1978 Summer Nights

Κάτω από τα σύννεφα της ενεργειακής κρίσης, τις φουρτούνες στις αγορές και τον θολό ορίζοντα, οι καλοκαιρινές νύχτες κρατούσαν χαρακτήρα. Δεν είναι και λίγο, εδώ που τα λέμε.

Φεγγαράδα, ο γρύλλος, η θάλασσα που λαμπυρίζει, τα φιλιά. Οι διακοπές. Το τέλος των διακοπών. Ο αποχωρισμός. Η πρώτη μέρα στο σχολείο. Το τέλος του πάρτι (και μετά τα μέσα των σέβεντις είχαμε καταλάβει ότι τέλειωνε το πάρτι. Αν και όχι όλοι).

Ηταν η χρονιά, το ’78, που ακόμη και οι νύχτες έδειχναν, κινηματογραφικά τουλάχιστον, τις δυο όψεις τους. Από τη μία η ρομαντζάδα του «Grease», από την άλλη το πολύ κακό του «Halloween». Αλλά ας μείνουμε με τους ρομαντικούς (γιατί τους άλλους μπορεί να τους βρούμε σε νέο σίκουελ πιο κάτω).

Το στόρι:

Η Σάντι και ο Ντάνι έχουν περάσει μαζί το καλοκαίρι τους στις διακοπές και έχουν ζήσει τις καλοκαιρινές τους νύχτες πολύ τρυφερά.

– Μέλια, φιλιά, παγωτά, αστράκια… Καλοκαιρινές νύχτες ε; … Για λέγε, για λέγε.

Λοιπόν, αυτό το « Summer Nights» ήταν μεγάλο σουξέ από το «Grease», το μιούζικαλ (πιο μεγάλο από το «Glee», το τηλεμιούζικαλ μπορείς να πεις τηρουμένων των αναλογιών) με την Ολίβια Νιούτον Τζον και τον Τζον Τραβόλτα. Εκείνο το κατακαλοκαίρο του 1978 το «Love affaire» έγινε βούκινο απ’ τη μια άκρη ώς την άλλη. Κάποιο ραδιόφωνο έπαιζε «Summer Nights» και έκανε αφιερώσεις – ο Στέλιος από το Παγκράτι αφιερώνει στη Ρούλα από Νάξο (τι έκανε όμως εκείνος στο Παγκράτι και εκείνη στη Νάξο, αλήθεια;) – υπήρχε δηλαδή ένα social media σκηνικό γύρω από το ντουετάκι του τραγουδιού.

Ενισχυτικό της επιτυχίας ήταν και το ότι το «Summer Nights» και ολόκληρο το «Grease» έσκασαν μπροστά στο ανυποψίαστο κοινό σαν βόμβα νοσταλγίας από τα φίφτις. Κάπου εκεί ανάμεσα στο «ντούκου – ντούκου» που είχαν οι Bee Gees (πες τα Λουκιανέ μου) και στο «χτύπα κι άλλο» (πες τα κι εσύ Θάνο μου) που είχαν οι Sex Pistols. Σατανικά αθώο – και όχι αστεία.

Μπριγιαντίνη, να γλιστράς από το κοκοράκι του μαλλιού ώς το απέναντι τετράγωνο, δερμάτινα μπουφάν, γρήγορα, ξεσκέπαστα αυτοκίνητα, φαστ – φουντ, ντράιβ φαστ, και ντράιβ ιν για να βλέπεις ταινία από το πίσω κάθισμα της αμαξάρας αγκαλιά με το άτομο. 50s α λα αμερικάνα και το ραδιόφωνο ανοιχτό. Στην Πάρο, στη Σύρο, στην Κεφαλονιά όπου υπάρχει νύχτα, αστέρια, καλοκαίρι και διακοπές ταυτόχρονα. Με λίγη καλή τύχη το πετυχαίνεις.

Το στόρι (ξανά) : Οι διακοπές τελειώνουν και η Σάντι ετοιμάζεται να γυρίσει με την οικογένειά της πίσω στην Αυστραλία, αλλά τελευταία στιγμή αλλάζουν τα σχέδια (έχει σημασία που το λέω) και μένει Αμερική. Ανοίγουν και τα σχολεία και επιστρέφοντας αρχίζει να λέει στις φίλες της, τις «Ροζ Κυρίες» (θηλυκή συμμορία) για τα φλερτ και τις αγκαλιές και τα αστέρια που λέγαμε. Το ίδιο κάνει και ο Ντάνι με την παλιοπαρέα που τους λέει τα ίδια πράγματα, όμως με άλλα λόγια, για το «γκομενάκι που γνώρισε στις διακοπές». Και όλα αυτά συμβαίνουν στο ίδιο σχολείο. Οπου θα συναντηθούν και θα το παίζουν μετά άνετοι, αλλά δεν θα πούμε εδώ και όλο το «Grease». Να μείνουμε στο τραγουδάκι, που είναι και μια χαρά, έτσι όπως το λέει η Ολίβια και ο Τζον και παρεμβάλλονται ως χορός τα tell me more, tell me more, που λένε άλλοι, αλλά κανείς από τα μέλη του θιάσου. Το «Summer Nights», το «You Are The One That Ι Want» και άλλα από το «Grease» έσκισαν τότε, καθώς είχε συνέλθει και ο Τραβόλτα από εκείνον τον «Πυρετό του Σαββατόβραδου» που τον είχε ανεβάσει τον προηγούμενο χρόνο.