλό. Τα ρολάκια με προσιούτο και κολοκυθάκια που
πήραμε σαν πρώτο πιάτο ήταν λιγότερο ενδιαφέροντα επειδή οι γεύσεις δεν ήταν
πολύ δεμένες μεταξύ τους. Δεν είχε τίποτε το ιδιαίτερο. Τα δύο καλύτερα πιάτα
από τα αλμυρά που δοκιμάσαμε ήταν το ριζότο με σαφράν, το οποίο ήταν πλούσιο,
ολοκληρωμένο στη γεύση και καλοψημένο, και η σφυρίδα με κάπαρη, η οποία ήταν
λεπτή στη γεύση, απλά ψημένη και νόστιμη. Το ψημένο φινόκιο που τη συνόδευε
επίσης ωραίο. Απογοητεύθηκα με τα ραβιόλια γεμισμένα με τυρί ρικότα και
τρούφες, επειδή ήταν πολύ αλμυρά.

Τα γλυκά – δοκιμάσαμε σχεδόν όλα – ήταν καλά. H παρουσίασή τους ήτραν απλή,
όπως όλων των πιάτων. H κρέμα μασκαρπόνε με καραμελωμένα κάστανα είναι πολύ
παχύρρευστη, πλούσια και χορταστική. H μους σοκολάτας με ασπρισμένα αμύγδαλα
είναι ελαφριά και καλή. Μου άρεσε το τιραμισού επειδή δεν ήταν καθόλου γλυκό,
ενώ η κρέμα τύπου καραμελέ με φρούτα ήθελε να είναι λίγο πιο λεία.

Τα φαγητά στο «Riso Amaro» είναι απλά, χωρίς να είναι ούτε ιδιαίτερα «σπιτικά»
ούτε υψηλής μαγειρικής. H ατμόσφαιρα οδηγεί τον πελάτη αλλού όμως και έτσι για
μένα τουλάχιστον το μενού και η σάλα δεν είναι στην απόλυτη αρμονία. Εάν ήταν
λίγο πιο χαμηλές οι τιμές θα μπορούσε να γίνει ένα καλό στέκι της γειτονιάς.

«Riso Amaro». Καποδιστρίου 104, Φιλοθέη. Τηλ. 210-2716.111