Τα ξύλινα τείχη…

Ως γνωστόν, «μία εβδομάδα είναι πολύς χρόνος στην πολιτική». Εκεί λοιπόν που
ετοιμαζόταν ο Πρωθυπουργός για μάχη χαρακωμάτων στη Σύνοδο της Σεβίλλης και
πηγαινο-έφερναν εναλλακτικά κείμενα για τον ευρωστρατό στις συσκέψεις στο
Μαξίμου, τους ήρθε από αλλού. Αντί για τα χαρακώματα, έπρεπε να έχουν τον νου
τους στα «ξύλινα τείχη», δηλαδή στα πλοία. Πριν φύγει, ο Σημίτης πονοκεφάλιαζε
για την απεργία στα λιμάνια. Και μόλις ξύπνησε χθες στη Σεβίλλη, μίλησε νωρίς
νωρίς στο τηλέφωνο με Χριστοδουλάκη, Ανωμερίτη και Ρέππα.

Στην Αθήνα, οι τρεις προαναφερθέντες υπουργοί συμμετείχαν σε πρωινή σύσκεψη
στο γραφείο του γενικού γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου Σωκράτη Κοσμίδη
στη Βουλή. Παρόντες ήταν επίσης ο υπουργός Εσωτερικών Κώστας Σκανδαλίδης και ο
υφυπουργός Τύπου Τηλέμαχος Χυτήρης. Πού κατέληξαν οι συσκεπτόμενοι; Ότι αν δεν
προέκυπτε αναστολή της απεργίας των ναυτεργατών, θα γινόταν επιστράτευση. Οι
μετέχοντες στη σύσκεψη πρέπει να ήταν και τα μόνα στελέχη της κυβέρνησης εν
Αθήναις που έχασαν το ματς Βραζιλία – Αγγλία…

Τις πταίει για το χάος στα λιμάνια; Εδώ τα πράγματα μπερδεύονται. Φταίνε οι
υπουργοί που υπέγραψαν την τροπολογία «βγάζοντας την ουρά τους απέξω» ή ο
Χριστοδουλάκης που αποφάσισε καλοκαιριάτικα να φυλάξει τις Θερμοπύλες της
εισοδηματικής πολιτικής και του εκσυγχρονισμού; Ανεξαρτήτως ευθυνών, οι ζημίες
επιπίπτουν εφ’ όλων. Κορυφαίο στέλεχος μιλούσε για «αδράνεια πολιτικών
ανακλαστικών», λέγοντας πως «όταν κυοφορείται απεργία καλοκαιριάτικα στα
λιμάνια δεν ολιγωρούμε, αλλά κινητοποιούμαστε πριν από τις κινητοποιήσεις…».
Βεβαίως, μετά Χριστόν πας προφήτης.