Ηταν η τελευταία μεγάλη ομιλία του Ζοζέ Μανουέλ Μπαρόζο στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το ευρωπαϊκό ισοδύναμο της State of the Union address, δηλαδή, όπου ο πρόεδρος της Επιτροπής κάνει τον απολογισμό της προηγούμενης χρονιάς και παρουσιάζει τις προοπτικές για τη συνέχεια. Αν ληφθεί υπόψη η κρισιμότητα των στιγμών, και το ότι σε λίγους μήνες θα πραγματοποιηθούν οι ευρωεκλογές, θα περίμενε κανείς στην αίθουσα να μην πέφτει καρφίτσα.
Παρόντες δεν ήταν όμως ούτε 100 από τους 766 ευρωβουλευτές. Πολιτικό μήνυμα; Οργανωμένη κίνηση αποδοκιμασίας; Οχι: απόλυτη, ακατανίκητη, αφόρητη ανία για την ομιλία ενός πολιτικού που σύντομα θα συμπληρώσει δύο θητείες στην Επιτροπή, δέκα ολόκληρα χρόνια, και δεν θα έχει αφήσει πίσω του τίποτα, καμιά ιδέα, καμιά πολιτική κληρονομιά, παρά μόνο μια τυφλή υπακοή στις βουλές του Βερολίνου. Η ειρωνεία της Ιστορίας είναι ότι ο μόνος άλλος πρόεδρος της Κομισιόν που έχει συμπληρώσει δύο θητείες είναι ο Ζακ Ντελόρ, ο πατέρας της ενωμένης Ευρώπης…
Ο Μπαρόζο θα μπορούσε χθες να κάνει την αυτοκριτική του, να αποδώσει την αδυναμία του στους συσχετισμούς δυνάμεων, στην άρνηση των ισχυρών κρατών να παραχωρήσουν μέρος της εθνικής τους κυριαρχίας στις Βρυξέλλες. Εκανε ακριβώς το αντίθετο: ισχυρίστηκε ότι η απάντηση των Βρυξελλών (!) στην κρίση αποφέρει επιτέλους καρπούς και κάλεσε τις ευρωπαϊκές κυβερνήσεις να μην απομακρυνθούν ρούπι από αυτόν τον δρόμο (!!). Προειδοποίησε όποιον κατηγορεί τις Βρυξέλλες για την κατάσταση της Ευρώπης ότι θα είναι υπεύθυνος για τον θρίαμβο των ευρωσκεπτικιστών στις εκλογές του 2014. Και παρέταξε μια σειρά κούφιων διακηρύξεων. Η Ευρώπη της άμυνας πρέπει να είναι ισχυρή. Η κοινωνική διάσταση της Ευρώπης πρέπει να ενισχυθεί. Ευρώπη σημαίνει ειρήνη. Η Ευρώπη δεν είναι το πρόβλημα, αλλά η λύση. Words, words, words.
Για να είμαστε δίκαιοι, ο Μπαρόζο αναφέρθηκε και σε κάτι συγκεκριμένο: στην περιαγωγή. «Οι πολίτες έχουν επίγνωση της μάχης που δίνουν η Ευρώπη και η Κομισιόν κατά της περιαγωγής», είπε, «και την υποστηρίζουν θερμά». Ποιοι πολίτες; Ποια περιαγωγή; Ποια μάχη; Μόλις χθες έγραφε η Λιμπερασιόν ότι η Κομισιόν δεν τόλμησε να τα βάλει με τους γίγαντες των τηλεπικοινωνιών και παρέπεμψε στις ελληνικές καλένδες την κατάργηση των εθνικών συνόρων που επιτρέπουν στις εταιρείες να κρατούν αιχμάλωτους τους πελάτες τους. Ακόμη κι εδώ είπε ψέματα ο πρόεδρος της Κομισιόν. Και είναι κρίμα που στεκόταν δίπλα του η Βίβιαν Ρέντινγκ, η επίτροπος που άρχισε το 2007 την προσπάθεια κατάργησης του roaming, αλλά που η διάδοχός της την άφησε ανολοκλήρωτη.
Ο Μπαρόζο έκλεισε την ομιλία του με μια υποκριτική έκκληση: «Αν δεν σας αρέσει η Ευρώπη όπως είναι, αλλάξτε την!» Αυτό είναι το χρέος μας, πράγματι, και το πρώτο βήμα είναι να στείλουμε τους αποτυχημένους στα σπίτια τους.
Σχόλια
Γράψτε το σχόλιό σας
50 /50
2000 /2000
Όροι Χρήσης. Το site προστατεύεται από reCAPTCHA, ισχύουν Πολιτική Απορρήτου & Όροι Χρήσης της Google.
Τελευταία Νέα