Ε-mail από τον Άδη

Ο συμπαντικός εγκέφαλος της Microsoft που εποπτεύει την ιστοσελίδα της
Ολυμπιάδας ΑΘΗΝΑ 2004 «δίστασε» για κλάσματα απειροελάχιστου χρόνου αν θα
έπρεπε να τοποθετήσει το νεοληφθέν μήνυμα στον φάκελο των άνευ σημασίας e-mail
ή έπρεπε να το μεταβιβάσει στο ειδικότερο τμήμα περαιτέρω διερεύνησης
τρομοκρατικών απειλών. Ήταν ένα μήνυμα παρόμοιας σημασίας με τα αναρίθμητα
άλλα που κατέφθαναν από κάθε άκρη της Γης και απειλούσαν ότι κατά τη διάρκεια
των Αγώνων θα γίνουν τρομακτικά χτυπήματα, αν λάβουν μέρος στους αγώνες
αθλητές από χώρες που συμμετέχουν στην κατοχή και τον πόλεμο του Ιράκ, αλλά
και αθλητές Εβραίοι που κατά την πάγια άποψη των φανατικών πάντοτε και παντού
κάπου συμμετέχουν προς βλάβη της ανθρωπότητας.

Αυτό που προξένησε «δισταγμό» στον πανίσχυρο υπολογιστή ασφαλείας των αγώνων
ήταν δύο πρωτόγνωρα στοιχεία που περιείχε το μήνυμα. Πρώτον, υπήρχε στο
κείμενο η λέξη «ανολυμπιάδα» και δεύτερον, η ηλεκτρονική διεύθυνση του
αποστολέα ήταν «if@adis.gr». Κατ’ αρχήν, ερευνητέο τι σημαίνει η λέξη
«ανολυμπιάδα» και εάν είναι βάσιμη απειλή όταν ενσωματώνεται στο κείμενο ως
εξής: «Αν λάβουν μέρος στους Ολυμπιακούς Αγώνες Αμερικανοί, Άγγλοι… αθληταί,
θα κηρύξουμε την Ολυμπιάδα ως ανολυμπιάδα» και δεύτερον, η λέξη «adis», δηλαδή
«Άδης», στην ηλεκτρονική διεύθυνση άραγε σημαίνει κάτι ή πρόκειται για
σαρκαστικό παιχνίδι των χάκερς που στ’ αλήθεια τελούν κι αυτοί τους δικούς
τους «Ολυμπιακούς Αγώνες» με την ευκαιρία της τελέσεως των αυθεντικών. Ο
προγραμματισμός του υπολογιστή ήταν τέτοιος, ώστε και σε απειροελάχιστη
αμφιβολία να αποστέλλει τα μηνύματα προς περαιτέρω επεξεργασία. Το νέο τμήμα
που παρέλαβε το μήνυμα με την ενεργότερη πλέον συμμετοχή ανθρώπινων εγκεφάλων
προχώρησε στην περαιτέρω επεξεργασία. Οι ειδικοί προσπέρασαν τη λέξη
«ανολυμπιάδα», ως λέξη άνευ σημασίας, πιθανόν την εκτίμησαν ως ανορθογραφία.

Εφ’ όσον μάλιστα ο κορυφαίος υπολογιστής δεν την αναγνωρίζει ως λέξη γνωστής
γλώσσας, οι ειδικοί επικεντρώθηκαν στη διερεύνηση της ηλεκτρονικής διεύθυνσης
και στην ταυτότητα του αποστολέα. Τι μπορεί, άραγε, να σημαίνει η λέξη «adis»
στα πλαίσια ηλεκτρονικής αλληλογραφίας. Μόνον αν ζωντάνευε ο Κάτω Κόσμος ή εάν
είναι ζωντανός και έχει πλέον ηλεκτροδοτηθεί και έχει συνδεθεί με όλα τα
δίκτυα του πολιτισμού, μόνον τότε μπορούν να προκύψουν τέτοιες ηλεκτρονικές
διευθύνσεις! Ο υπολογιστής εύρισκε στα αρχεία των ηλεκτρονικών διευθύνσεων
μόνο δύο παλαιότερες εγγραφές της λέξης «Άδης», οπωσδήποτε αθώες και
σαρκαστικές, και η πρώτη αφορούσε γραφείο κηδειών με τον διακριτικό τίτλο
«Adis travel» και η δεύτερη εγγραφή αφορούσε δήθεν τράπεζα με τον τίτλο «Adis
Bank» και προφανώς κάποια παρέα αναρχικών σάρκαζε τη μεταφυσική αγωνία των
βαθύπλουτων που πασχίζουν να ιδρύσουν τράπεζα στον Κάτω Κόσμο, ώστε να
μεταφέρουν τις καταθέσεις τους εκεί. Όλα δείχνουν ότι τίποτε το ύποπτο και
άξιο λόγου συμβαίνει εδώ και ο υπεύθυνος του πρωτοβάθμιου τμήματος περαιτέρω
διερεύνησης πάτησε το πλήκτρο, ώστε το παρανοϊκό μήνυμα να ενταφιασθεί στη
μνήμη μαζί με τα εκατομμύρια άλλα. Παρότι έγινε ο σωστός χειρισμός και
πατήθηκε το σωστό πλήκτρο, εντούτοις οι λέξεις «ανολυμπιάδα» και «adis»
συνέχιζαν να αναλάμπουν και να υπενθυμίζουν ότι κρύβουν μυστήριο και πιθανό
κίνδυνο. Όμως ο υπολογιστής δεν έδινε άλλο δεδομένο, ώστε να θεμελιώνει τον
δισταγμό του. Ο υπεύθυνος ύστερα από παρατεταμένο δάγκωμα του κάτω χείλους
πάτησε πάλι το πλήκτρο παίρνοντας την ευθύνη του οριστικού ενταφιασμού, όπως ο
νεκροθάφτης εφ’ όσον κρατά ιατρικό πιστοποιητικό θανάτου καλώς προχωρεί στον
ενταφιασμό, έστω κι αν ο νεκρός τρεμοπαίζει τα μάτια.

