Επί 20 χρόνια ο Άρης Θεοδωρόπουλος- οδηγός βουνού και προπονητής ορειβασίας- μαθαίνει τα μυστικά της αναρρίχησης και της ορειβασίας σε μικρούς και μεγάλους, αρχάριους και προχωρημένους. Είναι ένας από τους βασικούς εκπαιδευτές στις σχολές του Ορειβατικού Συλλόγου Αχαρνών.
Η αναρρίχηση και η ορειβασία συγκαταλέγονται στα λεγόμενα ακραία σπορ (extreme sports). Για τον έμπειρο εκπαιδευτή, όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι τα παραπάνω αθλήματα είναι και επικίνδυνα. Η εκπαίδευση και οι γνώσεις, αναφέρει, μειώνουν τους κινδύνους που ούτως ή άλλως υπάρχουν σε πολλά αθλήματα. Όπως τονίζει στα «ΝΕΑ» ο 44χρονος οδηγός βουνού, έως σήμερα στα μαθήματα και στις εξορμήσεις του στο βουνό «δεν έχει συμβεί κάποιος σοβαρός τραυματισμός πέρα από κάποιο στραμπούληγμα». Και προσθέτει ότι στην ορειβασία «φυσικά υπάρχουν κίνδυνοι, αλλά με τις κατάλληλες γνώσεις μπορούμε να τους αντιμετωπίσουμε. Ίσως πιο επικίνδυνο είναι να ανέβει κανείς με το αυτοκίνητο στο βουνό…».
Βήμα βήμα
Στις σχολές, σημειώνει, ο μαθητής θα μάθει ότι «στην ορειβασία όλα γίνονται βήμα βήμα. Σκαλοπάτι σκαλοπάτι. Δεν θα αρχίσει, δηλαδή, κάποιος από τις δύσκολες μορφές ορειβασίας κάνοντας παγοαναρρίχηση ή ιμαλαϊσμό (αναρρίχηση υπερυψηλού βουνού πάνω από 7.000 μ.). Η ορεινή πεζοπορία, για παράδειγμα, δεν θεωρείται καθόλου επικίνδυνη».
Όπως συμπληρώνει, αυτό που απαραίτητα πρέπει να κάνει κάποιος νέος ή μεγαλύτερος σε ηλικία πριν αρχίσει αναρριχήσεις ή αναβάσεις στο βουνό είναι να παρακολουθήσει μαθήματα σε σχολή ορειβασίας. Από εκεί και πέρα θα πρέπει να τηρεί κάποιους βασικούς κανόνες, όπως να μην πηγαίνει ποτέ μόνος του στο βουνό, αλλά πάντα με οργανωμένη ομάδα.
Μέτρα ασφαλείας
Παρόμοια είναι η άποψη που εκφράζει για τα extreme sports και ο επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Οργάνωσης και Διαχείρισης Αθλητισμού του Πανεπιστήμιου Πελοποννήσου κ. Γιώργος Κυπραίος. Διδακτικό του αντικείμενο είναι τα παραπάνω σπορ και έχει μελετήσει την εξάπλωσή τους στην Ελλάδα. «Εxtreme sports χωρίς το ρίσκο, χωρίς τον κίνδυνο δεν υπάρχουν. Αλλιώς χάνει την αξία της η ενασχόληση». Και προσθέτει ότι όλοι οι άνθρωποι μπορούν να ασχοληθούν με αυτά τα αθλήματα αρκεί να λαμβάνουν τα απαραίτητα μέτρα ασφαλείας.
Η έρευνα που πραγματοποίησε ο καθηγητής δείχνει ότι οι πολίτες έχουν τη δυνατότητα να αθληθούν σε περισσότερα από 30 ακραία σπορ στην Ελλάδα, όταν παγκοσμίως υπάρχουν 55. Όσο για τις εταιρείες που ασχολούνται με τα extreme sports στη χώρα μας, φτάνουν τις 60. «Παρατηρούμε, πάντως, ότι οι εταιρείες στη συντριπτική τους πλειονότητα τηρούν τα standards ασφαλείας και στο βουνό και στο ποτάμι και στη θάλασσα και στον αέρα».
Στα συρτάρια
Εν τούτοις, ο κ. Κυπραίος τονίζει ότι στην Ελλάδα υπάρχει ένα νομοθετικό κενό. Λείπει, δηλαδή, ένας φορέας που να ελέγχει τα γραφεία που διοργανώνουν δραστηριότητες extreme sports. Όπως λέει, είναι απαραίτητο να πιστοποιούνται τα γραφεία από ανεξάρτητα όργανα που να επιβεβαιώνουν ότι μια υπηρεσία έχει δοκιμαστεί και ότι η ποιότητά της είναι αντικείμενο συνεχών ελέγχων. «Αναγκαίο είναι, επίσης, να δημιουργηθεί η Εθνική Σχολή Ακραίων Αθλημάτων». Εξαγγέλθηκε στα τέλη του περασμένου Σεπτεμβρίου από το υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης, προκειμένου να πιστοποιεί τους εκπαιδευτές (στα αθλήματα ορειβασία, αναρρίχηση, ράφτινγκ, καταδύσεις και hiking), αλλά ακόμη δεν έχει υλοποιηθεί.
ΝΟΜΟΘΕΤΙΚΟ ΚΕΝΟ
Στην Ελλάδα υπάρχει νομοθετικό κενό. Λείπει ένας φορέας που να ελέγχει τα γραφεία που διοργανώνουν extreme sports
Καλή φυσική κατάσταση για λιγότερους τραυματισμούς
ΚΑΚΗ ΦΥΣΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ και extreme sports δεν πάνε μαζί, τονίζουν οι ειδικοί. Η πολύ καλή φυσική κατάσταση είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να αρχίσει κάποιος να ασχολείται με οποιοδήποτε σπορ και ειδικά με ένα ακραίο σπορ, αναφέρει ο πρόεδρος της Ένωσης Γυμναστών Βορείου Ελλάδος κ. Θανάσης Παπαγεωργίου. «Δεν απαιτείται μόνο καλή αερόβια ικανότητα αλλά και πολύ καλό μυϊκό σύστημα έτσι ώστε να αντέχει στις καταπονήσεις. Πάρτε παράδειγμα το σκι.
Δεν χρειάζεται να πέσει κανείς για να τραυματιστεί…». Ακόμη και μία απλή κίνηση, μπορεί να του προκαλέσει μυϊκό τραυματισμό.
Σε ό,τι αφορά την ηλικία, ο γυμναστής τονίζει ότι δεν είναι απαγορευτικός παράγοντας για την ενασχόληση των πολιτών με ένα ακραίο άθλημα. «Όμως πάντα ο αθλούμενος πρέπει να γνωρίζει ποια είναι τα όριά του και να μην τα ξεπερνά. Σε διαφορετική περίπτωση, εάν τα ξεπεράσει, ένας τραυματισμός μπορεί να έρθει πολύ εύκολα. Ένα κόκαλο μπορεί να σπάσει χωρίς να το καταλάβουμε. Σαν… χαρτί».
Ο κ. Παπαγεωργίου αναφέρει ακόμη πως οι πολίτες που αρχίζουν να ασχολούνται με τέτοια σπορ πρέπει να εκπαιδεύονται από ειδικούς, να προσέχουν τον εξοπλισμό που χρησιμοποιούν και πάντα να λαμβάνουν υπ΄ όψιν τις καιρικές συνθήκες. Με αυτόν τον τρόπο θα ελαχιστοποιήσουν τις πιθανότητες τραυματισμού.
