Ο καθηγητής Ορθοπεδικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιος Λυρίτης απαντά ότι η πώρωση ενός κατάγματος (όπως ονομάζεται ιατρικά ο ειδικός μηχανισμός επούλωσης των οστών ύστερα από θραύση τους) διαρκεί από έναν έως εννέα μήνες. Στα παιδιά η πώρωση των καταγμάτων γίνεται γρήγορα, ενώ στους ηλικιωμένους καθυστερεί.
Πάντως, σχεδόν σε όλα τα κατάγματα, μετά την πρώτη φάση της πώρωσης (δηλαδή, την ανάπτυξη του ινοχόνδριου πώρου), είναι εφικτή η κινητικότητα με δυσκολία. Παθήσεις ή φαρμακευτικές αγωγές, όπως ο διαβήτης, αγγειοπάθειες, η λήψη κορτιζόνης κ.ά. μπορεί να οδηγήσουν σε επιπλοκές των καταγμάτων, με κίνδυνο ακόμα και για τη ζωή του ασθενούς.
Για την καλύτερη πώρωση των καταγμάτων χρησιμοποιούνται μέθοδοι εξωτερικής συγκράτησης (όπως γύψινοι επίδεσμοι και εξωτερικές οστεοσυνθέσεις) ή εσωτερικής συγκράτησης (όπως οστεοσύνθεση με μεταλλικά εμφυτεύματα, βίδες, πλάκες και ενδομυελικούς ήλους), που αφαιρούνται συνήθως μετά την πώρωση του κατάγματος.
Η διαφορά της πώρωσης των καταγμάτων από την επούλωση των τραυμάτων στο σώμα μας είναι ότι στα οστά επιτυγχάνεται η αποκατάσταση του οστού στην αρχική σχεδόν μορφή του, ενώ στην επούλωση των λοιπών ιστών η τραυματισμένη περιοχή αντικαθίσταται από έναν υποβαθμισμένο ινώδη ιστό (τη γνωστή μας ουλή).
