Ουδεμία σφαγή αμιγής νομιμοποίησης…

Πώς το λέγανε; Ουδέν κακόν αμιγές καλού ­ πολύ σωστό. Μόνο που στα
παλαιστινιακά εδάφη δεν μπορούμε πλέον να μιλάμε απλώς για «κακό» αλλά για
σφαγή ­ και λίγα λέμε. Κι όμως, κι αυτός ο παραλογισμός έχει μία ­ παράπλευρη
­ θετική επίπτωση…

Ποια είναι αυτή; Λοιπόν, δεν έχει καμία σχέση με τους Παλαιστινίους ­ έχει
όμως σχέση με τη «νομιμοποίηση» του Πατριάρχη Ειρηναίου από τις ισραηλινές
αρχές. Μέσα στις επόμενες ημέρες πρόκειται να γίνει η σχετική ανακοίνωση από
το Τελ Αβίβ ­ τόσους μήνες μετά την εκλογή του Πατριάρχη…

Τι οδήγησε σ’ αυτή την εξέλιξη; Πολλά ­ και ένα από αυτά ήταν και η ίδια η
στάση που κρατά ο Ειρηναίος στη συνεχιζόμενη κρίση. Ο Πατριάρχης φροντίζει να
μη ξεπερνά κάποια όρια ­ και είναι χαρακτηριστικό ότι αυτός έπεισε τον κ.
Χριστόδουλο να μην επιχειρήσει μία παρουσία μπροστά στα «μπλόκα» του
ισραηλινού στρατού, στον δρόμο προς τη Βηθλεέμ…

Τελείωσαν οι εκκρεμότητες

Ωστόσο, δεν ήταν μόνο η στάση του ίδιου του κ. Ειρηναίου που «βοήθησε», αλλά
και η ελληνική κυβέρνηση. Η οποία κίνησε γη και ουρανό, προκειμένου να λυθεί,
με ταχύτητα άγνωστη για την ελληνική Δικαιοσύνη, κάποια δικαστική εκκρεμότητα
που είχε ο Πατριάρχης ­ πριν από την εκλογή του, εννοείται…

Και ας μη βιαστεί κανείς να αναρωτηθεί «ποια η σχέση της δικαστικής
εκκρεμότητας με τη νομιμοποίηση του Ειρηναίου από τους Ισραηλινούς», διότι
αυτή ακριβώς την «εκκρεμότητα» είχε επικαλεστεί πολλές φορές η ισραηλινή
κυβέρνηση στις ελληνικές πιέσεις…

Και γράμματα πήραν…

Οι πιέσεις στην ισραηλινή πλευρά, όμως, ήταν και «εξ οικείων». Έπειτα από
παρεμβάσεις του υφυπουργού Εξωτερικών κ. Γ. Μαγκριώτη, κάποιες από τις
μεγαλύτερες εβραϊκές οργανώσεις που λειτουργούν στις Ηνωμένες Πολιτείες, είχαν
στείλει επιστολές στην κυβέρνησή τους, ζητώντας την αναγνώριση του Πατριάρχη.
Και πέτυχαν…