«Ντάλας»

Υπήρξε το απόλυτο τηλεοπτικό hit. Καμιά τηλεοπτική σειρά στην παγκόσμια ιστορία της τηλεόρασης, όσο μεγάλη επιτυχία και διάρκεια κι αν είχε, δεν σφράγισε την κουλτούρα της και τη μνήμη του φιλοθεάμονος όπως το «Ντάλας».

Ισως γιατί τη δεκαετία του ’80 (1978 – 1991) κορυφώνονταν οι κρίσιμες αλλαγές στην παγκόσμια οικονομία, που θα έδιναν νέα μορφή στον κόσμο και το «Ντάλας» δεν αφηγούνταν απλώς την ιστορία της πλούσιας οικογένειας Γιούιν από το Τέξας, που είχε στην ιδιοκτησία της το ράντσο Σάουθφορκ και πετρελαιοπηγές. Αφηγούνταν κυρίως τη σύγκρουση μεταξύ δύο κόσμων και δύο διαφορετικών οικονομιών, τόσο στην Αμερική όσο και στον κόσμο ολόκληρο. Από τη μια, ο παραδοσιακός πλουτισμός από τη γη και τα κοπάδια και, από την άλλη, ο αιφνίδιος από τις πετρελαιοπηγές και η απίστευτη δύναμη που αποκτούσαν οι μεγιστάνες του πετρελαίου.

Αλλά αυτό που σφράγισε τη σειρά και το κοινό ήταν ο θρυλικός χαρακτήρας, ο μοχθηρός αντιήρωας που το κοινό «λάτρεψε να μισεί», ο Τζέι Αρ, τον οποίο ενσάρκωσε ιδανικά ο Λάρι Χάγκμαν.

Υπήρξε τέτοιο το σουξέ του ως Τζέι Αρ ώστε το «Ντάλας» χαρακτηρίστηκε σόου Χάγκμαν. Και όχι αδίκως, καθώς σε όποιο επεισόδιο είχε μεγαλύτερο ρόλο η τηλεθέαση έφτανε στο κόκκινο, ενώ το επεισόδιο του 20ού κύκλου «Ποιος σκότωσε τον Τζέι Αρ» αποτελεί πλέον τηλεοπτικό μύθο.

Εχει συμπεριληφθεί στα 100 καλύτερα τηλεοπτικά έργα όλων των εποχών από το περιοδικό «Time» και το είδαν 90 εκατ. Αμερικανοί και συνολικά 350 εκατ. τηλεθεατές στις 57 χώρες στις οποίες προβαλλόταν τότε η σειρά. Λέγεται ότι στη γειτονική Τουρκία διέκοψε η Βουλή τη συνεδρίασή της την ώρα της προβολής του για να το δουν οι εκπρόσωποι του λαού.

Οσο για τον ίδιο τον «εικονοκλαστικό χαρακτήρα» που ερμήνευσε ο Χάγκμαν έμεινε στην ιστορία ως χαρακτηριστική καλτ φιγούρα των ’80s με το καουμπόικο καπέλο, που δεν αποχωριζόταν, σήμα κατατεθέν του. Το εν λόγω αντικείμενο μάλιστα και μερικά ακόμη από το τηλεοπτικό ράντσο Σάουθφορκ που αποτελούσε την περιουσία της οικογένειας Γιούιν του «Ντάλας» εκτίθενται στο Smithsonian National Museum of American History.

Αλλά δεν θα αναδεικνυόταν ο χαρακτήρας του Τζέι Αρ αν δεν υπήρχε αυτός του μικρού αδελφού του Μπόμπι, του έτερου πόλου της διαρκούς σύγκρουσης, με τον Πάτρικ Ντάφι στον ρόλο, ο οποίος λανσάρισε και το ανοιχτό πουκάμισο στο στήθος να φαίνεται το μαυρισμένο και καλογυμνασμένο στέρνο από τη ζωή στην ύπαιθρο – ήταν αυτός που λάτρευε το ράντσο και προσπαθούσε να συντηρήσει την παράδοση του Σάουθφορκ – σφραγίζοντας το ντίσκο λουκ των ’80s και τις απαρχές της μόδας του fitness.

Επίσης υπήρχε ο πάτερ φαμίλιας, ο «Τζοκ» Γιούιν, που η ιστορία ήθελε να έχει αποκτήσει το ράντσο και τον πλούτο ρίχνοντας τον συνέταιρό του και πατέρα της κατοπινής συζύγου του Μπόμπι, Πάμελα (Βικτόρια Πρίνσιπαλ). Υπήρχε η μητέρα που συμβόλιζε την οικογενειακή αγάπη και ηρεμία, η μίσες Ελι και φυσικά η Σου Ελεν, ένα είδος συζύγου-τρόπαιο για τον Τζέι Αρ, πρώην εστεμμένη και κατοπινή θλιμμένη και απατημένη σύζυγος, που έγραψε ιστορία με το βαρύ μακιγιάζ της, επίσης μόδα των ’80s, η Λίντα Γκρέι.

Σχεδόν σε κάθε χώρα όπου προβλήθηκε το «Ντάλας» προκάλεσε, με την απήχηση που είχε στο κοινό, διάφορες συνήθως ευτράπελες ιστορίες και η Ελλάδα, που τότε βρισκόταν και αυτή στη δίνη των δικών της ιστορικών αλλαγών, δεν αποτέλεσε εξαίρεση.