Κυπριακό «μάθημα»

# Υπάρχει μερικά χρόνια στην Κύπρο ο Ομιλος Ιστορικού Διαλόγου και Ερευνας με μέλη τις ομοσπονδίες εκπαιδευτικών Α/θμιας και Β/θμιας Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων και πολλούς εκπαιδευτικούς ενεργά μέλη πλήθους δραστηριοτήτων. Ολες οι εργασίες και δημοσιεύσεις του είναι τρίγλωσσες (ελληνικά, τουρκικά, αγγλικά).

Συνεργάζεται με Πρόγραμμα του ΟΗΕ, την Ευρωπαϊκή Ενωση Εκπαιδευτών Ιστορίας «Ευρωκλειώ» και την οργάνωση Πλατφόρμα Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων Εκπαιδευτικών: «Ενωμένη Κύπρος».

Επίκεντρο των δραστηριοτήτων του Ομίλου είναι η διδασκαλία της ιστορίας και στόχος η αλληλοκατανόηση. Χειρίζονται με επιστημονικά άρτιο τρόπο το θέμα της διδασκαλίας της ιστορίας, όπως δείχνει π.χ. διεθνές συνέδριο στη Λευκωσία τον περασμένο Νοέμβριο με τίτλο: πώς να διδάσκονται στο σχολείο «τα επίμαχα και τραυματικά θέματα της ιστορίας». Στην ιστοσελίδα του Ομίλου υπάρχουν ερωτήματα, προτάσεις και εφαρμογές για τη διδασκαλία της ιστορίας καθώς και ενδιαφέροντα υλικά που εξοικειώνουν τους μαθητές από το δημοτικό με τη μεθοδολογία της.

# Ανάμεσα στα υλικά, μικρά βίντεο παρουσιάζουν π.χ. πώς γίνεται το ιστορικό συμβάν κατανοητό σε σχέση με την εποχή του, το διεθνές πλαίσιο και τη σκοπιά των «άλλων», αλλά και π.χ. πώς αλλάζει δραστικά η εικόνα της πραγματικότητας, αν αλλάξει η προοπτική και η οπτική μας γωνία. Το πιο πρόσφατο βιντεάκι δείχνει σκηνές όπου κάποιος (ένας δάσκαλος στην τάξη, ένας συμμαθητής στην αυλή του σχολείου κ.ά.) έχει αφηγηθεί ένα συμβάν και καταλήγει: «Αυτό έγινε» ή «Ετσι συνέβη». Ενα παιδί αντιδρά ρωτώντας στα κυπριακά ελληνικά «Ποιος το λέει;», στα τουρκικά «Κim Dedi?», στα αγγλικά «Says who?» και ακούγονται ερωτηματικές φράσεις: «Διερευνούμε τα γεγονότα;», «Εξετάζουμε τις πηγές μας;», «Σκεφτόμαστε κριτικά;»… # Μάθημα μεθοδολογίας που σε 35 δευτερόλεπτα και με απλούστατο τρόπο διδάσκει την ερευνητική μάθηση, την υποχρέωση τεκμηρίωσης, την αναγκαία κριτική σκέψη, το δρόμο προς την επιστημονική γνώση. Τα παιδιά μιας τέτοιας εκπαίδευσης θα αποχτήσουν τη σπουδαία ικανότητα παραγωγής νέας γνώσης, λίγα θα γίνουν καλοί ιστορικοί και άριστοι δημοσιογράφοι, ενώ όλα θα γίνουν πολίτες με κρίση απέναντι στους εκπροσώπους των θεσμών, τους πολιτικούς ηγέτες, το δημόσιο λόγο έως και τη διαφήμιση.