Οι «Nύφες» πήραν όλη την προίκα…

Ενότητα των… αντιθέτων στα πρώτα Κρατικά Βραβεία Ποιότητας Κινηματογράφου

2004, με τα πρώτα τρία να εκφράζουν την πολυμορφία του εγχώριου σινεμά, στη

χθεσινοβραδινή τελετή στο Μέγαρο Μουσικής Θεσσαλονίκης που ήταν πλημμυρισμένη

με τη μουσική του Μάνου Χατζιδάκι – δέκα χρόνια μετά τον θάνατό του – και με

παρουσιαστές τους Κωνσταντίνο Μαρκουλάκη, Μαρία Ναυπλιώτου (παρών και ο

υφυπουργός Πολιτισμού Πέτρος Τατούλης).

Οι «Νύφες» κέρδισαν το πρώτο βραβείο ποιότητας (58.700 ευρώ). Συνολικά

κέρδισαν 10 κρατικά βραβεία – καλύτερης ταινίας, α’ και β’ γυναικείας

ερμηνείας στις Βικτώρια Χαραλαμπίδου, Εύη Σαουλίδου, φωτογραφίας στον Γιώργο

Αρβανίτη, ενδυματολογίας στους Δαμιανό Ζαρίφη, Εύα Νάθενα, σκηνικών στον

Δημήτρη Κατσίκη, μουσικής στον Σταμάτη Σπανουδάκη, ήχου, μοντάζ, μακιγιάζ. H

ταινία του Βούλγαρη «έφαγε» ακόμα και την περυσινή «Πολίτικη κουζίνα» που είχε

κερδίσει 8 βραβεία και μέχρι σήμερα έχει «πιάσει» τα 1.600.000 εισιτήρια –

νούμερο ρεκόρ στην ιστορία του ελληνικού κινηματογράφου, αλλά και τσίμα τσίμα

με τον «Τιτανικό» όσον αφορά τον ξένο κινηματογράφο στη χώρα μας!

Το δεύτερο βραβείο ποιότητας – 44.025 ευρώ – κέρδισε η «Rakushka» της

Φωτεινής Σισκοπούλου (συνολικά κέρδισε 4 βραβεία μαζί με αυτά του

«προβληματικού» σεναρίου στο ελληνικό σινεμά και της σκηνοθεσίας). Το φιλμ του

Γιώργου Πανουσόπουλου «Τεστοστερόνη» τιμήθηκε με το τρίτο βραβείο ποιότητας

(29.350 ευρώ και συνολικά κέρδισε 2 βραβεία μαζί με αυτό της ανδρικής

ερμηνείας στον Δημήτρη Λιακόπουλο).

H απονομή του βραβείου ντοκιμαντέρ ήταν εύκολη για τους 50 «σοφούς» της

κριτικής επιτροπής καθώς το «Μασσαλία μακρινή μητέρα» του Μαρκ Γκαστίν –

11.740 ευρώ – ήλθε πρώτο με 137 ψήφους. Δεύτερο το «Ένας άνθρωπος παντός

καιρού» του Γιάννη Σολδάτου – αναφέρεται στον Θανάση Βέγγο – με 72 ψήφους.

Το βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη κέρδισε το «Αγάπη στα 16» του

Κωνσταντίνου Χαραλάμπους – 14.675 ευρώ – με 95 ψήφους και δεύτερο ήλθε το φιλμ

«Είναι ο Θεός μάγειρας;» του Στέργιου Νιζήρη – μας είχε εκπροσωπήσει στο

διεθνές τμήμα του Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης.

Όπως στο Φεστιβάλ της Δράμας, έτσι και στα Κρατικά Βραβεία το φιλμ «Πιλάλα»

του Θεόδωρου Παπαδουλάκη – 8.805 ευρώ – κέρδισε το πρώτο βραβείο ταινίας

μικρού μήκους.

ΜΙΣΕΛ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΣ

«Δεν είμαι όμηρος κανενός»

«Δεν υπάρχει καμιά αποτίμηση του έργου που έχει γίνει στο Φεστιβάλ

Θεσσαλονίκης από το υπουργείο Πολιτισμού, που να μας δείχνει αν είναι

ικανοποιημένη η νέα ηγεσία και, αυτό ίσως να σημαίνει ότι δεν εκτιμούν το

πρόσωπό μας. Αλλά δεν μπορώ να ανεχθώ άλλο την ομηρεία, την απαξίωση και το

αρνητικό κλίμα» είπε χθες στα «NEA» ο διευθυντής του Φεστιβάλ, Μισέλ

Δημόπουλος. Ο άνθρωπος που πριν από 13 χρόνια ανέλαβε – επί ημερών

οικουμενικής κυβέρνησης – έναν πεθαμένο, στην κυριολεξία, πολιτιστικό θεσμό

και σήμερα τον έχει κάνει τον πρώτο σε πανελλαδικό επίπεδο.

