Αρχισε ως ένα σκάνδαλο με πολιτικές και ποινικές διαστάσεις σε ροζ περιτύλιγα και προκάλεσε τριγμούς που το 2007 έφθασαν μέχρι το Μέγαρο Μαξίμου. Τελικά από χθες όλοι οι κατηγορούμενοι είναι αθώοι –και με τη σφραγίδα της Δικαιοσύνης. Η δικαστική διαδρομή του ροζ DVD με πρωταγωνιστές τον άλλοτε γενικό γραμματέα του υπουργείου Πολιτισμού Χρήστο Ζαχόπουλο και την –τότε –37χρονη συμβασιούχο Εύη Τσέκου ολοκληρώθηκε στην αίθουσα του Τριμελούς Εφετείου της Αθήνας με ομόφωνη αθωωτική απόφαση.
Στις τελευταίες θέσεις του ακροατηρίου καθόταν ο Χρήστος Ζαχόπουλος, ο οποίος τον Δεκέμβριο του 2007 αποπειράθηκε να αυτοκτονήσει πέφτοντας από τον τέταρτο όροφο του σπιτιού του, στο Κολωνάκι. Ο πάλαι ποτέ ισχυρός άνδρας του υπουργείου Πολιτισμού, όπως τον είχε περιγράψει στην απολογία της η Εύη Τσέκου, ήταν ο πρώτος που με γραπτή δήλωσή του είχε ουσιαστικά αθωώσει τον εκδότη της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» Θέμο Αναστασιάδη, αναφέροντας ότι δεν είχε πρόθεση να παραβιάσει τα προσωπικά του δεδομένα…
Ο πρόεδρος του δικαστηρίου Ανδρέας Παπαδημητρίου, ύστερα από πολύμηνη αποδεικτική διαδικασία –διάρκειας ενός έτους –, παρά την αντίθετη πρόταση του εισαγγελέα της έδρας Γιάννη Αγγελή, ανακοίνωσε την αθωωτική ετυμηγορία για την Εύη Τσέκου, τον εκδότη Θέμο Αναστασιάδη, τον δικηγόρο – εργατολόγο Χρήστο Νικολουτσόπουλο και τον δημοσιογράφο Γιάννη Μακρυγιάννη.
Συγκεκριμένα, ομόφωνα οι δικαστές έκριναν ότι δεν προέκυψε η αντικειμενική θεμελίωση του αδικήματος της παράβασης του νόμου περί προσωπικών δεδομένων, καθώς απαιτείται η ύπαρξη συγκεκριμένων δεδομένων, ώστε το DVD να θεωρηθεί αρχείο, όπως απαιτεί ο νόμος.
Σύμφωνα με το σκεπτικό της δικαστικής απόφασης, την αντιγραφή του DVD μπορεί να την έκαναν ο Θέμος Αναστασιάδης και ο Γιάννης Μακρυγιάννης αλλά το οπτικοακουστικό υλικό που είχε στα χέρια της η Εύη Τσέκου δεν συνιστά αρχείο. Και αυτό γιατί –σύμφωνα πάντα με την απόφαση –τα προσωπικά δεδομένα (DVD, κασέτα κ. λπ.), όταν δεν είναι ομαδοποιημένα και ταξινομημένα με συγκεκριμένα κριτήρια, δεν συνιστούν αρχείο με την έννοια του νόμου.
Λίγα λεπτά νωρίτερα είχε ανακοινωθεί η, κατά πλειοψηφία, αθώωση της Εύης Τσέκου και από την κατηγορία της απόπειρας εκβίασης, αν και ένα μέλος του Εφετείου είχε τη γνώμη ότι έπρεπε να καταδικαστεί για απόπειρα παράνομης βίας.
Οι δύο δικαστικοί λειτουργοί όμως, η άποψη των οποίων υπερίσχυσε, κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι ο Χρήστος Ζαχόπουλος δεν είχε τη νομική εξουσία ή την αρμοδιότητα να προχωρήσει σε μόνιμο διορισμό της. Προχωρώντας μάλιστα ένα βήμα παραπέρα αποφάνθηκαν ότι ακόμη και αν είχε αυτή τη δυνατότητα –έστω και παρανομώντας –δεν θα ζημιωνόταν ούτε ο ίδιος ούτε το ελληνικό Δημόσιο, στο οποίο θα προσέφερε τις υπηρεσίες της η Εύη Τσέκου. Ενδεχόμενη ζημιά θα υπήρχε για κάποιον τρίτο που θα έμενε εκτός διορισμού.
Στο άκουσμα της αθώωσής της η Εύη Τσέκου ξέσπασε σε λυγμούς και λίγο αργότερα δήλωνε δικαιωμένη, έστω και ύστερα από τόσα χρόνια. Σε ανάλογο πνεύμα κινήθηκαν στις δηλώσεις τους και οι συνήγοροι των δύο δημοσιογράφων Μιχάλης Δημητρακόπουλος και Γιάννης Μαντζουράνης. Αξίζει να σημειωθεί ότι πριν από τη λήξη της συνεδρίασης, ο Χρ. Νικολουτσόπουλος υπέβαλε αίτημα διεκδικώντας αποζημίωση για την άδικη προφυλάκισή του, καθώς έμεινε τέσσερις μήνες στη φυλακή. Οι δικαστές όμως απέρριψαν το αίτημά του ως απαράδεκτο και έτσι έπεσε η αυλαία της δίκης.
