«Μεγάλες» καρέκλες και ψηλά θρανία ταλαιπωρούν… τους μικρόσωμους μαθητές
του Δημοτικού. Οι διαστάσεις των σχολικών επίπλων είναι δυσανάλογες με αυτές
των παιδιών με αποτέλεσμα να «τεντώνονται» για να φτάσουν τα χέρια τους στο
θρανίο και να ακουμπήσουν τα πόδια τους στο πάτωμα.
|
|
Σύμφωνα με μελέτη του Εργαστηρίου Εργοφυσιολογίας του Αριστοτελείου
Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (ΑΠΘ), 2 στους 10 μαθητές της Δ’ Δημοτικού και
περίπου οι μισοί μαθητές της ΣΤ’ δηλώνουν πως υποφέρουν από πόνους στην πλάτη.
Ενοχλήσεις όμως αισθάνονται και στα πόδια τους λόγω της άβολης στάσης που
αναγκάζονται να υιοθετήσουν όταν κάθονται στη σχολική τους καρέκλα: το 8,3%
των παιδιών της B’ τάξης, το 10% της Δ’ και το 15% της τελευταίας τάξης του
Δημοτικού αναφέρουν πόνους στα κάτω άκρα.
«Παρ’ όλο που στους εργασιακούς χώρους δίνεται ιδιαίτερη έμφαση στα έπιπλα
ώστε να εξασφαλίζεται η καλή ποιότητα στην καθιστική θέση, δεν συμβαίνει το
ίδιο και στα σχολεία.
Οι μαθητές όμως είναι εξίσου σκληρά εργαζόμενοι, όπως και οι μεγάλοι. Το
γεγονός, μάλιστα, πως για ένα μεγάλο διάστημα επιβάλλεται να παραμένουν
καθιστοί επιβαρύνει το μυοσκελετικό τους σύστημα. Στη χώρα μας δυστυχώς δεν
λαμβάνεται σοβαρά υπόψη το συγκεκριμένο ζήτημα», επισημαίνει στα «NEA» ο
λέκτορας – ερευνητής στο Τμήμα Εργοφυσιολογίας του ΑΠΘ κ. Κοσμάς Χριστούλας.
Δεν λύθηκε το πρόβλημα
Σύμφωνα με τον ΟΣΚ (Οργανισμό Σχολικών Κτιρίων), το 1995 αποφασίστηκε
τροποποίηση των θρανίων ώστε να ταιριάζουν με τις διαστάσεις και την ηλικία
των χρηστών: μελετήθηκε και κατόπιν δημιουργήθηκε ένα μέγεθος σχολικών επίπλων
για τις πρώτες τάξεις του Δημοτικού και ένα άλλο μέγεθος για τις 3 τελευταίες.
Όπως όμως προκύπτει από την ίδια έρευνα, τα Ελληνόπουλα συνεχίζουν να μη
«βολεύονται» στα καινούργια τους έπιπλα. «Το πρόβλημα γίνεται ακόμα εντονότερο
όταν γίνεται συνδυασμός παλιών και καινούργιων επίπλων και όταν τοποθετούνται
στις αίθουσες του Δημοτικού έπιπλα κατάλληλα μόνο για τις τάξεις του Γυμνασίου
και του Λυκείου», εξηγεί η γυμνάστρια – ερευνήτρια κ. Γεωργία Παναγιωτοπούλου.
Το άβολο κάθισμα επηρεάζει και την απόδοση
«Το ιδανικό κάθισμα είναι αυτό που επιτρέπει στα μέλη του σώματος να
αναπαύονται και δεν εμποδίζει την κυκλοφορία του αίματος», αναφέρει ο
χειρουργός ορθοπεδικός κ. Ιωάννης Βαλαβάνης, πρώην διευθυντής στη Μονάδα
Σκολίωσης και Σπονδυλικής Στήλης του KAT.
Όπως εξηγεί ο ίδιος, «τα καθίσματα και τα θρανία στο σχολείο δεν είναι
κατάλληλα για όλα τα παιδιά, καθώς δεν έχουν όλοι οι μαθητές τον ίδιο
σωματότυπο. Είναι επόμενο ότι κάποια παιδιά δεν αισθάνονται άνετα όσο κάθονται
στο θρανίο και πιθανόν να παραπονιούνται για ενοχλήσεις. Και αυτό είναι πολύ
σημαντικό για το σχολείο, όπου τα παιδιά περνούν αρκετές ώρες. Το άβολο
κάθισμα, μάλιστα, μπορεί ενδεχομένως να επηρεάσει και την απόδοσή τους στο
μάθημα. Αν αισθάνονται ενόχληση και ασχολούνται με τη στάση του σώματος,
δυσκολεύονται να παρακολουθήσουν».
«Το ιδανικό θα ήταν να υπάρχουν καθίσματα ρυθμιζόμενα ώστε να προσαρμόζονται
στο ύψος του κάθε μαθητή», λέει ο κ. Βαλαβάνης.