«Παρά τα οργανωτικά, οικονομικά προβλήματα που είχαμε φέτος και την έλλειψη

επικοινωνίας με το υπουργείο Πολιτισμού, νομίζω ότι οργανώσαμε το πιο καλό

φεστιβάλ των 13 τελευταίων χρόνων. Προσπαθήσαμε να φέρουμε ό,τι καλύτερο έχει

ξεχωρίσει τον τελευταίο χρόνο στο διεθνές κινηματογραφικό στερέωμα», αναφέρει

ο Μισέλ Δημόπουλος και συνεχίζει: «H ανταπόκριση του κοινού των

κινηματογραφόφιλων της Θεσσαλονίκης – τις προβολές παρακολούθησαν πάνω από

85.000 θεατές! – δείχνει ότι σωστά γυρίζαμε επί έναν χρόνο σε όλες τις γωνιές

της Γης για να ανακαλύψουμε φιλμ».

Δεν σας έχει αναφέρει τις προθέσεις τού ΥΠΠΟ ο υφυπουργός Πολιτισμού,

Πέτρος Τατούλης, όσον αφορά την πορεία τού Φεστιβάλ;

«Όχι. Κουβέντα δεν μου ‘χει πει. “Συνέχισε τη δουλειά σου” μου είπε, αλλά δεν

εκφράστηκε για το αν εκτιμά αυτό το έργο που έχει γίνει. Είναι Σφίγγα. Δεν

μπορώ να καταλάβω τι θέλουν. Και δεν μπαίνω στο παιχνίδι των φημολογιών. Αφού

η πολιτεία δίνει τα χρήματα ας αποφασίσει τι θέλει. Εγώ και οι συνεργάτες μου

θα μείνουμε όσο θα συνεχίσουμε να κάνουμε τη δουλειά μας με την ελευθερία που

είχαμε στις επιλογές μας. Τις επιλογές μας τις έκρινε ο Τύπος και πάνω από όλα

το κοινό, που είναι ο βασικός αποδέκτης της δουλειάς μας. Δεν είμαι

γαντζωμένος στη θέση μου. Μέσα από τη θέση του διευθυντή εκφράζω το όραμά μου

για τον κινηματογράφο».

Πώς καταφέρατε να σταματήσετε τις γκρίνιες κινηματογραφιστών και να

σταθείτε πάνω από διαπλεκόμενα και κομματικές προστριβές;

«Ίσως επειδή ο μόνος στόχος μου ήταν και παραμένει η αγάπη μου για τον

κινηματογράφο. Αυτός είναι η ζωή μου, μέσα σε αυτόν υπάρχουν όλα τα οράματα

και τα ιδανικά μου. Είμαι ένας μεσολαβητής μεταξύ νέων κινηματογραφικών

ρευμάτων και ανήσυχου κοινού σινεφίλ. Δεν με ενδιαφέρουν τα πόστα και οι

καρέκλες. Ούτε θα δεχθώ να μου υπαγορεύσουν τι θα κάνω εγώ και οι συνεργάτες

μου, όσον αφορά το προφίλ του Φεστιβάλ».

Τελικά, τι είναι το Φεστιβάλ Κινηματογράφου Θεσσαλονίκης σήμερα;

«Δεν είναι μια πασαρέλα διασημοτήτων – χωρίς να σημαίνει ότι γυρίζουμε την

πλάτη σε αυτούς. Έχουν έρθει οι Φέι Νταναγουέι, Κατρίν Ντενέβ, Χάρβεϊ Καϊτέλ,

Ιζαμπέλ Ιπέρ κ.ά. Είναι, κυρίως, μια εναλλακτική πρόταση διανομής, με

κινηματογραφικές ταινίες που δεν μπορεί να τις βρει ο θεατής στις εμπορικές

κινηματογραφικές αίθουσες. Το σινεμά είναι μια τέχνη διαλόγου μεταξύ

διαφορετικών πολιτισμών και είμαι περήφανος που το Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης έχει

καταφέρει σε αυτά τα 13 χρόνια να βοηθήσει καθοριστικά το ελληνικό σινεφίλ

κοινό να επικοινωνήσει με αυτούς τους πολιτισμούς, με το πολυδιασπασμένο

σύμπαν του σημερινού κινηματογράφου».

