ΓΝΩΜΗ Απαράδεκτο ποσοστό

![]() |
Στην προεκλογική εκστρατεία του 2000, ο Τζορτζ Μπους παρουσιάστηκε ως
μετριοπαθής. Προς το τέλος, οι ψηφοφόροι άρχισαν να τον υποψιάζονται, χάρη
όμως σε όλους εκείνους τους Εβραίους συνταξιούχους που ψήφισαν για τον Πατ
Μπιουκάναν, την εκκαθάριση των μειονοτικών ψηφοφόρων από τους εκλογικούς
καταλόγους της Φλόριντας και ούτω καθεξής, ο Μπους κατάφερε να μπει στον Λευκό
Οίκο. Το αληθινό του πρόσωπο φάνηκε σύντομα – και οι ψηφοφόροι αντέδρασαν.
Έπειτα όμως ήλθε η 11η Σεπτεμβρίου, και μαζί με αυτήν μία κατακόρυφη αύξηση
της δημοτικότητάς του. Το μεγαλύτερο μέρος αυτού του επιπλέον ποσοστού έχει
πλέον εξατμιστεί. Και εντούτοις, το Ρεπουμπλικανικό Κόμμα δεν έπαψε να ελπίζει
ότι τα κατάλοιπα της μετα-τρομοκρατικής επιρροής του Μπους μπορούσαν να
χρησιμοποιηθούν για την ανάκτηση του ελέγχου της Γερουσίας – ότι η συντηρητική
εσωτερική πολιτική ατζέντα του μπορούσε να επικρατήσει και πάλι.
Καθότι, αν έχουμε μάθει ένα πράγμα τα τελευταία δύο χρόνια, αυτό είναι η
σημασία του ελέγχου της Γερουσίας. Τους πρώτους λίγους μήνες της θητείας του,
ο Μπους δεν ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής, αλλά η ψήφος του Ντικ Τσέινι ήταν
καθοριστική σε μία Γερουσία 50-50 – και η συντηρητική ατζέντα προχωρούσε. Μετά
την 11η Σεπτεμβρίου, ο Μπους ήταν, για ένα διάστημα, εξαιρετικά δημοφιλής. Οι
Δημοκρατικοί, όμως, είχαν ένα προβάδισμα μίας ψήφου στην Γερουσία και όλα τα
προσφιλή του εσωτερικά σχέδια – μόνιμες φορολογικές απαλλαγές για τις
επιχειρήσεις κ.λπ. – πάγωσαν.
Από τις χθεσινές εκλογές επρόκειτο να καθορισθεί αν ο Μπους μπορεί να
επαναλάβει την συντηρητική πολιτική πορεία που ακολούθησε τους πρώτους
εκείνους μήνες.
Αν αυτό θέλουν οι Αμερικανοί ψηφοφόροι, ας είναι. Το αποτέλεσμα των χθεσινών
εκλογών, ωστόσο, θα κριθεί όχι με βάση αυτό που θέλουν, αλλά με βάση το πόσοι
μπήκαν στον κόπο να ψηφίσουν (ή το πόσοι αποτράπηκαν από το να ψηφίσουν). Οι
δημοσκοπήσεις προέβλεπαν μία συμμετοχή της τάξεως του 35%, όσο και το 1998. Τα
πρώτα στοιχεία τις επιβεβαίωναν. Το ποσοστό αυτό θα ήταν σκανδαλιστικό για
οποιαδήποτε χρονιά. Σε μία χρονιά τόσο κρίσιμη, είναι απαράδεκτο.














