Αφρός γαλλικής σαμπάνιας

«The Artist». Ρεπλίκα και η γαλλική, για τη βουβή του Χόλιγουντ εποχή. Του Μισέλ Χαζαναβίσιους. Με Ζαν Ντιζαρντέν και Μπερενίς Μπεζό. Ακολουθούμενους από Τζον Γκούντμαν, Τζέιμς Κρόμγουελ και Πενέλοπι Αν Μίλερ. Μια από τις πιο έξοχα οργανωμένες μπλόφες από συστάσεως κινηματογράφου. Με μπόλικες υποψηφιότητες Χρυσών Σφαιρών. Μπράβο σου Μισέλ!

Πώς είναι μια έκθεση γραμμένη με αξιοθαύμαστη καλλιγραφία αλλά χωρίς να περιέχει μισό κουκούτσι ιδεών; Κάπως έτσι. Ωραία αγαπητέ Μισέλ. Κατάφερες να αντιγράψεις μέχρι κεραίας το περίγραμμα εκείνων των ταινιών. Και τι μ’ αυτό; Πλάκα κάνεις; Με μια τέτοια καλλιγραφία κατάφερε να κερδίσει μπόλικα βραβεία και την εκτίμηση των Αμερικανών. Οπως η γαλλική σαμπάνια με τον αφρό.

Τι είναι το στόρι; Το απόλυτο κενό. Σαν χριστουγεννιάτικο δωράκι γαλλικό. Σαπουνάκι τρυφερό πακεταρισμένο σε χαρτί γυαλισμένο και αστραφτερό. Δηλαδή στο Χόλιγουντ της βουβής εποχής ένας μεγάλος σταρ με το συμβολικό όνομα Ζορζ Βαλεντίν αρνείται να ακολουθήσει και να προσαρμοστεί στην ηχητική εποχή. Πράγμα που ευχαρίστως κάνει η νεαρά ενζενί Πέπι Μίλερ, ερωτευμένη μ’ αυτόν. Και όταν στο κραχ το οικονομικό ο Βαλεντίν πέφτει σε χρεοκοπία ολοκληρωτική, έτοιμος να τερματίσει τη ζωή του, τσουπ εμφανίζεται η Πέπι με κοτόσουπα, φροντίδα και Προδέρμ. Ε και; Στην ηχητική εποχή, ο Ζορζ Βαλεντίν χορεύει κλακέτες με την Πέπι όπως η Τζούντι Γκάρλαντ με τον Φρεντ Αστέρ. Εκείνοι έζησαν καλά κι εγώ για δύο ώρες βαρέθηκα φρικτά! Βαθμοί=5