K. ΓΙΑΝΝΑΡΗΣ ΣΤΑ «NEA»

«Έκανα ταινία μυθοπλασίας, όχι ντοκιμαντέρ»

Καπνός χωρίς φωτιά με τον «Όμηρο» του Κωνσταντίνου Γιάνναρη, καθώς εμείς

εδώ στη Θεσσαλονίκη που είδαμε την ταινία μείναμε άφωνοι από τη μετέπειτα

αντιμετωπισή της αφού δεν υπάρχει κανενός είδους σκάνδαλο.

«Έκανα μια ταινία που το σενάριό της ακουμπά χαλαρά σε ένα πραγματικό

γεγονός. H ταινία μου δεν είναι ντοκιμαντέρ, είναι μυθοπλασία, έτσι όπως

φαντάστηκα εγώ το γεγονός, χωρίς να θέλω να το αναπαραστήσω. Αλλού στοχεύει η

δική μου ταινία. Οι ήρωες της ταινίας είναι δικά μου δημιουργήματα που τα

“γέννησε” ένα αληθινό περιστατικό που είχε συγκλονίσει τη χώρα» τόνισε χθες ο

σκηνοθέτης Κωνσταντίνος Γιάνναρης, ο οποίος ξαφνιάστηκε από τον αψυχολόγητο

θόρυβο που ξέσπασε…

Και είναι γεγονός ότι κατά τη διάρκεια της προβολής της ταινίας εδώ στο

φεστιβάλ κανείς από τους θεατές που είχαν γεμίσει την αίθουσα «Τόνια

Μαρκετάκη» δεν ένιωσε κάτι να τον ενοχλεί από την ιστορία που παρακολουθούσε

στο πανί, καθώς όλοι ήξεραν ότι έβλεπαν την άποψη του σκηνοθέτη και όχι ένα

ντοκιμαντέρ. Άλλωστε, η ταινία προβλήθηκε στο τμήμα «Προσεχώς» που αφορά

ελληνικές ταινίες οι οποίες δεν έχουν ολοκληρωθεί ακόμα. Βρίσκονται στο στάδιο

της τεχνικής επεξεργασίας και η προβολή είναι ένα είδος πρώτου τεστ με κοινό –

κάτι που γίνεται συχνά στον ξένο κινηματογράφο.

Τα βραβεία

1ο Βραβείο ταινίας Μυθοπλασίας Μεγάλου Μήκους: «Νύφες»

2ο Βραβείο ταινίας Μυθοπλασίας Μεγάλου Μήκους: «Rakushka»

3ο Βραβείο ταινίας Μυθοπλασίας Μεγάλου Μήκους: «Τεστοστερόνη»

1ο Βραβείο ταινίας Τεκμηρίωσης: «Μασσαλία μακρινή κόρη»

2ο Βραβείο ταινίας Τεκμηρίωσης: «Ένας άνθρωπος παντός καιρού»

Σκηνοθεσίας: Φωτεινή Σισκοπούλου, «Rakushka»

Πρωτοεμφανιζόμενου σκηνοθέτη: Κωνσταντίνος Χαραλάμπους, «Αγάπη στα 16»

Σεναρίου: Φωτεινή Σισκοπούλου, «Rakushka»

Ερμηνείας A’ ανδρικού ρόλου: Δημήτρης Λιακόπουλος, «Τεστοστερόνη»

Ερμηνείας A’ γυναικείου ρόλου: Βικτώρια Χαραλαμπίδου, «Νύφες»

Ερμηνείας B’ ανδρικού ρόλου: Βαγγέλης Μουρίκης, «Rakushka»

Ερμηνείας B’ γυναικείου ρόλου: Εύη Σαουλίδου, «Νύφες»

Φωτογραφίας: Γιώργος Αρβανίτης, «Νύφες»

Σκηνογραφίας: Δημήτρης Κατσίκης, «Νύφες»

Μουσικής: Σταμάτης Σπανουδάκης, «Νύφες»

Ήχου: Νίκος Παπαδημητρίου και Θύμιος Κολοκούσης, «Νύφες»

Μοντάζ: Τάκης Γιαννόπουλος, «Νύφες»

Ενδυματολογίας: Δαμιανός Ζαρίφης και Εύα Νάθενα, «Νύφες»

Μακιγιάζ: Φανή Αλεξάκη, «Νύφες»

1ο Βραβείο ταινίας Μικρού Μήκους: «Πιλάλα»

2ο Βραβείο ταινίας Μικρού Μήκους: «Μηδέν θετικό»

3ο Βραβείο ταινίας Μικρού Μήκους: «Παππούς και γιαγιά»