«Τα παραδοσιακά αριστερά κόμματα της Ευρώπης αναζητούν έναν σωτήρα. Κάποιοι πιστεύουν πως το όνομά του είναι Τζέρεμι Κόρμπιν» έγραφε πριν από μερικές εβδομάδες στο Politico η Ναόμι Ο’Λίρι. Η σχετικά λαμπρή πορεία του αρχηγού του βρετανικού Εργατικού Κόμματος, επεσήμαινε, κάνει έντονο κοντράστ με την εκλογική παρακμή ομολόγων του σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, από την Ιταλία μέχρι την Τσεχία.
Το άλλοτε πανίσχυρο Σοσιαλιστικό Κόμμα της Γαλλίας, υπενθύμιζε, ήρθε πέμπτο στις περσινές προεδρικές εκλογές και αναγκάστηκε να πουλήσει την ιστορική του έδρα στην οδό Σολφερινό στο Παρίσι προκειμένου να πληρώσει τα χρέη του. Το Εργατικό Κόμμα της Ολλανδίας υπέστη πέρυσι μια ακόμα πιο θεαματική πτώση, πέφτοντας από τη θέση του κυβερνητικού εταίρου στην ταπεινωτική έβδομη θέση.
Οι μέθοδοι του Κόρμπιν, σημείωνε, προσελκύουν τώρα την προσοχή πολλών άλλων κεντροαριστερών κομμάτων ανά την Ευρώπη, με την Ολλανδία, τη Γερμανία, την Ιταλία και τη Γαλλία να εκφράζουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η ώθηση που έδωσε ο ηγέτης των Εργατικών σε αμιγώς αριστερά ιδεώδη και πολιτικές σε συνδυασμό με το κίνημα βάσης Momentum διπλασίασαν τον αριθμό των μελών του Εργατικού Κόμματος στα 552.000. Στις περσινές εκλογές, το κόμμα απέσπασε 40% των ψήφων και έφτασε πολύ κοντά στο να νικήσει το Συντηρητικό Κόμμα.
ΤΟ ΜΗΝΥΜΑ. «Δεν είναι δική μου δουλειά να πω σε άλλα κόμματα ποιον να εκλέξουν ή πώς να τα καταφέρουν» δήλωνε ο ίδιος Κόρμπιν στο Politico. «Το μήνυμα μου είναι απλά αυτό: αν η ευρωπαϊκή Αριστερά ως σύνολο αντισταθεί στη λιτότητα και αν εκπληρώσει την ιστορική αποστολή της για αναδιανομή του πλούτου και της ισχύος στην κοινωνία, τότε αφαιρούμε από την Ακροδεξιά τον χώρο όπου προσπαθεί επί του παρόντος να εισβάλλει».
Μόνο που ο Τζέρεμι Κόρμπιν βρίσκεται σήμερα αντιμέτωπος με μία μεγάλη κρίση. Σύμφωνα με νέο δημοσίευμα του Politico, μάλιστα, έχει λιγότερο από έναν μήνα περιθώριο για να σώσει το κεφάλι του και το κόμμα του από τη διάσπαση. Στη ρίζα, βρίσκεται ένα κακό που ταλανίζει τους Εργατικούς εδώ και τουλάχιστον δύο χρόνια: οι κατηγορίες για αντισημιτισμό που δέχεται το κόμμα, εξαιτίας παρεκτροπών στελεχών του, και για ανοχή απέναντι στον αντισημιτισμό που δέχεται ο ίδιος ο Κόρμπιν. Τέλη Ιουλίου, μάλιστα, γεγονός πρωτοφανές, τρεις εφημερίδες της βρετανικής εβραϊκής κοινότητας κυκλοφόρησαν με κοινό πρωτοσέλιδο και κύριο άρθρο διακηρύσσοντας την «ενότητά» τους απέναντι «στην υπαρξιακή για την εβραϊκή ζωή αυτής της χώρας απειλή που θα συνιστούσε μια κυβέρνηση με επικεφαλής τον Τζέρεμι Κόρμπιν».
Ο ΚΩΔΙΚΑΣ. Θέλοντας να απαντήσει στις καταγγελίες που δεχόταν, το Εργατικό Κόμμα είχε μόλις υιοθετήσει έναν νέο κώδικα δεοντολογίας εναντίον του αντισημιτισμού, ενσωματώνοντας σε αυτόν τον ευρύ ορισμό που έχει δώσει η Διεθνής Συμμαχία για τη Μνήμη του Ολοκαυτώματος (IHRA). Ο ορισμός αυτός, που έχει υιοθετηθεί επισήμως από τη Βρετανία και μερικώς από το Ευρωκοινοβούλιο, πλην όμως παραμένει αμφιλεγόμενος, συνοδεύεται από 11 παραδείγματα αντισημιτικών εκφράσεων ή συμπεριφορών, επτά εκ των οποίων αναφέρονται στο Ισραήλ. Το Εργατικό Κόμμα επέλεξε να μην υιοθετήσει τέσσερα από αυτά τα παραδείγματα, και δη την καταγγελία του ισραηλινού κράτους ότι «εφαρμόζει μια ρατσιστική πολιτική» ή «τη διατήρηση έναντι του Ισραήλ υψηλότερου επιπέδου απαιτήσεων σε σύγκριση με άλλα κράτη».
Αρκετοί εργατικοί βουλευτές, ωστόσο, εξαγριώθηκαν. Και πριν από τις θερινές διακοπές, φρόντισαν να διασφαλίσουν ότι στις 5 Σεπτεμβρίου θα τεθεί σε ψηφοφορία πρότασή τους για την υιοθέτηση του πλήρους ορισμού της ΙΗΡΑ. Οπως αποκαλύπτεται όμως τώρα, η Εθνική Εκτελεστική Επιτροπή του κόμματος προγραμμάτισε συνεδρίαση για τις 4 Σεπτεμβρίου. Στα μέλη της συμπεριλαμβάνονται πολλά στελέχη του Momentum καθώς και ενός μεγάλου συνδικάτου που στηρίζει τον Κόρμπιν. Οι πληροφορίες θέλουν τις δύο αυτές σημαντικές βάσεις ισχύος να είναι πλέον έτοιμες να διαχωρίσουν τη θέση τους από αυτόν. Και το κόμμα να βράζει σε τέτοιον βαθμό ώστε να είναι πιθανή μια διάσπαση ακόμα και αν ο ηγέτης του συνθηκολογήσει.
Σχόλια
