Είπαν

Θύμιος Καρακατσάνης:

(ο ηθοποιός, για τη σχέση των πολιτικών με το θέατρο, στην «Απογευματινή»)

«Θέλω να στείλουν το μήνυμά τους και οι πολιτικοί. Δεν λέω να έρθουν σε μένα.
Ας πάνε σε άλλους άξιους συναδέλφους. Θέλω να αντιληφθούν σύμπαντες ότι η
πολιτιστική ζωή είναι απόδειξη πολιτικής παρουσίας».

Κώστας Κούρκουλος:

(ο συνήγορος του Τζωρτζάτου, για την τρομοκρατία, στον Φλας)

«Οι διανοούμενοι της Αριστεράς όφειλαν να είχαν ασκήσει ριζική και εξοντωτική
κριτική στη δράση και στην ιδεολογία που εξέπεμπε η οργάνωση αυτή μέσα από τις
προκηρύξεις της… Η αποφυγή αυτής της κριτικής είχε το αποτέλεσμα ότι δεν
διεμβολίστηκαν και οι συνειδήσεις των ανθρώπων που ήταν μέσα στην οργάνωση».

Δημήτρης Τσάτσος:

(ο ευρωβουλευτής του ΠΑΣΟΚ για τη στάση του υπουργού Δημόσιας Τάξης κατά τη
διάρκεια της εξάρθρωσης της 17Ν, στον Σκάι)

«Ο Χρυσοχοΐδης θα μπορούσε να γίνει θέατρο μεγάλο. Θα μπορούσε να χαλάσει
κόσμο σε προσωπικό επίπεδο, αλλά είναι ο άνθρωπος που μιλάει λιγότερο από
όλους».

Βαγγέλης Περπινιάδης:

(ο λαϊκός συνθέτης για το βιβλίο του «Πριν από το τέλος», στο περιοδικό
«Πίστα»)

«Έτσι θέλω να φύγω κι εγώ, ήρεμα και ήσυχα, αν μου αξίζει για τον τρόπο με τον
οποίο πορεύθηκα στη ζωή μου. Γιατί ό,τι πράττεις, αυτό θα λάβεις».

Γιώργος Σεφερτζής:

(ο επικοινωνιολόγος για τα στελέχη της 17Ν που συλλαμβάνονται, στον Άλφα
Νιουζ)

«Αν τόσα χρόνια φαντασιωνόμασταν ότι ήταν οι σούπερμαν, είναι φυσικό να μας
προκαλεί έκπληξη για το πώς αυτοί οι “ήρωες” έχουν χαρακτηριστικά λούμπεν».