|
|
ΤΟΝ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ: Οι υποκριτές και οι από άμβωνος
γενικολογίες, που δεν λύνουν αλλά συγκαλύπτουν τα προβλήματα.
ΠΑΘΙΑΖΕΤΑΙ: Με τη δουλειά.
ΕΥΧΕΤΑΙ: Η Ελλάδα να πορεύεται τον ευρωπαϊκό δρόμο της, αλλά με Έλληνες
πρωταγωνιστές στον τόπο τους.
ΠΙΣΤΕΥΕΙ ΩΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ: Ότι η Ψυχιατρική σήμερα γνωρίζει πολλά για τις
λειτουργίες του εγκεφάλου, που είναι η έδρα και το όργανο της ψυχής.
Υπεύθυνοι και ενημερωμένοι πολίτες είναι το «αντίδοτο» στο «δηλητήριο» των
ναρκωτικών, τονίζει
ο κ. Κώστας Στεφανής, ακαδημαϊκός, καθηγητής Ψυχιατρικής του Πανεπιστημίου
Αθηνών και βουλευτής Επικρατείας του ΠΑΣΟΚ, ο οποίος πραγματοποίησε προ ημερών
3 1/2 χρόνια από την εκλογή του την πρώτη του «επίσημη» ομιλία στην
Ακαδημία Αθηνών.
ΕΡ.: Οι εντυπώσεις από την πρώτη «επίσημη» στην Ακαδημία;
ΑΠ.: Συγκινητική με τόσους φίλους.
ΕΡ.: Περισσότερο ψυχίατρος, δάσκαλος, ακαδημαϊκός ή βουλευτής;
ΑΠ.: Ό, τι έρχεται πρώτο πιο έντονο από το επόμενο, όλα όμως σε ενιαία ταυτότητα.
ΕΡ.: Η Ακαδημία σήμερα;
ΑΠ.: Αναγνώριση της επιστημονικής και πνευματικής αξίας και πεδίο αξιόλογης
έρευνας. Όσοι την ψέγουν, συγχρόνως την επικαλούνται.
ΕΡ.: Πώς βλέπει ένας ψυχίατρος τη Βουλή εκ των έσω;
ΑΠ.: Μερικές φορές νομίζω πως στη σκηνή της διαδραματίζονται μόνο κάποιες
ενδιάμεσες και όχι όλες οι πράξεις του έργου.
ΕΡ.: Η πολιτική είναι «τρέλα»;
ΑΠ.: Η τρέλα είναι ακούσια. Η πολιτική, προσωπική επιλογή.
ΕΡ.: Βελτιώνεται η σκέψη και η εικόνα των Ελλήνων πολιτικών;
ΑΠ.: Η σκέψη τους άδηλη, η εικόνα τους κατασκευή (και ανακατασκευή) των media.
ΕΡ.: Η επιστήμη ή η πολιτική θα διαμορφώσει τον άνθρωπο του αύριο;
ΑΠ.: Ανατροφοδοτική λειτουργία.
ΕΡ.: Το ψυχολογικό προφίλ του Έλληνα;
ΑΠ.: Λίγο γκρινιάρης. Όπου το καλό, βλέπει τον εαυτό του, όπου η αποτυχία,
βλέπει τους άλλους.
ΕΡ.: Πώς τον βλέπετε μέσα στην Ευρωπαϊκή Ένωση;
ΑΠ.: Τώρα, αμήχανο επαρχιώτη που τον καλούν στο τραπέζι του πλούσιου συγγενή.
Αύριο, ισότιμο και άνετο Ευρω-ομοτράπεζο.
ΕΡ.: Σας ανησυχεί η αύξηση των θανάτων από ναρκωτικά;
ΑΠ.: Όσο και οι υποκριτικές κραυγές αγωνίας των «ναρκοσωτήρων», που χτίζουν το
δημόσιο προφίλ τους πάνω στα θύματα των κηρυγμάτων τους.
ΕΡ.: Ελληνική νεολαία και εξαρτησιογόνες ουσίες;
ΑΠ.: Τάση για απεξάρτηση από κατεστημένες «νόρμες», που σε μερικούς καταλήγει
στη δουλεία της ουσιοεξάρτησης.
