Aνολυμπιάδα 2004

H εμφάνιση μιας αόρατης τρομοκρατικής οργάνωσης που έστελνε μηνύματα στην
Αθήνα 2004 από την ηλεκτρονική διεύθυνση «if@adis.gr», δηλαδή έστελνε μηνύματα
από τον Άδη και ζητούσε την αποχώρηση από τους Αγώνες των αθλητών που οι χώρες
τους συμμετέχουν στον πόλεμο του Ιράκ, είχε κατ’ αρχήν εκτιμηθεί από τους
υπεύθυνους ασφαλείας ως παιχνίδι των χάκερς. Το ότι μάλιστα η οργάνωση δεν
απειλούσε με κυρώσεις αίματος, αλλά απλώς με κήρυξη της Ολυμπιάδας σε
ανολυμπιάδα (!) φανέρωνε ότι πίσω κρυβόταν είτε παρανοϊκοί είτε αναρχικά
παλιόπαιδα. Αφ’ ης στιγμής όμως η οργάνωση πραγματοποίησε την προαναγγελθείσα
απειλή της εξουδετερώνοντας με κωμικοτραγικό τρόπο τον δρομέα Άλις ενώπιον
δισεκατομμυρίων οφθαλμών χωρίς κανείς να αντιληφθεί το παραμικρό, άλλαξαν
δραματικά όλες οι υποθέσεις.

Όποιος είδε κυψέλη στην οποία μπήκε ποντικός να της κλέψει το μέλι, αυτός
μπορεί να εκτιμήσει την ταραχή στην οποία βρέθηκαν οι υπεύθυνοι ασφαλείας. Αν
ο Άλις εξουδετερώθηκε ευτυχώς αναίμακτα, αυτό έπρεπε να σταματήσει εδώ! Γιατί
αυτή η διαβολική οργάνωση, εάν εν τέλει υφίσταται, μπορεί να κάνει ανενόχλητη
τα πάντα στους πάντες. Επιβάλλεται να επανεξετασθούν όλα τα δεδομένα και όλα
τα στοιχεία, ακόμη και αυτά που εξ αρχής κρίθηκαν όλως αβάσιμα και γελοία.
Κατ’ αρχήν επιβάλλεται να επανεξετασθεί η λέξη «ανολυμπιάδα». Μπορεί αυτή να
είναι το κλειδί που θ’ ανοίξει τις πόρτες του μυστηρίου. Κι αν δεν την
αναγνωρίζει ως λέξη ο υπολογιστής, ενδέχεται κι αυτός να λαθεύει. H ελληνική
γλώσσα είναι η πλουσιότερη του κόσμου με αδιάκοπη ζωή 4.000 χρόνων. Εν ανάγκη
ας ξεφυλλισθούν με το χέρι αρχαία και νέα λεξικά.

