Οι οριστικές αποφάσεις που επίκεινται από τη χώρα μας σε κυβερνητικό επίπεδο, μέσω του Υπουργικού Συμβουλίου της ερχόμενης εβδομάδας στο πεδίο της σχέσης «έφηβοι και κοινωνικά δίκτυα», θα είναι εξόχως κρίσιμες.
Μια γεύση προεικόνισε ο Πρωθυπουργός από την Ινδία και μέλλει να δούμε τα στρατηγικά βήματα που θα χαραχθούν. Προφανώς η όλη επιλογή είναι σε θετική βάση και οι κίνδυνοι που εμφιλοχωρούν για τους εφήβους είναι πολλοί.
Από την έκθεσή τους σε κινδύνους κακοποίησης και χειραγώγησης μέχρι εθισμούς. Το δε όριο, όπως το γαλλικό μοντέλο, αυστηροποιημένο και σαφές για τα δεκαπέντε έτη, είναι επίσης ορθό, σε ένα περιβάλλον μίσους και παραπληροφόρησης και με πολλαπλασιαστή το αχανές Διαδίκτυο και την καλπάζουσα τεχνητή νοημοσύνη.
Βεβαίως το πλέγμα των ρυθμίσεων έχει και πολλές δυσκολίες που είναι προς επίλυση και απάντηση. Η ίδια η υφή της ψηφιακότητας, ευέλικτη και σε διαρκή κίνηση, έχει πολλά παραθυράκια που ακόμη και με τις απαγορεύσεις, πρόσβαση μπορεί να βρίσκεται και άρα η έκθεση σε κινδύνους να είναι αμετάβλητη.
Το όλο θέμα εξάλλου δεν αφορά μια εθνική νομοθεσία, όσο γενναία και πλήρης κι αν είναι η δεύτερη. Ενα μεγάλο μέρος σχετίζεται με τη θωράκιση που θα επιτρέψουν και θα δρομολογήσουν οι ίδιες οι μεγάλες πλατφόρμες. Και επίσης πόσο θα ενισχύσει την προσπάθεια μια ήδη υπάρχουσα ευρωπαϊκή νομοθεσία και οδηγία για το θέμα. Πάντα βέβαια, μια νομολογία που διαμορφώνεται σε εθνικό επίπεδο και σε συμπόρευση πολλών κρατών είναι προωθητική των νέων μέτρων. Αποφασιστικότητα απαιτείται.
