Πέφτεις σε λάθη, τι έχεις πάθει;
«Ουζερί Τσιτσάνης»: Ο Γιώργος Σκαμπαρδώνης ουδέποτε πλάσαρε το –καλό –βιβλίο του ως ιστορικό ντοκουμέντο. Μη με παρεξηγείτε: η άνοδος του ρεμπέτικου, οι μαυραγορίτες, οι πατριωτικές οργανώσεις και ο τραγικός αφανισμός της εβραϊκής κοινότητας της Θεσσαλονίκης αποτελούν, προφανώς, ιστορικά γεγονότα, το βιβλίο όμως επιχείρησε εντέχνως τη θεμιτή μυθοπλαστική διόγκωσή τους καθώς αυτά καταγράφονται περισσότερο ως αναμνήσεις, με όλο το «χρώμα» που αυτές κουβαλούν. Το πρόβλημα με το φιλμ ξεκινά από τα θεμέλια: Ο Μανούσος Μανουσάκης αρνείται στις εικόνες του έναν ανάλογο, έστω και «χωματένιο» λυρισμό (γι’ αυτό και η τελευταία σκηνή, τόσο όμορφη στο βιβλίο, δείχνει απογοητευτικά ξεκομμένη από την κινηματογραφική δράση). Στην υπερπαραγωγή του, ο Τσιτσάνης έχει ρόλο μικρό, σχεδόν ασήμαντο (οπότε τι παραπάνω θα μπορούσε να κάνει ο Αντρέας Κωνσταντίνου που τον ενσαρκώνει;), σχολιάζοντας ενίοτε μηχανιστικά τα επί της οθόνης τεκταινόμενα με το μπουζούκι του, το δε δράμα του εβραϊκού πληθυσμού κουβαλά τη βαρύτητα μιας απογευματινής τηλεταινίας. Δίχως αρνητική προδιάθεση, μάλλον απογοητευμένος, προσπαθώ να σκεφτώ τώρα που γράφω αυτές τις γραμμές τι έχει διασωθεί. Ισως κάποιες ερμηνείες: η ικανότατη Βασιλική Τρουφάκου μοιάζει απολύτως εντεταγμένη στο κλίμα εκείνης της εποχής, ενώ ο Χάρης Φραγκούλης κατορθώνει να «στήσει» έναν χαρακτήρα που μοιάζει αληθινός, παρά τις μπανάλ ατάκες του –αν και δύσκολα θα μπορούσε κανείς να ξεχωρίσει την αλήθεια των ηρώων μέσα από το παράδοξο ντουμπλάζ. Τελικά φοβάμαι πως τίποτα το σημαίνον δεν επιβιώνει εδώ.
Βαθμοί: 3
Here comes the sun
«Μιουν: Ο φρουρός του φεγγαριού»: Από μια αβλεψία της τύχης, ο Μιουν, ένας μικρός τρισχαριτωμένος φαύνος, επιλέγεται κατά λάθος ως ο νέος φύλακας του φεγγαριού, υπεύθυνος για τον ερχομό της νύχτας και την προστασία του κόσμου των ονείρων. Υστερα από μια σειρά καταστροφικών γεγονότων, ο πλανήτης βυθίζεται στο σκοτάδι, ο Μιουν και οι φίλοι του (ανάμεσά τους και ο αλαζόνας φρουρός του Ηλιου) θα προσπαθήσουν να σώσουν τον κόσμο τους και το γαλλικό αυτό animation, που δυστυχώς προβάλλεται μονάχα στη μεταγλωττισμένη του βερσιόν (τι να κάνω που οι αναμνήσεις μου από τους γαλλόφωνους «Αστερίξ» στα παιδικά σινεμά είναι ακόμα νωπές!) αφηγείται στρωτά μια διασκεδαστική ιστορία που θα κερδίσει στα σίγουρα το παιδικό ακροατήριο. Μη σας ξεγελά η βαθμολογία, έχετε σίγουρα δει χειρότερα ανάλογα φιλμ, απλά ο ανταγωνισμός είναι πλέον πολύ σκληρός.
Βαθμοί: 5
Σχόλια