H επιμονή απέδωσε καρπούς και πράγματι η λέξη ανολυμπιάδα ευρέθη. Ανεκαλύφθη
στο αρχαίο λεξικό Σουίδα και σημαίνει την κήρυξη κάποιας ολυμπιάδας ως ακύρου
εφ’ όσον κατά τη διεξαγωγή της παραβιάστηκαν οι ιεροί κανόνες των Αγώνων. Εν
συνεχεία έγινε γνωστό ότι η ιστορία γνωρίζει τρεις ανολυμπιάδες, σε μία απ’
αυτές έλαβε μέρος ο Νέρων και με το έτσι θέλω κέρδισε όλα τα χρυσά στεφάνια
των αγωνισμάτων, σε κάποια απ’ αυτά χωρίς ο αθεόφοβος καν να τερματίζει! Μήπως
ενδεχομένως η δαιμονική οργάνωση συνδέει την παρανοϊκή υπεροψία του Νέρωνα με
την υπεροψία των πολέμαρχων του Ιράκ; Ποιες παραβιάσεις κανόνων εννοεί; Ο
πανικός είναι εμφανής στα ανώτατα κλιμάκια της ασφάλειας και στους ηγέτες
στους οποίους μόνον κοινοποιήθηκε το επτασφράγιστο ακόμη μυστικό της εμφάνισης
αόρατων τρομοκρατών. Πράγματι το πολυθρύλητο σύστημα ασφαλείας των Αγώνων C-41
είναι ανίσχυρο. Τίποτε δεν κατόρθωσε να συλλάβει από εικόνα και ήχο, ενώ η
τρομοκρατική επιχείρηση συνέβη και μάλιστα μπροστά σε δισεκατομμύρια
τηλεοπτικά μάτια. Ήδη οι υπεύθυνοι το αντιμετωπίζουν ως απαρχαιωμένο σύστημα.
Το αντιμετωπίζουν με ρίγος μελαγχολικό, όπως παρατηρούμε σε πολεμικό μουσείο
κάποιο κράνος προστασίας του πολεμιστή με μια μακάβρια οπή κατ’ ευθείαν στο
μέτωπο! Ανίσχυρο λοιπόν και συνεπώς άχρηστο γιατί αν οι αόρατοι τρομοκράτες
δεν χρησιμοποιήσουν όπλα που μπορεί να τα ανιχνεύσει αλλά χρησιμοποιήσουν
σωματική δύναμη, τότε μπορούν να στραγγαλίσουν όχι μόνον τους αθλητές αλλά και
τους ηγέτες. Μπορούν να κατεβάζουν τα σώβρακα των αθλητών και των αθλητριών
ενώ βραβεύονται πάνω στα βάθρα, να τους αρπάζουν τα μετάλλια από τους λαιμούς.

H έρευνα συνεχίσθηκε από τους ειδικούς χωρίς φραγμούς λογικής και πιθανοτήτων.
Όλα είναι πιθανά, όλα είναι πιστευτά, όλα πλέον διερευνώνται. Ακόμα και το
παράλογο πρέπει να αντιμετωπισθεί ως αληθέστερο του λογικού. Τι είναι εξάλλου
το παράλογο; Όπως λένε κάποιοι είναι το έκθετο παιδί της λογικής που το αφήνει
στις θύρες ανύποπτων ανθρώπων να το αναθρέψουν. Εν προκειμένω τι πιο ακραίο
παράλογο μπορεί κάποιος να υποθέσει; Να, ότι τα μηνύματα έρχονται πράγματι από
τον Άδη, από τον κόσμο των νεκρών! Κι έτσι πλέον εξηγείται ο εντοπισμός του
αποστολέα προς τα μέρη της Ηπείρου, περί τον Αχέροντα ποταμό όπου είναι η
αρχαία είσοδος του Άδη. Έτσι ερμηνεύεται και το διακριτικό του αποστολέα «if».
Πιθανότατα είναι τα αρχικά του ονόματος Ίφιτος, του βασιλιά της Αρχαίας
Ολυμπίας και οργανωτή των Αγώνων. Πιθανότατα έχουμε εξέγερση των αρχαίων
Ελλήνων νεκρών και διαμαρτύρονται για τις συνθήκες τέλεσης της Ολυμπιάδας στην
Ελλάδα. Αν αυτό συμβαίνει, τότε πώς αντιμετωπίζονται οι τρομοκράτες-νεκροί;
Θεωρούνται ανίκητοι γιατί εκ φύσεως δεν ξαναπεθαίνουν. Για να τους νικήσεις
πρέπει πρώτα να τους αναστήσεις. Επίθεση αρχαίων νεκρών λοιπόν. Στις αρχές
ασφαλείας σήμανε πολεμικός συναγερμός. Συνειδητοποίησαν ακόμη μία φορά πόσο
απρόβλεπτος εχθρός είναι η τρομοκρατία. Είναι κάπως σαν τον σκορπιό που ενώ
διαθέτει τεράστιες εν σχέσει με το σώμα του δαγκάνες και αναμένεις ότι από
‘κεί θα δαγκώσει, όμως αυτός ο άτιμος σε… τρώει από την ουρίτσα!

