Σινεμά από το Aύριο

Ακούγεται εξωπραγματικό, αλλά όταν το βλέπεις ζωντανό παθαίνεις… πανικό. H
νοσταλγία είναι υπόθεση υψηλής τεχνολογίας. Δηλαδή «Sky Captain: ο κόσμος τού
Αύριο» – Oh captain my captain!

Ένας πρωτοεμφανιζόμενος ονόματι Κέρι Κόνραν, που διαχειρίζεται τα ηλεκτρονικά
προγράμματα με την ευκολία που ο περιπτεράς πουλάει τσιγάρα, αναδεικνύεται σε
σκηνοθέτη των πιο στυλάτων, γοητευτικών κόμικς που έγιναν για λογαριασμό της
μεγάλης οθόνης. Προτέρημα του Κόνραν, η αλήθεια. Κατόρθωμά του το ψέμα.
Αλήθεια είναι πως κάθε πλάνο, κάθε σκηνή και καθετί δηλώνει την καταγωγή του.
Πως δηλαδή είναι δημιούργημα υψηλής τεχνολογίας, καμωμένο από πλήκτρα των
υπολογιστών. Και ψέμα είναι πως όλα αυτά είναι μια φενάκη, μια τεχνολογική
απάτη. Τα καλύτερα χρόνια της αθωότητάς μας μέσα από το… μυαλό ενός
κομπιούτερ. Αν ο κινηματογραφικός κόσμος τού Αύριο είναι αυτός, ε τότε τίποτα
δεν έχω να φοβηθώ!

Το στόρι είναι το αίμα της γραφής και η γραφή είναι το «δέρμα» της ιστορίας.
Πιο αυτοκόλλητη συνύπαρξη σεναρίου – αισθητικής σπανίως έχω συναντήσει. Όλοι
και όλα με τέτοιο στυλ καμωμένα, ώστε διαρκώς να βρίσκεσαι υπό συγκινησιακή
ομηρεία μιας τεχνοκρατικής…. συνωμοσίας. Όλα αποπνέουν αύρα λαϊκών
περιπετειών Μεσοπολέμου. Τόσο από Αγγλία όσο και από τα b movies και τα κόμικς
των ΗΠΑ. Από τον δόκτορα Μαμπούζε μέχρι ακόμα Λόρενς Ολίβιε, Σούπερμαν,
Μπάτμαν, Σέρλοκ Χολμς, τα… πάντα. Ακόμα και Σεντ Εξιπερί!

Τζουντ Λο – Γκουίνεθ Πάλτροου σε άψογο στυλ Λόρενς Ολίβιε – Βίβιαν Λι, στη φανταστική περιπέτεια «Sky Captain: ο κόσμος τού Αύριο», που γυρίστηκε δίχως ούτε ένα σκηνικό, παρά μόνον μπροστά στα λεγόμενα «blue box» (τα οποία στο τελικό πλάνο αποκτούν, ηλεκτρονικά, «εικόνες»)

Μια πρώτη γεύση σεναρίου, για να εισπνεύσετε μερικά σταγονίδια από την αύρα
που συνδέει εν ριπή οφθαλμού το Χτες με το Αύριο: από τους σκοτεινούς ουρανούς
τής (απροσδιόριστης χρονικά) Νέας Υόρκης… πέφτουν γιγαντιαία ρομπότ και
καταστρέφουν οτιδήποτε βρουν μπροστά τους. Στο μεταξύ, από τα πρωτοσέλιδα των
εφημερίδων μαθαίνουμε για μυστηριώδεις εξαφανίσεις επιφανών Γερμανών
επιστημόνων, οι οποίοι στο παρελθόν έκαναν πειράματα για τη δημιουργία ενός
απόλυτου καταστροφικού όπλου. Ο μόνος άνθρωπος που θα μπορούσε να σταματήσει
τον καλπασμό των ρομπότ είναι ο Sky Captain, ένας απλός πιλότος αεροσκάφους
βρετανικής τεχνολογίας του ’40! Παρέα με μια δαιμόνια ρεπόρτερ και με στήριγμα
έναν διαβολεμένο, μικροσκοπικό επιστήμονα, εξορμούν μέχρι το μακρινό Νεπάλ,
προκειμένου να ανακαλύψουν το κρησφύγετο του δρ Τοτένκοπφ, ενός σατανά που
απειλεί τον πλανήτη!

Γοητευτική οφθαλμαπάτη

Το παιδαριώδες στόρι, που στα καθ’ ημάς παραπέμπει στις περιπέτειες του
«Μικρού ήρωα», μετασχηματίζεται σε μια γοητευτική οφθαλμαπάτη. Γιατί, πριν απ’
όλα και πάνω απ’ όλα, σ’ αυτές τις περιπτώσεις το μόνο που αξίζει είναι το
στυλ. Αν σκηνοθετήσεις την αφέλεια ρεαλιστικά, θα την κάνεις… λαμαρίνα. Πώς
να το εξηγήσω; H εκ γενετής ψυχρότητα της Γκουίνεθ Πάλτροου, βρίσκει επιτέλους
το «ρούχο» που της ταιριάζει. Μαζί με τον Τζουντ Λο, συνθέτουν το εικαστικό
σήμα κατατεθέν μιας νεκροφιλικής… πανδαισίας. Κάθε κάδρο μοιάζει με βάζο που
περιέχει ανάκατα ζωντανά και αποξηραμένα λουλούδια. Το έγχρωμο λειώνει μέσα
στο ασπρόμαυρο, το «ιλουστρασιόν» των κόμικς εξαφανίζεται από τη θολή,
παλιομοδίτικη ατμόσφαιρα και τα ντεκόρ είναι «φαγωμένα» από αρχαία σκουριά! Το
«Sky Captain» είναι το αισθητικό τεκμήριο της νέας εποχής. Fake εποχή, fake
Art. H αβάσταχτη γοητεία της ψευτιάς!