O αληθινός… Tαραντίνο

Το λένε «Old boy» αλλά στην πραγματικότητα είναι very bad boy (πολύ κακό παιδί). Φανταστείτε πως αυτή η εικόνα είναι από τις ελάχιστες κατάλληλες, με τη λιγότερη βία. Όσοι δεν αντέχουν τις μεγάλες συγκινήσεις καλύτερα να αποφύγουν τις άγριες χορογραφίες του… παλιόπαιδου Τσαν-Γουκ Παρκ!

Όταν τον περασμένο Μάιο το είδα στις Κάννες κατάλαβα ότι το «Kill Bill» του
Ταραντίνο είναι απλώς το τρέιλερ του «Old boy»! Οι λάτρεις του Κουέντιν
Ταραντίνο, πριν εξαγριωθούν και τα σπάσουν, καλά θα κάνουν πρώτα να
επισκεφτούν, έτσι από περιέργεια, από ενημέρωση βρε αδερφέ, την καταιγιστική
περιπέτεια του πιο αίλουρου Ασιάτη σκηνοθέτη – από την Κορέα – με το όνομα
Τσαν-Γουκ Παρκ. Θα πάθουν τόση ζημιά όση και το ίνδαλμά τους, όταν ως πρόεδρος
του φεστιβάλ των Καννών αναγκάστηκε να του βγάλει το καπέλο και να του
παραδώσει το μεγάλο βραβείο της κριτικής επιτροπής, το δεύτερο μετά το
«Φαρενάιτ 9/11» του Μάικλ Μουρ.

Για να σας δώσω να καταλάβετε είναι σαν «Ο επαναστάτης του Αλκατράζ» (Point
Black) του Τζον Μπούρμαν να συναντάει το «Kill Bill» με τη μανία της Ούμα
Θέρμαν και οι δύο μαζί να κάνουν έρωτα με τα «Πυροτεχνήματα» του Τακέσι
Κιτάνο. Πιο συγκεκριμένα:

Ο Οντέσου (Τσόι Μιν Σικ) πριν από δεκαπέντε χρόνια μπουζουριάστηκε έξω από το
σπίτι του και φυλακίστηκε χωρίς να του έχει απαγγελθεί καμία συγκεκριμένη
κατηγορία. «Παρ’ όλο που είμαι κτήνος» ομολογεί «δεν έχω το δικαίωμα να ζήσω».
Απίστευτο! H συνέχεια ξεπερνάει κάθε προηγούμενο εκδίκησης και βίας. Με το που
ο Οντέσου αποφυλακίζεται ορμάει στην κόλαση και αρχίζει να εξοντώνει. Ο
Κορεάτης σκηνοθέτης εξηγεί: «Το “Old boy” είναι μια ταινία σχετικά με την
εκδίκηση, με τη θετική της πλευρά, που οδηγεί τελικά στην κάθαρση. Προσωπικά
θεωρώ την εκδίκηση το πιο δραματικό θέμα του κόσμου. Σε σύγκριση με το
παρελθόν, διακατεχόμαστε από περισσότερο θυμό και οργή. Άλλωστε, από τους
αρχαίους μύθους μέχρι τις σύγχρονες ιστορίες, η εκδίκηση αποτελεί ένα πολύ
δημοφιλές θέμα για τους συγγραφείς. Είναι συναρπαστικό, βρίσκεται στην καρδιά
του καθένα, αλλά παράλληλα αποτελεί ένα taboo και επομένως δύσκολα
ξεπερνιέται».

Το πρώτο, το εισαγωγικό, μέρος («Ποιος είναι αυτός και γιατί με μισεί τόσο
πολύ») είναι καθηλωτικό, το δεύτερο (με τίτλο «Ένας φυλακισμένος άνθρωπος:
Θυμήσου τι σε φυλάκισε») είναι καταιγιστικό και το τρίτο («Μια ξεχασμένη
ιστορία από το παρελθόν) είναι λυτρωτικό!

Ο Παρκ αυτή τη στιγμή ανήκει στην πιο μάχιμη γενιά της ασιατικής πρωτοπορίας.
Αφού πρώτα σπουδάζει φιλοσοφία στο Πανεπιστήμιο Sogang, στη συνέχεια πέφτει με
τα μούτρα στη λατρεία των κινηματογραφικών εικόνων. Και κάτι ακόμα να μην
ξεχάσω. Όσοι διαπράξουν το λάθος να ταυτίσουν το αίμα που ρέει στο «Old boy»
με το κέτσαπ του Χόλιγουντ είναι σαν να μπερδεύουν πίνακα του Γκόγια με το
γνωστό ταμπλό του καπετάνιου με το τσιμπούκι!

Πλεονέκτημα χορογραφίας

Το μέγιστο πλεονέκτημα του Τσαν-Γουκ Παρκ είναι η απίστευτη σχεδόν μαγική
επιδεξιότητά του. Ακόμα και με τα στάνταρ ενός Τζον Γου και όλου του
Χόλιγουντ. Αν ο Σαμ Πέκινπα στην «Άγρια συμμορία» μεταμόρφωσε τη βία σε
δραματική ουσία, ο Παρκ τη μετατρέπει σε χορογραφία επιπέδου Μπολσόι!

H πρώτη του ταινία «Το φεγγάρι είναι το όνειρο του ήλιου» (1992) φανερώνει τις
άγριες και πολύ καλτ διαθέσεις του. Με την τρίτη του σκηνοθεσία «Joint
security» συμμετέχει για πρώτη φορά στο φεστιβάλ του Βερολίνου. Επακολουθεί το
«Συμπάθεια για τον κ. Εκδικητή» (πάλι στο Βερολίνο) και με την πέμπτη του
ταινία, το «Old boy», θριαμβεύει στις Κάννες.

info

Το «Old boy» θα προβληθεί την Κυριακή στις 12 μ. στο «Άστυ» (Κοραή) σε αβάν
πρεμιέρ από το Cine Club των «ΝΕΩΝ». Είσοδος με προσκλήσεις που θα
ανταλλάσσονται στο ταμείο με κουπόνια, που δημοσιεύονται στους «Ορίζοντες».