ΜΑΤΙΕΣ Παρ΄ όλ΄ αυτά

Δρασκελίσαμε και το κατώφλι του 2008. Χθες το πρώτο βήμα, σήμερα το δεύτερο. Και προχωράμε.

Έχοντας, όλοι μας, καρφιτσωμένο στα χείλη ένα χάρτινο χαμόγελο και την ελπίδα ότι τούτη η χρονιά θάναι καλύτερη από την προηγούμενη: αυτό το φοβερό 2007 της φωτιάς, που έκανε στάχτη εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα φρέσκιας γης, γόνιμης, με πεύκα, έλατα, αμπέλια, οπωροφόρα, σκότωσε 70 ανθρώπους και αναρίθμητα ζώα κι άφησε στρατιά ολόκληρη από άστεγους, ξεκληρισμένους, που ψάχνουν από την αρχή, πλέον, να ξαναβρούν στον ήλιο μοίρα.

Ωραία άρχισα. Το μολύβι μου στάζει… αισιοδοξία! Μπορώ, όμως, να μιλήσω διαφορετικά; Όλος ο πλανήτης μάς εκδικείται, γιατί στιγμή δεν σταματήσαμε να τον ταΐζουμε ρύπους. Στο πυρηνικό Πακιστάν, ο κίνδυνος αποσταθεροποίησης μετά τη δολοφονία της Μπούτο είναι προ των πυλών. Και στη γειτονιά μας, το Κοσσυφοπέδιο είναι ανοιχτή πληγή που δεν λέει να κλείσει. Από πού να αντλήσω κουράγιο; Από τη χώρα μου, που είναι σαστισμένη, φοβισμένη και τελείως της πλάκας;

Ένας φίλος μου, ο Σάκης Τόδουλος, έφαγε τα νιάτα του σ΄ ένα περίπτερο 1Χ1,5 στην οδό Κολοκοτρώνη, απέναντι από τη Βουλής. Ατελείωτες ώρες όρθιος, τσιμενταρισμένος, για να πουλάει εφημερίδες, τσιμπιδάκια, τσιγάρα, αναπτήρες, γλόμπους, τράπουλες, καραμέλες. Όταν ήθελε να πάει προς νερού του, χρησιμοποιούσε το ατομικό του «μπουρούκι»: μια μεγάλη κονσέρβα, κομμένη στο λαιμό.

Και για να τά ΄χει καλά με τον Ηλία, τον στραγαλατζή-χαφιέ της Ασφάλειας, στη γωνία, τού ΄δινε κάθε μέρα ένα πακέτο σαντέ, τζάμπα. Και ο Ηλίας καθάριζε: δεν κάρφωνε στους μυστικούς της Ασφάλειας, ποιοι αγόραζαν «Βήμα», «ΝΕΑ», «Ελευθερία» από το κιόσκι του φίλου μου. Ο Σάκης, λοιπόν, που τόσα έχει τραβήξει για το μεροκάματο, φέτος είναι πιο απελπισμένος από πέρυσι. Τίποτα δεν μπορεί να τον ηρεμήσει. Μπαίνει στο καφενείο και δεν βάζει γλώσσα μέσα του. Το ασφαλιστικό, η ανεργία, η Ολυμπιακή τον απασχολούν πρωτίστως. Κι ύστερα έρχεται η ακρίβεια, που κανείς δεν μπορεί να την τιθασεύσει, το σκουπιδομάνι στους δρόμους της Αθήνας και η διαφθορά.

«Ένας στους τρεις Έλληνες έχει καταφύγει στη δωροδοκία, για να εξυπηρετηθεί από κάποιον δημόσιο φορέα», λέει, και δείχνει και την εφημερίδα που το γράφει. Κι αμέσως μετά: «Οι μάγκες που είχαν φτιάξει το καρτέλ γάλακτος, επιτέλους, θα την πληρώσουν: η Επιτροπή Ανταγωνισμού τούς έχωσε πρόστιμο 28,5 εκατομμυρίων», λέει χαμογελώντας.

Τα προβλήματα στη χώρα μας είναι πάρα πολλά. Ποιο να πιάσεις και ποιο ν΄ αφήσεις. Συμβασιούχοι, απολυμένοι, νεαροί επιστήμονες που δεν βρίσκουν δουλειά, κάνουν μαύρο το τοπίο. Έγραφε στις 8 Νοεμβρίου στα «ΝΕΑ» η Φωτεινή Τσαλίκογλου: «Εικόνες της φτώχειας στην τηλεόραση. Το 20% των πολιτών που ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας αναδεικνύει τη χώρα μας σε πρωταθλήτρια της φτώχειας και των κοινωνικών ανισοτήτων». Και κατέληγε: «Μετά τον θάνατο, η φτώχεια παραμένει το μεγαλύτερο σκάνδαλο. Όμως ο θάνατος είναι το σκάνδαλο της φύσης. Δεν μπορούμε να πούμε το ίδιο για τη φτώχεια. Αυτή παραμένει το σκάνδαλο μιας πολιτικής που επιμένει σε θανατηφόρες για πολλούς επιλογές».

Παρ΄ όλ΄ αυτά: Αίσιον και ευτυχές το νέον έτος.