Το νέο μήνυμα που έφθασε αναφέρει ότι εφ’ όσον διεξάγεται πλέον η Ολυμπιάδα
και δεν συμμορφώθηκαν οι αρμόδιοι με το αίτημα, καταλήγει «θα συναντηθούμε
κατά τη λήξη». Σίγουρα ετοιμάζουν αδιανόητο χτύπημα κατά την Τελετή Λήξης.
Άραγε αρκεί ο χρόνος μέχρι την Τελετή Λήξης ώστε οι πολεμικοί εφευρέτες να
ανακαλύψουν όπλο που σκοτώνει νεκρούς, φασματογράφο που θα τους εντοπίζει; Αν
δεν βρεθεί αξιόπιστη προστασία, παίζει ακόμη και το ενδεχόμενο της εύσχημης
ματαίωσης της Τελετής Λήξης. «’Όχι» είπαν οι ηγέτες σε μυστική σύσκεψη. «Δεν
θα υποχωρήσουμε στους τρομοκράτες, όποιοι κι αν είναι». Και μετά απ’ αυτήν την
απόφαση όσοι γνώριζαν τα συμβαίνοντα δεν ξανακοιμήθηκαν μέχρι την Τελετή
Λήξης.

Την κρίσιμη ημέρα από μεγάλο ύψος το Ολυμπιακό Στάδιο έμοιαζε μ’ ένα
ξετρελαμένο λούνα παρκ, κάτω όμως εξελισσόταν μια μαγική τελετή. Τον
γιγαντιαίο φασματογράφο τον χειριζόταν ο ίδιος ο εφευρέτης του. Οι υπεύθυνοι
ασφαλείας χωρίς σφυγμό στα σώματά τους, σε κατάσταση νεκροφάνειας, εντόπιζαν
περίπου δέκα ανθρωπόμορφες σκιές στην απόχρωση του λυκόφωτος να κινούνται
ελεύθερα στον χώρο του στίβου. Φορούσαν χλαμύδες και στα μέτωπα ταινίες. Δεν
κρατούσαν στα χέρια τους όπλα ή άλλα ύποπτα αντικείμενα, εκτός από κάποιον που
κρατούσε κάτι σαν τυλιγμένο πάπυρο. Ήταν ήρεμοι, σίγουροι στις κινήσεις τους.
Οι υπεύθυνοι είδαν τις αρχαιοπρεπείς σκιές να συγκεντρώνονται στο κέντρο του
Σταδίου, να παρατάσσονται με πλάτη προς τους επισήμους, να εξέρχεται από την
τελετουργική σειρά κάποιος βραδυκίνητος, πιθανόν ο πρεσβύτερος, να ξετυλίγει
τον πάπυρο και σε γλώσσα επίσημη νεοελληνική να διαβάζει το ακόλουθο κείμενο:

«Εμείς η Ελλανόδικος Επιτροπή αποφαινόμεθα ως ακολούθως. Επειδή η Ολυμπιάδα
των Αθηνών διεξήχθη υπό καθεστώς παραβιάσεως των κανόνων της ιερής εκεχειρίας
ψηφίζουμε ομοφώνως και την κηρύσσουμε ως ανολυμπιάδα. Ως μηδέποτε τελεσθείσα.
Τα δοθέντα μετάλλια θεωρούμε ως μη δοθέντα και διατάσσουμε την μη εγγραφή των
τιμηθέντων αθλητών εις τα ιερά μητρώα». Εν συνεχεία οι σκιές αποχώρησαν εν
τάξει από την επίσημη έξοδο του Σταδίου. Κανείς δεν άκουσε το σκεπτικό και την
καταδίκη, γιατί κι αν ακόμη η φωνή των νεκρών ήταν συμβατή με το ακουστικό
σύστημα των ζώντων πάλι δεν θα γινόταν αντιληπτοί διότι την ίδια αυτή ώρα
γίνονταν οι επίσημες μεγαφωνικές ομιλίες, όπου όλοι διαπίστωναν με ασυγκράτητο
ενθουσιασμό ότι εδώ στην Αθήνα τελέσθηκαν οι ωραιότεροι και ασφαλέστεροι
Ολυμπιακοί Αγώνες.

Ο Βασίλης Γκουρογιάννης είναι συγγραφέας. Το τελευταίο βιβλίο του έχει
τίτλο «Βέβηλη πτήση» (Εκδ. Μεταίχμιο 2003, σελ. 214, τιμή: 13 ευρώ)