«Eγώ δολοφόνησα τον Nίξον!»

«H δολοφονία του Ρίτσαρντ Νίξον». Και ο… δολοφόνος του, Σον Πεν, που δίνει ραντεβού την Κυριακή με το Cine Club των «ΝΕΩΝ»

Εδώ που τα λέμε μόνο ένας Σον Πεν μπορούσε να παίξει τον υποψήφιο δολοφόνο του
Ρίτσαρντ Νίξον. Και όταν τον ρωτάς ποιον από τους δύο (Νίξον – Μπους) προτιμά,
εκείνος χωρίς συζήτηση απαντά: «Φυσικά τον Νίξον»!

Το εξωφρενικό χρονικό της «Δολοφονίας του Ρίτσαρντ Νίξον» λαμβάνει χώρα το
1974 στη Φιλαδέλφεια. Όπου ένας συνηθισμένος άνθρωπος, με περιορισμένη
αντίληψη και μέτριες ικανότητες, προσπαθεί να καταλάβει τι ακριβώς δεν πάει
καλά και δεν μπορεί να φάει έστω μισή χαψιά από το American dream. Όλα γύρω
του και μέσα στο σπίτι του καταρρέουν. H οικογένειά του τον περιφρονεί και ο
εργοδότης του, που πουλάει έπιπλα, τον απειλεί πως για να πουλάει περισσότερα
έπιπλα πρέπει να εγκαταλείψει την τιμιότητα και να αφοσιωθεί στα ψέματα. Ο
Σάμιουελ Μπάικ (αυτό είναι τ’ όνομ’ά του) αρχίζει να αισθάνεται το κορόιδο του
καθενός. Και μέσα στην απομυθοποίηση του Dream, αποφασίζει να δώσει τέλος στον
αρχηγό του. Ο 37ος Πρόεδρος των ΗΠΑ είναι γι’ αυτόν η ενσάρκωση του
καπιταλισμού και η πηγή όλων των κακών. Ο πρόεδρος πρέπει να πεθάνει. Έσι
αποφασίζει να «αρπάξει» αεροσκάφος καθημερινής πτήσεως και να το φουντάρει
στον Λευκό Οίκο. Απίστευτο. Τρία χρόνια μετά την 11η Σεπτεμβρίου, ένας νέος,
πρωτοεμφανιζόμενος σκηνοθέτης ονόματι Νιλς Μιούλερ (γερμανικής καταγωγής) και
ο Μεξικανός σκηνοθέτης και παραγωγός Αλφόνσο Κουαρόν, με τις πλάτες του Σον
Πεν, επαναφέρουν τον εφιάλτη! Δεν φοβήθηκαν;

«Πρώτα απ’ όλα» (μου έλεγε ο Κουαρόν στο περασμένο Φεστιβάλ των Καννών) «η
ταινία δεν υιοθετεί την τρομοκρατία, απλώς περιγράφει την απελπισία. Ο ήρωας
μοιάζει με τον “εμποράκο” του Άρθουρ Μίλερ. Πιστεύει στην ουτοπία και είναι
θύμα του μύθου της γης της επαγγελίας».

Ήταν δύσκολο να πειστείτε να παίξετε στην ταινία;

Σον Πεν: «Καθόλου. Δεν υπάρχει σοβαρός ηθοποιός που να μην ψάχνει καινούργια
πράγματα, καινούργια ονόματα, καινούργιες εμπειρίες. Αλλιώτικα θα σκουριάζαμε
στην επανάληψη και τη μονοτονία».

Το σχόλιο της ταινίας έχει να κάνει με τη σημερινή απελπισία;

«Με το αδιέξοδο. Φανταστείτε πως αρκετοί, μεταξύ αυτών κι εγώ, πιστεύουν πως
μπροστά στον Τζορτζ Μπους η περίπτωση Νίξον ήταν ένα πταίσμα».

Μα και οι δύο εξαπάτησαν.

«Με τη διαφορά πως ο Νίξον πλήρωσε, ενώ ο Μπους θα επιβραβευθεί στις εκλογές
για δεύτερη φορά».

«Και ο Κέρι στρατιώτης είναι»

Θα προτιμούσατε τον Κέρι;

«Δεν έχω την παραμικρή αυταπάτη πως στην υποθετική περίπτωση εκλογής του Κέρι
η κατάσταση θ’ αλλάξει προς το καλύτερο. Άλλωστε να μην ξεχνάμε τον ρόλο του
στον Πόλεμο του Βιετνάμ. Soldier (στρατιώτης) ήταν soldier παραμένει».

Επομένως;

«Μερικές φορές η ζωή ξεπερνάει τα πάντα. Ακόμα και τις ιδέες σου. Δεν ξέρω από
λύσεις, εκείνο όμως που βίωσα όσες φορές βρέθηκα στην Βαγδάτη είναι τόσο
απάνθρωπο, ωμό και κτηνώδες. Και είμαι βέβαιος πως αν το ίδιο συνέβαινε στην
πατρίδα μου, την Αμερική, θα παίρναμε τα όπλα και θα σκοτώναμε τυφλωμένοι από
το μίσος».

INFO

H αβάν πρεμιέρα της ταινίας «H δολοφονία του Ρίτσαρντ Νίξον» είναι
προγραμματισμένη για την Κυριακή στο «νέο» Studio (Πλατεία Αμερικής), στις 12
το μεσημέρι. Οι προσκλήσεις από το ταμείο του κινηματογράφου με την
καθιερωμένη διαδικασία των κουπονιών που θα δημοσιευθούν στα «NEA»