Μετά πάροδο δύο ημερών ο κεντρικός υπολογιστής σκόνταψε πάλι σε μήνυμα
σταλμένο από την ίδια παράδοξη ηλεκτρονική διεύθυνση και περιείχε τη λέξη
«ανολυμπιάδα». Πάλι αυτές οι δύο λέξεις ανέλαμπαν προειδοποιητικά σαν τα αλάρμ
οχήματος που φράζει τον δρόμο. Τώρα η λέξη «ανολυμπιάδα» ήταν ενσωματωμένη σε
κείμενο που διατύπωνε την ενόχληση, διότι δεν ελήφθη σοβαρά υπ’ όψιν το
προηγούμενο μήνυμα από τους αρμοδίους, περιείχε την ίδια απειλή και προς
επικύρωση του υπαρκτού και σοβαρού στοιχείου ύπαρξης της οργάνωσης,
προειδοποιούσαν ότι κατά τους προκριματικούς αγώνες θα χτυπήσουν τον
υπεραθλητή του δρόμου Άλις. Είναι φανερό ότι πλέον ένα τέτοιο μήνυμα πρέπει να
προβληματίσει.

H περαιτέρω έρευνα έδειξε ότι τα μηνύματα αποστέλλονται από το εσωτερικό της
χώρας. Εντοπίζεται ο αποστολέας στην ευρύτερη περιοχή περί τον Αχέροντα
ποταμό. Όμως προσδιορισμός της ταυτότητας του υπολογιστή δεν μπορεί να γίνει.
Οι ειδικοί θεωρούν ότι ενδεχομένως από αλλού έρχονται τα μηνύματα
καμουφλαρισμένα και δεν αποκλείεται οι χάκερς να έχουν εξελίξει εκπληκτικά την
τεχνογνωσία τους, ώστε να παραμένουν ανεντόπιστοι. Μένει λοιπόν να εκτιμηθεί η
τυχόν ύπαρξη τρομοκρατικής ομάδας, έστω κωμικής, και η προσπάθειά της να
χτυπήσει τον δρομέα όπως προαναγγέλλει, ώστε να εδραιώσει την ύπαρξή της. Αλλά
χτύπημα είναι αδύνατον με τα μέτρα ασφαλείας που υπάρχουν. Ιατρικοί
ηλεκτρομαγνητικοί τομογράφοι σαρώνουν εξ αποστάσεως τους εγκεφάλους του
πλήθους, εντοπίζουν όσους επεξεργάζονται έντονα το κακό και το κακό
καταγράφεται στην οθόνη του κεντρικού υπολογιστή C-41 σαν σκουληκάκι που
προσπαθεί να βγει από το αχλάδι. Παρά το αδιανόητο μιας τρομοκρατικής
επίθεσης, προαναγγελθείσης μάλιστα, οι υπεύθυνοι ασφαλείας έλαβαν και τα πλέον
ακραία μέτρα προφύλαξης με πιθανό στόχο τον δρομέα Άλις και μακάρι αν κάποιοι
θεοπάλαβοι τολμήσουν κάτι εναντίον του. Τότε σίγουρα θα πάνε αμέσως στον Άδη
και θα χρησιμοποιούν στ’ αλήθεια την ηλεκτρονική διεύθυνση «adis.gr».

Οκορυφαίος δρομέας Άλις μπήκε στο Στάδιο εντελώς ανύποπτος. Αγέρωχος, ασφαλής,
σαν ένα πραγματικό αστέρι που το απειλούν κάποιοι παρανοϊκοί με κυνηγετικά
όπλα κάτω απ’ τη γη. Ποιος θα τολμήσει κάτι σ’ ένα Στάδιο όπου τα
καμουφλαρισμένα πιστόλια δείχνουν τους αμέτρητους μυστικούς φρουρούς να έχουν
διαρκή στύση στο ύψος της μέσης.

