…στο «Κona Κai»

Πώς χρειαζόμουν αυτή τη μικρή… εκδρομούλα στο «Kona Kai» δεν λέγεται. Ύστερα
από δύσκολες, για προσωπικούς λόγους, γιορτές, που δεν ήταν ιδιαίτερα
διασκεδαστικές, και μετά την εισβολή του τσουχτερού κρύου ήθελα, που λέει ο
λόγος, να αλλάξω παραστάσεις. Έτσι λοιπόν βρεθήκαμε στις κατακόμβες του
ξενοδοχείου «Ledra Marriott» όπου στεγάζεται αυτό το παλιό, περίφημο
εστιατόριο, όπου το κλίμα είναι αιώνιο καλοκαίρι, οι σερβιτόροι φορούν
κοντομάνικα με εξωτικά σχέδια, και όλα γενικώς θυμίζουν άλλη τοποθεσία, άλλη
εποχή. Είχε κόσμο που διασκέδαζε, παρ’ όλο που μόλις πέρασαν οι γιορτές. Τα
πάντα ήταν χαρούμενα.

Το «Kona Kai» είναι ιστορικό εστιατόριο, το πρώτο εστιατόριο που άνοιξε σε
ξενοδοχείο και κατάφερε να ελκύσει αθηναϊκή πελατεία, από τα πρώτα εστιατόρια
που πηγαίνει ο κόσμος με συγκεκριμένη σκοπιμότητα και προορισμό. Σίγουρα το
πρώτο «πολυνησιακό» μαγαζί, ό,τι κι αν σημαίνει ο όρος αυτός. Από τα ξύλινα
γλυπτά μέχρι το σιντριβάνι στη μέση του χώρου και τα τζάμπο κοκτέιλ με αστεία
ονόματα, το «Kona Kai» είναι κitch με τα όλα του, χωρίς όμως να είναι
ενοχλητικό. Είναι και αξιοθαύμαστο που ακόμα θεωρείται εστιατόριο «γιορτινό»,
με την έννοια ότι ο κόσμος πηγαίνει εκεί συχνά για να γιορτάσει τα προσωπικά
του, από γενέθλια μέχρι επετείους. Είναι επίσης αξιοθαύμαστο που παρ’ όλη την
εξωτική χροιά δεν έχει πέσει θύμα στη sushi μανία που έχει πιάσει ολόκληρη η
Αθήνα.

Το μενού είναι ποικίλο και βρίσκει κανείς από τα γνωστά γκραν σουξέ της
«εξωτικής» κουζίνας, όπως μοσχαράκι teriyaki και ανοιξιάτικα ρολά, μέχρι
ενδιαφέρουσες προτάσεις για ψάρια και θαλασσινά, ντάμπλιγκς, wontons και όσα
άλλα συνδυάζουμε εμείς οι καλοταξιδεμένοι Έλληνες με τις κουζίνες της Ασίας,
της Πολυνησίας, της Ινδονησίας, και οπουδήποτε αλλού μας κάνει να νιώθουμε
εξωτικά.

Το φαγητό εκπλήσσει. Από τα δεκάδες διαφορετικά πιάτα δοκιμάσαμε έξι,
ξεκινώντας με μια σούπα από καβούρι και σπαράγγι η οποία ήταν συμπαθητική. Τα
ανοιξιάτικα ρολά έρχονται σε 2 βερσιόν, εμείς προτιμήσαμε τη χορτοφαγική με
γλυκιά σάλτσα και τραγανή, καλοτηγανισμένη κρούστα. Από τα κυρίως πιάτα
επιλέξαμε λιχουδιές της θάλασσας. Οι γαρίδες με πράσινο κάρι μάς άρεσαν. H
σάλτσα πηκτή, όπως σχεδόν όλες αυτές οι σαν ζελέ, εμπλουτισμένες με κορν
φλάουερ ασιάτικες σάλτσες, με έντονο «κάψιμο» από το κάρι. Μαζί με τις γαρίδες
κάτω από τη σάλτσα κρύβονταν και διάφορα άλλα, μεταξύ των οποίων λότσι, ανανάς
και σπαράγγια. Από πάνω πασπαλίζουν με μαύρο και κανονικό σουσάμι. Ο
συνδετυμόνας μου δοκίμασε τον ροφό με σάλτσα τσίλι, κόλιαντρο και λάιμ.
Σίγουρα, το πιάτο είχε πολύ πιο ήπια γεύση απ’ ό,τι περίμενα. Το τηγανητό με
χορταρικά ρύζι ήταν μια χαρά. Όλα αυτά τα συνοδέψαμε όχι με κρασί αλλά με
μπίρα, την τραπίστικη Chimay, η οποία ταίριαζε καλά.

Όταν ήλθε η ώρα του γλυκού διστάσαμε, αλλά όχι για πολύ. Πήραμε την μπανάνα
«tempura» – σε κουρκούτι και τηγανητή – η οποία έρχεται με ένα κομμάτι από
παγωτό καρύδας. Πολύ πράγμα! Δεν μπορώ να πω ότι ο κατασκευαστής του είχε
ιδιαίτερη φινέτσα, αλλά η αλήθεια είναι ότι την καταβροχθίσαμε.

Το «Kona Kai» μάς άρεσε. Ίσως, όπως είπα και πριν, μας χρειαζόταν. Ήταν ένα
καλό αντίδοτο για το κρύο, ένα μέρος πάντα γιορτινό, πάντα εξωτικό, πάντα
διασκεδαστικό.

«Kona Kai» (Ledra Marriott) Λεωφ. Συγγρού 115. Τηλ. 210.9300.000