ΕΡ.: Μπορούμε να προστατέψουμε τα παιδιά από τον τρόμο της ηρωίνης;
ΑΠ.: Αν το καταλάβουν και το θέλουν πρώτιστα οι γονείς.
ΕΡ.: Καλύτερα σχολειά, αθλητισμός ή καλύτεροι γονείς, το «αντίδοτο»;
ΑΠ.: Όλα μαζί και οτιδήποτε άλλο ενισχύει στο άτομο την αυτοεκτίμηση.
ΕΡ.: Τα έως σήμερα βήματα της Πολιτείας για τα ναρκωτικά;
ΑΠ.: Τα τελευταία είναι πιο ουσιαστικά. Ελπίζω σε περισσότερα.
ΕΡ.: Είστε υπέρ ή κατά της αποποινικοποίησης των «μαλακών ναρκωτικών»;
ΑΠ.: Καταναλωτικό δίλημμα και όχι βασικό πρόβλημα. Υπό ορισμένες συνθήκες
δόση, συχνότητα κ.ά. τα «μαλακά» γίνονται «σκληρά» και αντίστροφα.
ΕΡ.: Αποφεύγετε την ερώτηση;
ΑΠ.: Απαντώ: Δεν είμαι κατά και το συζητώ. Θα είμαι και υπέρ όταν με πείσουν,
όχι οι ιεροκήρυκες, αλλά τα εμπειρικά δεδομένα.
ΕΡ.: Απειλή τα κομπιούτερ για την ψυχική υγεία μας. Τι προτείνετε;
ΑΠ.: Ορθολογική χρήση που αναπτύσσει και δεν παγιδεύει την προσωπική κρίση.
ΕΡ.: Απειλούμεθα και από την ελληνική τηλεόραση;
ΑΠ.: Ναι, όσο κανείς δεν απειλεί στο θρόνο του τον Κερδώο Ερμή, που μοναρχεύει
στην «εικονική πραγματικότητα».
ΕΡ.: Η γνώμη σας για την ελληνική δημοσιογραφία;
ΑΠ.: Η εξουσία φθείρει, ιδιαίτερα όταν γίνεται ή νομίζει ότι έγινε από τετάρτη πρώτη.
ΕΡ.: Οι γυναίκες επιρρεπείς στις ψυχικές παθήσεις… «Κρατάει» γερά η Ελληνίδα;
ΑΠ.: «Κρατάει» και μάλιστα βαρείς κοινωνικούς ρόλους. Πιο ευάλωτη, όμως, στην
κατάθλιψη, ίσως λόγω των βαρών.
ΕΡ.: Υπάρχει «θεραπεία» για το στρες του Αθηναίου;
ΑΠ.: Να εγκαταλείψει την Αθήνα και να αντιμετωπίσει βέβαια το… στρες αυτής
της εγκατάλειψης.
ΕΡ.: Για την καταναλωτική του μανία;
ΑΠ.: Να την περιορίσει, για να αυτοπροστατευθεί.
ΕΡ.: Η ψυχιατρική μεταρρύθμιση στην Ελλάδα;
ΑΠ.: Όχημα, που αλλάζει συνέχεια ταχύτητες, όχι όμως και κατευθύνσεις.
ΕΡ.: Το ΕΣΥ σήμερα;
ΑΠ.: Λίγο καιρό ξαποσταίνει… και τραβά το δύσκολο μονόδρομό του.
ΕΡ.: Ποιες οι «ασθένειες» του και ποια τα «φάρμακα»;
ΑΠ.: Χρόνιες, με ανάγκη χρόνιας αγωγής..
ΕΡ.: Πώς θα περιγράφατε τον Έλληνα γιατρό του 2000;
ΑΠ.: Είδος σε περίσσεια.
ΕΡ.: Ευκαιρία ή δυσβάσταχτο βάρος οι Ολυμπιακοί του 2004;
ΑΠ.: Δυσβάσταχτες «ευκαιρίες», που σε αδύναμους ώμους γονατίζουν και σε
ηράκλειους δημιουργούν ιστορία.
