Τα µωρά της άγριας φύσης

Πανέµορφα ζώα, στην καλύτερη φάση της ζωής τους, την παιδική, απαθανάτισε ο φακός έµπειρων και ερασιτεχνών φωτογράφων
Ανοιξη σηµαίνει αναγέννηση της φύσης.Σηµατοδοτεί την ανθοφορία σταπερισσότερα µέρη τουπλανήτη και αποτελεί περίοδογονιµότητας για τηνπλειονότητα των άγριων ζώων. Με αυτήν την αφορµή, η ιστοσελίδα «Discover Wildlife» σε συνεργασία µε το περιοδικό «Wildlife» του BBC διοργανώνουν διαγωνισµό φωτογραφίας µε θέµα τα µωρά της άγριας φύσης. Αλλοτε συνοδευόµενα από τη µητέρα τους, άλλοτε µαζί µε το κοπάδι τους κι άλλοτε µόνα, τα µικρά είναι πάντοτε χαριτωµένα και φορείς ελπίδας για το µέλλον. Νεαρές µαϊµούδες, παιχνιδιάρικοι ελέφαντες, µικρές τίγρεις και αρκούδες – λευκές, καφέκαι ασπρόµαυρες… Αλλά και πελεκάνοι, φλαµίγκο, φώκιες, ακόµη και νεογέννητα κροκοδειλάκια. Ο διαγωνισµός θα ολοκληρωθεί στα τέλη Απριλίου. Εως τότε απολαύστε µερικά παιδικά νάζια.

Το νέο µέλος στην κοινωνία των µαϊµούδων

Η γέννηση ενός µωρού δεν είναι ασήµαντο γεγονός στην κοινωνία των µαϊµούδων. Οπως ακριβώς συµβαίνει µε τους ανθρώπους, το νέο µέλος καλωσορίζει σύσσωµη η οικογένεια, η οποία εξακολουθεί να βρίσκεται στο πλευρό του µωρού έως ότου µεγαλώσει και µπορεί να αυτοεξυπηρετηθεί. Οι θηλυκές µαϊµούδες κυοφορούν για περίπου 5 έως 7 µήνες – συνήθως ένα έµβρυο – και φέρουν ολοµόναχες εις πέρας τη δύσκολη αποστολή του τοκετού: σκύβουν ανάµεσα στα πόδια τους και τραβούν το µωρό προσεκτικά. Μια µικρή βοήθεια αντλούν αργότερα από τα ίδια τα µαϊµουδάκια. Καθώς αυτά έρχονται µε το πρόσωπο και τα χέρια, µόλις αντικρύσουν τη µητέρα τους, την αγκαλιάζουν και ωθούνται µόνα τους προς τα έξω. Στη συνέχεια, η µητέρα ελέγχει αν το µικρό της αναπνέει φυσιολογικά και το θηλάζει αµέσως.

Η προστασία του καφέ πελεκάνου

Ο πελακάνος οφείλει το όνοµά του στο ράµφος του, το οποίο παραπέµπει σε πέλεκυ.

Τα πτηνά αυτά µπορούν να διακριθούν σε δύο µεγάλες κατηγορίες: τους λευκούς πελεκάνους, που φωλιάζουν στο έδαφος, και τους καφέ, που προτιµούν να χτίζουν τις φωλιές τους στα δέντρα.

Ζουν νοµαδικά και η ανατροφή των µωρών είναι και σε αυτά τα ζώα συλλογική υπόθεση – δεν προκαλεί λοιπόν τόσο µεγάλη εντύπωση που οι λευκοί πελεκάνοι έχουν θέσει υπό την προστασία τους έναν µικρό καφέ.

Είναι πολύ σηµαντικό τα µικρά να λαµβάνουν άφθονη τροφή, ώστε να µεγαλώσουν γρήγορα. Ετσι οι µεγαλύτεροι φροντίζουν να τα ταΐζουν µε ψάρια, αµφίβια και οστρακόδερµα.

Κινδυνεύοντας µε εξαφάνιση

Αν µη τι άλλο, αυτό το νεογέννητο κροκοδειλάκι µπορεί να στηριχθεί στα αδέλφια του.

Η µαµά του έχει γεννήσει 18-50 αυγά, τα οποία ωστόσο δεν επωάζει, αλλά καλύπτει µε άµµο – παρ’ όλα αυτά, αρκετά είδη κινδυνεύουν µε εξαφάνιση λόγω του συστηµατικού κυνηγιού. Οταν περίπου τρεις µήνες αργότερα βγαίνουν από τα αυγά τους, η µητέρα τους τα µεταφέρει σε µέρος ασφαλές από άλλα αρπακτικά.

Νεογέννητα βάρους… 90 κιλών

Οι ελέφαντες δεν ανήκουν στα ζώα που αποχωρίζονται την οικογένειά τους όταν µεγαλώσουν. ∆ιακρίνονται για το οµαδικό τους πνεύµα, οπότε η αναζήτηση τροφής και νερού αποτελεί συλλογική διαδικασία – περνούν περίπου 16 ώρες της ηµέρας τρώγοντας χόρτα. Τα νεογέννητα ζυγίζουν περίπου 90 κιλά και αποτελούν το επίκεντρο του κοπαδιού.

Η διαπαιδαγώγησή τους είναι αρκετά πολύπλοκη και διαρκεί χρόνια. Οταν το ελεφαντάκι µεγαλώσει λίγο, η µητέρα αρχίζει να εµπιστεύεται την εκπαίδευσή του και σε άλλα θηλυκά του κοπαδιού.

Θυσία για τα παιδιά τους

Οι πολικές αρκούδες κάνουν θυσίες για να µεγαλώσουν τα µικρά τους. Είναι χαρακτηριστικό ότι ο θηλασµός είναι γι’ αυτές περίοδος νηστείας. Στη συνέχεια, όταν όλες µαζί βγουν από τη σπηλιά, γίνονται περιστασιακά χορτοφάγες. Και όλα αυτά έως ότου τα αρκουδάκια µπορούν να περπατήσουν στον πάγο, ώστε να µπορέσουν κι εκείνες να ξεµυτίσουν για λίγο και να κυνηγήσουν ξανά φώκιες.