Από την ημέρα που «έπιασε λιμάνι» για τελευταία φορά πριν από τρία χρόνια, με τον βαθμό του υποπλοιάρχου, ο 68χρονος κ. Δημήτρης Μπεθάνης καθημερινά ανοίγει τον υπολογιστή του, κάθεται αναπαυτικά στην καρέκλα του και αρχίζει να γράφει στο ιστολόγιό του το «Ημερολόγιο Γέφυρας», περιγράφοντας τη ζωή του στα καράβια.
«Ξετυλίγω σιγά σιγά το κουβάρι της ζωής μου και επαναφέρω τις μνήμες από τα ταξίδια μου στους ωκεανούς και τα λιμάνια. Μα πάνω απ΄ όλα, θέλω να μάθει ο κόσμος πώς πραγματικά είναι η ζωή του ναυτικού», λέει ο κ. Μπεθάνης που πίσω του κουβαλάει μια πορεία περίπου 45 χρόνων «σκίζοντας τις γραμμές των οριζόντων».
«Άρχισα να γράφω στο ιστολόγιο, όχι για να σκοτώνω τον χρόνο μου, αλλά για να τον γεμίζω με ομορφιά και δημιουργικότητα. Για να επαναφέρω αυτά που έζησα. Αυτά που με
«ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ ΓΕΦΥΡΑΣ»
Στο ιστολόγιό του περιγράφει τις στιγμές που έζησε ταξιδεύοντας με πάνω από 30 πλοία σε όλες τις θάλασσες του κόσμου
σημάδεψαν», λέει ο κ. Μπεθάνης που παρά την ηλικία του δείχνει αρκετά εξοικειωμένος με τη χρήση του ηλεκτρονικού υπολογιστή και του Διαδικτύου. «Έχω τρία χρόνια που ασχολούμαι με το Διαδίκτυο και δεν το βρήκα καθόλου δύσκολο, καθώς από τα καράβια είχα επαφή με τις νέες τεχνολογίες», συμπληρώνει.
Από το 1959
Η θάλασσα δεν ήταν η πρώτη επιλογή του κ. Μπεθάνη. Ναυτικός έγινε λόγω των οικονομικών συνθηκών της εποχής, όπως και αρκετοί ακόμα Έλληνες που είτε μετανάστευαν είτε συνωστίζονταν έξω από τις εταιρείες στο λιμάνι του Πειραιά. «Ήταν το 1959, μόλις είχα τελειώσει το Γυμνάσιο της εποχής στην Καλλιθέα. Υπήρχε μεγάλη οικονομική κρίση. Δεν είχα άλλη επιλογή. Κατέβηκα στον Πειραιά και μπαρκάρισα. Ήμουν 19 χρόνων πιτσιρικάς», θυμάται ο κ. Μπεθάνης.
Στο «Ημερολόγιο Γέφυρας», μέχρι στιγμής έχει σχεδόν ολοκληρώσει την περιγραφή από το πρώτο του ταξίδι τη διετία 1960- 1961. Μόνο που για τον κ. Μπεθάνη, τότε, δεν «έτυχε ναύλος για Νότο». «Το καράβι ήταν το φορτηγό “Μιχαήλ Άγγελος”. Στο πρώτο μπάρκο, φορτώσαμε τσιμέντα από την Πολωνία, περάσαμε τη Διώρυγα του Σουέζ και καταλήξαμε στις Φιλιππίνες. Στην επιστροφή, φορτώσαμε καρύδα από την Ινδονησία και ξεφορτώσαμε στο Ρότερνταμ της Ολλανδίας», θυμάται ο κ. Μπεθάνης. Από τότε, ταξίδεψε με περισσότερα από 30 πλοία, κυρίως γκαζάδικα σε κάθε άκρη της θάλασσας, «εκτός από τη Γροιλανδία».
«Όλη μου η ζωή»
Το «Ημερολόγιο Γέφυρας» είναι σχεδόν όλη η ζωή του καπετάν Δημήτρη. «Είναι το πιο σπουδαίο έγγραφο του πλοίου. Εκεί, γράφονται όλα τα γεγονότα, πάντοτε με αλήθεια, τίποτε λιγότερο, τίποτε περισσότερο. Χωρίς λάθη 
LΙΝΚ:
● www.captaindimitris.blogspot.com
Πρωινό στην Ερυθρά Θάλασσα
Ο Δ. ΜΠΕΘΑΝΗΣ περιγράφει λεπτό λεπτό τη ζωή στο πλοίο. Κάθε καταχώριση στο μπλογκ του είναι κι ένα στιγμιότυπο από τη ζωή των ναυτικών: «Πρωινό ξύπνημα στις 6, όπως κάθε πρωινό εν πλω. Πρώτο πρωινό στην Ερυθρά Θάλασσα και ο πρώτος καφές της ημέρας στο κατάστρωμα της πρύμνης, κατά πρίμα, αυτή τη φορά, γιατί μέσα στην τραπεζαρία κάνει σήμερα ζέστη αρκετή. Ακόμη και ο ύπνος στην καμπίνα έγινε με ανοιχτά τα φινιστρίνια, γιατί κάνει ζέστη αρκετή στην καμπίνα μας, μήπως και μπει λίγος δροσερός αέρας μαζί με την υγρασία της θάλασσας. Ευτυχώς που είναι κάλμα η θάλασσα και δεν υπάρχει κίνδυνος να μπει θαλασσινό νερό από τα ανοιχτά φινιστρίνια στην καμπίνα. Σήμερα ξημέρωσε και πιο νωρίς από τις προηγούμενες ημέρες. Μεγάλωσε η ημέρα αρκετά».
- Οι 11 δεσμεύσεις της κυβέρνησης για το 2026: Τι προανήγγειλε ο Κωστής Χατζηδάκης από τη Θεσσαλονίκη
- Ο Τραμπ εντείνει την πίεση στην Τεχεράνη: Ανακοίνωσε νέους δασμούς για όποια χώρα συναλλάσσεται με το Ιράν
- Επιμένει το πολικό ψύχος: Νέες χιονοπτώσεις και θερμοκρασίες υπό το μηδέν – Πού χρειάζονται αλυσίδες
