Ραγκούση Πέπη

Μέσα στον ορυμαγδό των ειδήσεων, ελληνικών και διεθνών, των αλλόκοτων συμβάντων, των ακραίων συμπεριφορών, την απειλή ενός δυστοπικού μέλλοντος σε ό,τι αφορά τις θεμελιώδεις αρχές της δημοκρατίας, την αμφισβήτηση των δεδομένων, την όξυνση των αντιθέσεων, τον «νέο κόσμο» των Τραμπ και Μασκ, εγώ έχω μείνει κολλημένη σε κάτι που αφορά τον «παλιό κόσμο». Και αυτά […]

Δεν είναι δύσκολο να φανταστούμε τον Πειραιά στη δεκαετία του 1920. Τα «χνώτα» του είναι ανιχνεύσιμα στην ίδια την Ιστορία μας, στα ρεμπέτικα τραγούδια, στις «συνερμηνείες» του μεγαλύτερου λιμανιού της χώρας, ακόμη και στους λογοτέχνες της γενιάς του ’30 – το μεγαλύτερο μέρος του «Γιούγκερμαν» του Μ. Καραγάτση είναι, στην πραγματικότητα, μια «πειραιογραφία» εκείνης της […]

Οι συγκεντρώσεις διαμαρτυρίας για τα Τέμπη την περασμένη Παρασκευή ήταν από τις πιο μαζικές που έχει ζήσει μεταπολιτευτικά αυτή η χώρα, ειδικά όσον αφορά την Αθήνα (αν και στην προσωπική μου μυθολογία, η κορυφαία συγκέντρωση έγινε στην πρώτη επέτειο του Πολυτεχνείου, τότε που η κεφαλή της πορείας είχε φτάσει στην αμερικανική πρεσβεία κι εμείς, οι […]

Οταν την περασμένη εβδομάδα έγραφα για το αποτρόπαιο βίντεο που διαφήμιζε το TrumpGaza και που αναπαρήγε ο πρόεδρος των ΗΠΑ, δεν φανταζόμουν ότι θα το ξεπερνούσε, τόσο γρήγορα, η πραγματικότητα. Εκείνο, τουλάχιστον, ήταν προϊόν τεχνητής νοημοσύνης και, υποτίθεται, δεν είχε την επίσημη υπογραφή του Τραμπ. Αυτό όμως που είδαμε την Παρασκευή ήταν ένας άτεχνος παροξυσμός […]

Ξέρω ότι σήμερα στο Σύνταγμα, αλλά και σε πλατείες δεκάδων πόλεων στην Ελλάδα και το εξωτερικό, θα πάνε άνθρωποι που δεν έχουν κατεβεί ποτέ σε πορεία, δεν υποστηρίζουν την αντιπολίτευση, ψηφίζουν – και το πιθανότερο είναι ότι θα ξαναψηφίσουν – Νέα Δημοκρατία, δεν θέλουν να βροντοφωνάξουν «Μέχρι εδώ» ούτε να αμφισβητήσουν τη Δικαιοσύνη και πιστεύουν […]

Η είδηση πέρασε στους παράδρομους της ειδησεογραφίας. Δεν είναι από αυτές που φτουράνε στις κεντρικές λεωφόρους της. Και όμως, μοιάζει σαν να συμπυκνώνει τον κόσμο μας. Σαν να συμβολοποιεί, με τον πιο τραγικό τρόπο, αυτά που συμβαίνουν τώρα στον πλανήτη μας. Και να μας υπενθυμίζει άλλα που επιμένουμε να τα καταχωνιάζουμε και να τα ανασύρουμε, […]

«Γιατί εσείς αυτό αφού εμείς δεν το άλλο;». «Επειδή εσείς δεν το άλλο, γι’ αυτό εμείς δεν εκείνο». «Και αφού εμείς δεν εκείνο γιατί εσείς εκείνο;». «Ε, αφού δεν εσείς εκείνο κι εμείς δεν το άλλο». «Και αν εμείς εκείνο γιατί όχι κι εσείς το άλλο;». «Διότι εμείς και εκείνο και το άλλο ενώ εσείς […]

Η επικαιρότητα των τελευταίων ημερών έχει φέρει για μία ακόμη φορά στην επικαιρότητα ένα θέμα που θεωρώ ότι δεν θα έπρεπε να μας απασχολεί περιστασιακά και «δοθείσης αφορμής» που λένε, αλλά να υπάρχει μόνιμα στην ατζέντα μας ούτως ώστε κάποιοι – που είναι πολλοί – άνθρωποι εκεί έξω να μην παλεύουν μόνοι τους με τους […]

Το βιβλίο του Πρίμο Λέβι με τον τίτλο τον οποίο δανείζομαι σήμερα είναι, ίσως, η κορυφαία και η πιο συγκλονιστική λογοτεχνική καταγραφή του Ολοκαυτώματος (διδάσκεται στα ιταλικά σχολεία από τη δεκαετία του 1960). Ο συγγραφέας ήταν ένας από τους 650 ανθρώπους που στις 22 Φεβρουαρίου 1944 στάλθηκαν στο Αουσβιτς. Σε λιγότερο από έναν χρόνο, τον […]

Δεν είναι μία, δεν είναι δύο, δεν είναι τρεις οι σχετικές αναρτήσεις στα σόσιαλ μίντια. Είναι αρκετές (και μιλάω μόνο γι’ αυτές που έπεσαν στη δική μου αντίληψη) ώστε να συγκροτούν τάση. Πριν από λίγες μέρες, η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη έφερε στη Βουλή νομοσχέδιο για την καταπολέμηση της οπτικοακουστικής πειρατείας στο οποίο αναφέρονται τα […]

Οι ενέργειες του Τραμπ, οι δηλώσεις του Βανς στο Μόναχο, η παρουσία του Μασκ ολούθε. Ο κόσμος μας αντιμετωπίζει όχι απλώς μία κρίση αξιών αλλά τον κίνδυνο να καταρρεύσουν οι θεσμοί στις ΗΠΑ και ό,τι αυτοί συμπαρασύρουν. Το προχθεσινό πρωτοσέλιδο των «ΝΕΩΝ» έγραφε για μια νέα άτυπη «Γιάλτα», ένα ξαναμοίρασμα του κόσμου με την «τράπουλα» […]

Μετά τους μύδρους που εξαπέλυε η «Αυγή» κατά του αμερικανικού πανεπιστημίου το 2016, ο πρώην πρωθυπουργός «μετακομίζει» στις ΗΠΑ προκειμένου να προσφέρει τα φώτα του στους σημερινούς φοιτητές και αυριανούς παγκόσμιους ηγέτες

Για να είμαι ειλικρινής, δεν ξέρω ποιοι επανέρχονται με το φως του λύκου διότι δεν έχω κατορθώσει να τελειώσω το ομότιτλο μυθιστόρημα της Ζυράννας Ζατέλη. Από κάποιο δικό μου προφανώς πρόβλημα – δεν είναι βιβλίο που διαβάζεται στην παραλία, κι εγώ το είχα πάρει σε διακοπές – αφού, το 1994, είχε κερδίσει το Κρατικό Βραβείο […]