Γιοχάνεσμπουργκ 2002

«Παθός μαθός», είπε ο Αισχύλος.

Θέλουμε να σώσουμε τη γη μας; Έχουμε αποθέματα πολιτισμού;

Δεν το πιστεύω, γιατί εδώ και πολλά χρόνια θα έπρεπε να είχαν ληφθεί δραστικά
μέτρα.

Δεν το ελπίζω, γιατί ο άνθρωπος δεν αλλάζει, του αρέσει να σαπίζει μέσα στο
εξασθενισμένο περιβάλλον από τους καπιταλισμούς και τους σοσιαλισμούς.

Πεθαίνει από τη μόλυνση του περιβάλλοντος και από τα δηλητήρια που τρώει.

Αρρωσταίνει συχνότερα και οι αθεράπευτες αρρώστιες βρίσκονται σε έξαρση –
έρευνες και στατικές αυτό λένε.

Η μαλθακότητα της νόησης βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα, παρ’ όλη την πληροφόρηση,
παρ’ όλο που μαθαίνουμε αμέσως τι συμβαίνει στη γειτονική μας χώρα, δεν
μαθαίνουμε όμως τι συμβαίνει στον γείτονά μας, δηλαδή σε μας.

Δεν είμαι καθόλου αισιόδοξος, αντίθετα, είμαι πεπεισμένος πως ο άνθρωπος
βιώνει μια ηθελημένη μακροχρόνια αυτοκτονία.

Το ζήτημα δεν είναι πολιτικό, οι πολιτικοί, με τον στρουθοκαμηλισμό τους, ποτέ
δεν έλυσαν μεγάλα προβλήματα.

Οι πολιτικοί άγονται και φέρονται περισσότερο, από κάθε άλλη εποχή, από την
«ελεύθερη οικονομία» της παγκοσμιοποίησης και δεν εξουσιάζουν δίκαια και
πολιτισμένα.

Άλλωστε η πολιτική έχει παύσει προ πολλού να περνά πρώτα μέσα από τον
πολιτισμό.

Η προστασία του περιβάλλοντος είναι ζήτημα πολιτισμού και μετά πολιτικό.

Οι βιομήχανοι έδειξαν ποτέ δείγματα πολιτισμού;

Οι πολιτικοί όλου του κόσμου έδειξαν δείγματα πολιτισμού, εκτός του θεαθήναι;

Οι διάφοροι σύλλογοι, γιατρών, νομικών, αρχιτεκτόνων, εργατικά συνδικάτα,
διαμαρτυρήθηκαν ποτέ για τον βιασμό της φύσης που διαπράττουν άλλες κοινωνικές
ομάδες;

Και ρωτώ, είναι δυνατόν διά νόμου να καθαρίζουμε το σπίτι μας και να
προστατεύουμε το κλίμα μας;

Βρωμίζουμε συνεχώς το πηγάδι από όπου πίνουμε νερό.

Η αδιαφορία, η αναλγησία έφτασαν να είναι ο τρόπος της ζωής μας.

Η Αμερική δεν φταίει σε τίποτα, άσχετα αν είναι ο μεγαλύτερος εχθρός του
περιβάλλοντος.

Ξανά ρωτώ, έχουμε τη σοφή βούληση να σώσουμε ό,τι πάει να χαθεί, αφήνοντας
κατά μέρος τους βιομηχάνους και τους πολιτικούς;

«Ο καθείς και τα όπλα του», είπε ο Αισχύλος, αλλιώς,

«Ο καθείς και η ευθύνη του»· όλοι ξέρουμε πως είμαστε ανεύθυνοι, περιμένοντας
τους άλλους να λύσουν τα προβλήματά μας.

Η γη όμως, υπεύθυνη και σοφή, ήδη μας αποτινάζει από πάνω της σαν
σαρακοφαγωμένα ζώα από την απληστία.

Ο Σ. Β. Σκοπελίτης είναι φωτογράφος