Ενωμένη Ευρώπη του ρυθμού

Κανείς δεν είναι ήσυχος πουθενά, βρέχει βροχή που μυρίζει θειάφι πάνω από
ειδήσεις θαμμένες στα κουτσομπολιά: σκηνές επιστημονικής φαντασίας – κι αυτές
σε δεύτερη προβολή. Και η Ευρώπη χωρισμένη στα δύο – ψάχνει να βρει τι θέλει
να χωρίσει ακριβώς. Τρεις μουσικές δυνάμεις – Αγγλία, Γαλλία, Αυστρία –
στέλνουν μηνύματα επαφής.

«100th Window» Massive Attack (Virgin)

Ο Ρόμπερτ «3D» Ντελ Νάγια οδηγεί σταθερά τους Massive Attack σε φωτεινά μονοπάτια

Γιατί υπάρχει διέξοδος από την πολιτική, ένα σημείο απόδρασης, όπου οδηγούν
μυστικοί κωδικοί και σωστοί υπολογισμοί. Όλα, για να λέμε την αλήθεια, είναι
σχεδιασμένα για να βρεθεί λύση. Κι αν επιφανειακά δεν έχουν σχέση με τα 9
τραγούδια των Massive Attack, είναι γιατί δεν συνδυάζουμε τα πράγματα. Οι
Massive Attack μεταφράζουν τον Κάφκα σε μουσική την αγχωμένη εποχή με τη
λογική ταινίας καταστροφής, απ’ όπου (κι εδώ είναι η τέχνη τους ) προκύπτει
φωτεινό φινάλε. Τα εργαλεία για να φτάσουν στην ψυχή του παγιδευμένου ανθρώπου
τα έχουν. Τον ήχο της εποχής τον παίζουν στα δάκτυλα. Μπορούν να κάνουν την
αντίστασή τους με ένα πράσινο φύλλο δυόσμου. Αυτοί εδώ οι Βρετανοί υψώνουν το
ανάστημά τους στην κυβέρνηση.

Τι άλλο να περιμένει κανείς; Το ότι άντεξαν να βάζουν τόσες φωτιές τόσα
χρόνια, τους έχει ήδη δικαιώσει. Αποδείχτηκαν σύνολο παρατεταμένης καύσης, η
εμπροσθοφυλακή της νέας μουσικής γραφής, αλέθοντας στα μηχανήματά τους «νταμπ»
και ρέγγε, μελωδίες, καταστροφές και το όχι τους στον πόλεμο. Ο νέος πολιτικός
στίχος δεν υπάρχει, υπάρχει ο πολιτικός ήχος, μια καταπακτή στο μουσικό
στερέωμα.

Στην αρχή της δεκαετίας του ’90, οι Massive Attack με το Blue Lines είδαν το
μέλλον της μουσικής και όσοι τους άκουσαν το βρήκαν μπροστά τους. Ύστερα από
τρία άλμπουμ και σοβαρές ενδιάμεσες επισημάνσεις, το «100ό Παράθυρο» ανοίγει
για να μπουν σκοτεινοί ήχοι που θα φωτίσουν το δωμάτιο. Οι εναλλαγές, άλλωστε,
είναι το ατού τους. Ο Μάσρουμ έχει αποχωρήσει στο μεταξύ από το σχήμα, αλλά η
Σινέντ Ο’ Κόνορ και η Ελίζαμπεθ Φρέιζερ δίνουν τις φωνές τους στα κομμάτια. Το
Special Cases, απροσδόκητα διαλεγμένο, είναι το πρώτο σινγκλ του άλμπουμ, το Α
Prayer For England η αγωνία τους, το Everywhen μια δόση από το ρίσκο που
παίρνουν, στο πιο κλειστοφοβικό σκηνικό που έστησαν ποτέ, καθώς οι Massive του
Ρόμπερτ «3D» Ντελ Νάγια (μοναδικός από την αρχική σύνθεση) ετοιμάζονται να
βγουν στη βεράντα.

«Live» Paris Combo (Universal)

Σε περιοδεία στα μέρη της, η γαλλική ορχήστρα που συστήνεται ως Paris Combo
ξεδιπλώνει τα ταλέντα της. Με ευδιάκριτο στυλ φρεσκάρει το γαλλικό τραγούδι,
τονίζει τα χαρακτηριστικά του με τζαζ, με τα πνευστά που του δίνουν λάμψη και
την αρχοντιά των φυσικών οργάνων με φόντο τις τωρινές μουσικές εξελίξεις. Η
τζαζ άνθησε σε γκρίζες εποχές, μέσα από την ανάγκη του ανθρώπου να διασκεδάσει
και να ξεχάσει και ο ρυθμός ήταν το κυρίως όχημα που βρέθηκαν όλοι πάνω. Αν η
διαμαρτυρία βγαίνει από το στόμα του Έμινεμ από το Ντιτρόιτ ή από τους καλά
γυμνασμένους τρικολόρ των Ηλυσίων Πεδίων (που ξεκινούν με οριεντάλ της
Κωνσταντινούπολης, φτάνουν στ’ αστέρια με τη NASA και καταλήγουν στη συνείδησή
τους) σημασία δεν έχει. Κρατιέστε από τις χειρολαβές απλώς, όταν όλα αυτά
βρίσκονται σε κίνηση.

«Cafe Drechsler» Cafe Drechsler (Universal)

Τι σας λέγαμε; Ότι η Βιέννη γίνεται κόμβος των νέων μουσικών ρευμάτων και
προηγείται συχνά σε ιδέες περί του μοντέρνου (και του εφικτού). Αυτό! Ως Cafe
Drechsler, λοιπόν, συστήνονται ο Ούλριχ Ντρέσλερ, ο Όλιβερ Στέγκερ και ο Άλεξ
Ντόιτς (κρατήστε τουλάχιστον το πρώτο όνομα) οι οποίοι κατάφεραν να έχουν και
την πίτα ολόκληρη και τον σκύλο χορτάτο. Απλά πράγματα. Με τον αυτοσχεδιασμό
της τζαζ και τον ρυθμό της μουσικής των κλάμπ, με τους ηλεκτρονικούς ήχους και
τα ακουστικά όργανα, με εκείνα και με τα άλλα, εξασφαλίζουν για την Αυστρία
πόντους με το τσουβάλι στην απαιτητική εποχή, ο Ευρωπαίος μπορεί πραγματικά να
παίξει ρόλο.

Όνομα και διεύθυνση

* Έχουν στο μυαλό τους έτοιμο σενάριο επιστημονικής φαντασίας.
Αμφιβάλλετε; http: //www.massiveattack.co.uk

* Η πόλη οργανώνει τις μουσικές της. Συγκοινωνιολόγοι του ήχου
συνεργάτες με τους στυλίστες του. http: //www.cafedrechsler.com

* http:
//www.rockandrollconfidential.com ένα σάιτ που δεν παίρνει το ροκ εν ρολ
καθόλου στα σοβαρά. Όχι πως δεν χρειάζεται μερικές φορές.