Ελλαδάρα με το μεγαλείο σου! Ο εικαστικός καλλιτέχνης Αλκης Γκίνης, μόνιμος κάτοικος Πάρου εδώ και δεκαετίες, είχε ο τάλας την ατυχή, όπως αποδεικνύεται, έμπνευση να θελήσει να δωρίσει ένα ορειχάλκινο γλυπτό (φωτογραφία), φυσικού μεγέθους, στον Δήμο.
Ο μάστορας, βέβαια, στον οποίο παρήγγειλε το βάθρο, όταν άκουσε ότι δωρίζει το άγαλμα, του είπε αμέσως: «Πού πας και μπλέκεις;». Αλλά ο Αλκης Γκίνης δεν είχε καταλάβει πού έμπλεκε. Γιατί στην αρχή, όλα πήγαιναν καλά: η Επιτροπή Πολιτισμού του Δήμου έκανε κατ’ αρχήν δεκτή τη δωρεά και συνέστησε ειδική επιτροπή που εξέτασε την καλλιτεχνική αξία του γλυπτού και το ενδεχόμενο σημείο τοποθέτησης. Η απόφαση υπήρξε θετική, η επιτροπή ευχαρίστησε τον καλλιτέχνη και, σε συνεννόηση μαζί του, συμφωνήθηκε να τοποθετηθεί το γλυπτό στην Πλατεία Μαντώς Μαυρογένους.
Χρειαζόταν όμως και η έγκριση μιας δεύτερης επιτροπής. Ηταν το «Συμβούλιο Δημοτικής Κοινότητας» που συνεδρίασε με τρία παρόντα μέλη, εξπέρ στα θέματα τέχνης. Εναν περιπτεριούχο, έναν αγρότη και έναν πρώην εστιάτορα! Η επιτροπή απεφάνθη: «Θεωρούμε απαράδεκτο σε μια ιστορικού ονόματος πλατεία να τοποθετηθεί ένα υπερρεαλιστικό άγαλμα. Δείχνει ασέβεια προς τους προγόνους μας. Να τοποθετηθεί αλλού».
Προφανώς δεν είναι η γύμνια του γλυπτού που προσβάλλει τους προγόνους μας αφού, εξ όσων γνωρίζω, οι παλαιότεροι πρόγονοι δεν έβαζαν και πολλά φύλλα συκής στα αγάλματά τους. Αρα τους προσβάλλει το υπερρεαλιστικόν του πράγματος, αφού το ένα χέρι «μοιάζει με καραμούζα» – όπως ελέχθη -, το ένα στήθος έχει μετακινηθεί και βρίσκεται κοντά στον ώμο και άλλα παρόμοια.
Τώρα, γιατί ο σουρεαλισμός στην τέχνη αποτελεί ασέβεια προς τους προγόνους μας και δεν αποτελεί ασέβεια προς τους προγόνους ο νεοελληνικός σουρεαλισμός, ότι δηλαδή οι μισοί αγρότες της επικράτειας την έβγαζαν για χρόνια στα καφενεία παίζοντας χαρτιά με επιδοτήσεις (για εκτάσεις που κάλυπταν δε τέσσερις φορές την έκταση της Ελλαδάρας!), ότι το 90% των εστιατορίων έκλεβαν συστηματικά την Εφορία και τα μισά περίπτερα είναι σαν έκθεση σεξουαλικού οφθαλμόλουτρου με τα δεκάδες σχετικά περιοδικά στα σταντ, αυτό είναι άλλη ιστορία.
Σε κάτι πάντως η επιτροπή έχει δίκιο: η πλατεία είναι «ιστορικού ονόματος», δεν είναι δηλαδή ιστορική. Είναι μια σχετικά πρόσφατα αναπλασθείσα πλατεία με κάτασπρα μάρμαρα, πράσινα φωτιστικά δαπέδου και φωτιστικά με μεγάλα πτερύγια. Είναι δηλαδή μια μοντέρνα πλατεία στην οποία ταιριάζει περισσότερο το γλυπτό του Αλκη Γκίνη, παρά το άγαλμα της Μαντώς Μαυρογένους που είναι στην απέναντι πλευρά. (Ωχ! συγγνώμη αγαπητοί πρόγονοι! Θα αυτοτιμωρηθώ για την ύβριν!)
Σχόλια