Αυτό που ουσιαστικά ενοχλούσε τους υπευθύνους ήταν ο μη εντοπισμός του ένοχου
υπολογιστή. Κατά τα άλλα, η απαίτηση των τρομοκρατών είναι άνευ σημασίας. Κι
αν πράγματι είχαν τη δύναμη να τρομοκρατήσουν, τι θα συμβεί δηλαδή εάν
πραγματοποιήσουν την απειλή τους; Το πολύ πολύ θα προσθέσουν στην ελληνική
γλώσσα μια ακόμη ακατανόητη λέξη: «ανολυμπιάδα». Εντέλει, την ελληνική γλώσσα
θα τρομοκρατήσουν φορτώνοντάς της έναν ακόμη ρύπο.

Αλλά παρά τα φαινόμενα, η δυσάρεστη για τους υπεύθυνους ασφαλείας έκπληξη ήρθε
με τρόπο οδυνηρό και παράδοξο. Ενώ οι αθλητές έλαβαν τις καθορισμένες θέσεις
και εδόθη το σύνθημα εκκίνησης, ο Άλις ήταν ο μόνος που δεν εκτοξεύθηκε από τη
βαλβίδα ή μάλλον εκτοξεύθηκε, πόνεσε, σπαρτάρισε για λίγο στον αέρα και τελικά
κυλίσθηκε στο έδαφος σαν να ήταν κυνηγημένος λαγός που πιάστηκε ξαφνικά σε
δόκανο από το πίσω πόδι. Μια ομάδα ανδρών από διαφορετικές κατευθύνσεις έπεσε
πάνω του αστραπιαία και τον κάλυψε. Βουητό δόνησε το Στάδιο. Πυροβολισμοί δεν
ακούστηκαν. Υπό συνθήκες πανικού φυγαδεύτηκε ο αθλητής. Αίματα όμως δεν
έσταξαν πουθενά ούτε φαινόταν να έχει χτυπηθεί ο αθλητής κάπου από κάτι. Οι
ειδικές συνθήκες που επικράτησαν κατά τη στιγμή του αγωνίσματος υποχρέωσαν
τους κριτές να ακυρώσουν την κούρσα. Σε μία ώρα οι αθλητές παρατάχθηκαν εκ
νέου. Ο Άλις δεν έπαψε να ισχυρίζεται, περισσότερο έκπληκτος παρά
εκνευρισμένος, ότι κάποιος του έπιασε το πόδι τη στιγμή της εκκίνησης. Ο
προπονητής προσπαθούσε να τον ηρεμήσει ότι αυτό ήταν μάλλον παραίσθηση από την
υπερένταση και ότι πρέπει τώρα να συγκεντρωθεί στο αγώνισμα. Ο μεγάλος αθλητής
πράγματι έδειξε τις αρετές του, συγκεντρώθηκε και ετοιμάσθηκε. Πράγματι, η
εκτίναξή του υπήρξε υποδειγματική. Ο Άλις δεν άργησε να φανερώσει τη μεγάλη
του κλάση κι όταν πήρε προβάδισμα, δισεκατομμύρια μάτια είδαν το αθλητικό
σορτσάκι του να τεντώνεται προς τα πίσω!

Γυμνώθηκαν τα σοκολατένια οπίσθιά του, καθώς το σορτσάκι είχε γίνει τεντωμένο
λάστιχο. Τότε έκανε τη μοιραία κίνηση. Τίναξε τα χέρια του γροθιές δεξιά και
αριστερά σωριάζοντας τους πλαϊνούς συναθλητές στο έδαφος. Μέσα σε συνθήκες
αποδοκιμασιών και πανικού οι φρουροί απομάκρυναν βίαια τον δρομέα από το
Στάδιο, καθώς αυτός, ένα ολόκληρο θηρίο αφηνιασμένο, βλαστημούσε και
σπαρταρούσε και δάγκωνε κατηγορώντας τους συναθλητές του ότι του κατέβασαν το
σώβρακο! Οι κριτές απέκλεισαν οριστικά τη συμμετοχή του για αντιαθλητική
συμπεριφορά. H παγκόσμια τηλεοπτική κοινότητα αποφάσισε ακαριαία ότι το μεγάλο
ατού του δρόμου παραφρόνησε. Ήδη κάποια μετάλλια χάθηκαν για την υπερδύναμη
και οι υπεύθυνοι άρχισαν να σκέπτονται ότι το «if@adis.gr» δεν είναι τόσο
ακίνδυνο όσο το υπέθεσαν.

Ο Βασίλης Γκουρογιάννης είναι συγγραφέας. Το τελευταίο βιβλίο του έχει
τίτλο «Βέβηλη πτήση» (Εκδ. Μεταίχμιο 2003, σελ. 214, τιμή: 13 ευρώ)