Βόλτες δίπλα στα «τρελά νερά»

Λίγη ώρα μακριά από την πρωτεύουσα, η Χαλκίδα είναι το καλύτερο… αγχολυτικό των Αθηναίων και ενδείκνυται για μικρές ή μεγάλες αποδράσεις. Οι αφορμές είναι πολλές: περπάτημα δίπλα στα «τρελά νερά» του πορθμού του Ευρίπου, φρέσκο ψάρι στις ταβέρνες της παραλιακής, χαλάρωση με θέα πανοραμική από το κάστρο του Καράμπαμπα, αλλά και ξενάγηση στην ιστορία της πόλης μέσα από δύο εξαιρετικά μουσεία
Φθάνοντας στην πόλη της Χαλκίδας, η πρώτη κίνηση κάθε ταξιδιώτη που σέβεται τον εαυτό του είναι να βρεθεί στην παλαιά γέφυρα γύρω από την οποία χτυπάει η καρδιά της πόλης. Εδώ θα έρθετε με τα πόδια, όχι με αυτοκίνητο, καθώς όπως παραδέχονται και οι ντόπιοι οι δρόμοι είναι στενοί και τα αυτοκίνητα πολλά, με αποτέλεσμα αν πέσετε σε μποτιλιάρισμα να μετανιώσετε για την επίσκεψή σας εδώ. Αφήστε το λοιπόν σε κάποιο από τα ιδιωτικά πάρκινγκ (τα οποία βρίσκονται σχεδόν σε κάθε γειτονιά όπως τα περίπτερα, με ημερήσιο κόστος στάθμευσης 4-5 ευρώ) ή στο μεγάλο υπόγειο πάρκινγκ του δήμου που βρίσκεται κάτω από την Πλατεία Ελ. Βενιζέλου.

Έτοιμοι για περπάτημα; Με αφετηρία την παλαιά γέφυρα επιβάλλεται η βόλτα μέχρι το Κόκκινο Σπίτι. Πρώτα όμως πρέπει να αντισταθείτε στις καφετέριες και στις ταβέρνες που θα σας προκαλέσουν να καθήσετε στα τραπέζια τους απολαμβάνοντας μοναδικές στιγμές χαλάρωσης με θέα τη θάλασσα.

Περπατώντας στον πεζόδρομο (ο οποίος είναι ιδανικός και για ποδηλατάδα) σύντομα θα φθάσετε έξω από το κτίριο του Δημαρχείου, που είναι από τα ωραιότερα κτίρια της πόλης. Η προτομή του Αριστοτέλη στην είσοδο θυμίζει πως πέθανε στο κτήμα της Χαλκιδαίας μητέρας του Φαιστιάδας το 322 π.Χ.

Στο ύψος του Ναυτικού Ομίλου Χαλκίδας ο δρόμος ανεβαίνει και οδηγεί στο περίφημο Κόκκινο Σπίτι της οικογένειας Μάλλιου. Είναι έργο του Γάλλου αρχιτέκτονα Φλεγκίς, του 1884. Δίπλα λειτουργεί καφετέρια, που τα βράδια του καλοκαιριού μετατρέπεται σε μπαρ.

Σχεδόν απέναντι, επί του πεζόδρομου, θα δείτε το Σπίτι με τα Αγάλματα (στην οροφή του), ένα όμορφο νεοκλασικό του 1891. Εδώ γεννήθηκε ο μεγάλος μουσικοσυνθέτης Νίκος Σκαλκώτας (8 Μαρτίου 1904). Οι ντόπιοι λένε πως η καλύτερη ώρα για να κάνετε την παραπάνω βόλτα είναι το σούρουπο.

Ένας δεύτερος και πιο σύντομος περίπατος έχει επίσης ως αφετηρία την παλαιά γέφυρα. Ακολουθείτε την οδό Κώτσου που αρχίζει από τη μικρή καταπράσινη πλατεία δίπλα στη γέφυρα και στρίβετε δεξιά στην οδό Ηλ. Μαυρομιχάλη. Σύντομα θα δείτε το επιβλητικό οθωμανικό τέμενος του Εμίρ Ζάδε. Αξίζει να παρατηρήσετε τις επιγραφές στα μαρμάρινα υπέρθυρα της κεντρικής εισόδου. Συνεχίζοντας επί της οδού Μαυρομιχάλη ο δρόμος ήπιας κυκλοφορίας θα σας οδηγήσει στην εντυπωσιακή πετρόκτιστη εκκλησία της Αγίας Παρασκευής με τους δύο κίονες στην είσοδό της. Τα παλαιά μικρά σπίτια της όμορφης γειτονιάς μαρτυρούν πως εδώ ήταν κάποτε το κέντρο της παλαιάς Χαλκίδας.

Αρκετά όμως με την πόλη. Για τις τελευταίες- φθινοπωρινές πλέον- βουτιές οι Χαλκιδαίοι (αλλά και πάρα πολλοί Αθηναίοι) επιλέγουν την παραλία Αλυκές, που βρίσκεται περίπου 8 χλμ. έξω από τη Χαλκίδα, στη βοιωτική ακτή του Νομού Ευβοίας και ειδικότερα στον Δήμο Ανθηδώνος. Αρκετοί επίσης βουτούν στις ακτές του οικισμού Ποσειδωνία, αλλά και στον Άγιο Μηνά (επίσης στην πλευρά της Βοιωτίας).