Η στριπτιζέζ με το Όσκαρ

Ωραία, δυναμική και απελευθερωμένη, η 30χρονη Ντιάμπλο Κόντι μιλάει χωρίς φόβο αλλά με πάθος για το αποστειρωμένο σήμερα Χόλιγουντ, την πρώην εξτρίμ φάση της ζωής της- ήταν στριπτιζέζ στη Μινεσότα-, την αγάπη της για τον Ομπάμα και τα ταξίδια που την απελευθερώνουν και την εμπνέουν, με πιθανό ένα ελληνικό σενάριο εμπνευσμένο από την παρουσία της στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκη ως μέλους της κριτικής επιτροπής του Διεθνούς Τμήματος!

«Από τότε που πήγα στο Χόλιγουντ νιώθω παγιδευμένη σ΄ ένα στείρο περιβάλλον, χάνω την έμπνευσή μου, καθώς όλοι και όλα γύρω μου είναι αποστειρωμένα και όλοι θέλουν συμβατικές, κλισαρισμένες ιστορίες», μας είπε η ωραία Ντιάμπλο από το Σικάγο, που είχε εντυπωσιάσει με το σενάριό της στο φιλμ «Juno», που κέρδισε το Όσκαρ. Καλά, τότε, γιατί το Χόλιγουντ είναι η κινηματογραφική βιομηχανία όλου του κόσμου;

Ξέρετε εσείς κάποιο βιομηχανικό κέντρο που να είναι διαφορετικό, να βγάζει συναίσθημα; Πολλές φορές η άγνοια φέρνει ευτυχία. Το Χόλιγουντ ήταν η φαντασίωσή μου, αλλά όταν βρέθηκα εκεί και είδα από κοντά να είναι γεμάτο συγγραφείς και κομπιούτερ που δουλεύουν απομονωμένοι σαν χρυσόψαρα στη γυάλα, ήθελα να το βάλω τα πόδια…

Έχετε μετανιώσει για τη «στριπτίζ περίοδο» της ζωής σας;

Το στριπτίζ δεν το έκανα για να εμπνευστώ, αλλά γιατί βαριόμουν τη ζωή που έκανα κι ήθελα να βρω κάτι να με ταρακουνήσει. Τώρα, ολοκληρώθηκε το γύρισμα του νέου σεναρίου μου, ενός θρίλερ, και το επόμενο που θέλω να γράψω είναι μιούζικαλ. Μου αρέσει να είναι νεαροί οι ήρωες των σεναρίων μου, γιατί τους καταλαβαίνω πιο πολύ, ίσως επειδή και εγώ η ίδια δεν έχω ωρισάσει παρά το γεγονός ότι το σώμα μου μεγαλώνει.