Διακοπές στην «άλλη θάλασσα»

Οι ντόπιοι την έλεγαν κάποτε «η άλλη θάλασσα». Ο εξωτισμός του πελάγους που βρέχει το μεγαλύτερο ελληνικό νησί από τη μια και την αφρικανική ήπειρο από την άλλη δεν είχε ξεφύγει από την προσοχή κανενός, δεκαετίες προτού γνωρίσει τις πρώτες του τουριστικές «πιένες». Στο νότιο τμήμα του Νομού Ρεθύμνου, το Λιβυκό Πέλαγος χαρίζει στον επισκέπτη το πιο όμορφο πρόσωπό του. Ο Άγιος Παύλος με τις αμμοθίνες που θυμίζουν έρημο της απέναντι ηπείρου, η Τριόπετρα με τους ογκόλιθους που ορθώνονται μέσα στη θάλασσα, η Πρέβελη με το ποτάμι και τις κατάφυτες όχθες του. Και αυτό το πρόσωπο το γλυκαίνουν ακόμα περισσότερο οι άνθρωποι, με τη χιλιόχρονη ιστορία της φιλοξενίας τους, την οποία φροντίζουν να κρατούν ζωντανή μέχρι σήμερα…

Θα είναι κρίμα να πάτε στην Κρήτη για λίγες ημέρες. Οι άνθρωποι εκεί θα σας μαλώσουν παιχνιδιάρικα αν φέρετε μαζί σας το άγχος του γραφείου και τους ρυθμούς της πρωτεύουσας. Αν όμως χρειαστεί να ιεραρχήσετε εκείνα που δεν πρέπει να χάσετε σε καμιά περίπτωση, για να ψυχανεμιστείτε την εξωτική αύρα του Νοτίου Ρεθύμνου είναι η παραλία Πρέβελη, στις εκβολές του ποταμού Κουρταλιώτη, τοπίο ιδανικό για υπαίθρια διανυκτέρευση και… αυγουστιάτικη αστροπαρατήρηση. Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε το μοναστήρι, ακολουθώντας το μονοπάτι των βράχων. Η Πίσω Μονή Πρέβελη, κατοικημένη σήμερα από δύο μοναχούς, έχει μοναδική ιστορία και θέα. Η παραλία του Αγίου Παύλου, ένα μοναδικό γεωλογικό δημιούργημα, με τους αμμόλοφους τύπου Σαχάρας, είναι ένα ακόμα μέρος που πρέπει να δείτε- ή μάλλον να πατήσετε- οπωσδήποτε. Ακόμα κι αν σας φανεί κυριολεκτικά… βουνό, ανεβείτε το απογευματάκι τα 30 μέτρα άμμου μέχρι την κορυφή για να απολαύσετε το ηλιοβασίλεμα πίσω από την Τριόπετρα.

Αν θέλετε κοσμικότητα, ο Πλακιάς είναι ο απόλυτος προορισμός σας. Συνδυάζει τις χαρές ενός μικρού, ψαράδικου χωριού, με την υψηλή επισκεψιμότητα και τον ιδανικό προσανατολισμό για το άθλημα της ιστιοσανίδας, ειδικά την εποχή των μελτεμιών. Μία από τις πιο «ενεργειακές» παραλίες της Κρήτης ολόκληρης είναι η Τριόπετρα. Χαρακτηριστικό της σημάδι δεν είναι μόνο οι τρεις βράχοι που βυθίζονται στο Λιβυκό, αλλά και το γεγονός ότι εδώ θα συναντήσετε πολύ συχνά ανθρώπους να ασκούνται στο τάι-τσι ή τη γιόγκα, λουσμένοι στο απογευματινό, καλοκαιρινό φως. Όταν τα ακροδάκτυλα και οι πατούσες σας μουλιάσουν για τα καλά, ακόμα κι αν ο χρόνος σας πιέζει, είναι ώρα να μπείτε στο φαράγγι. Η Κρήτη έχει δεκάδες φαράγγια, αλλά το πιο εύκολα επισκέψιμο σ΄ αυτό το τμήμα του νησιού είναι το φαράγγι του Κουρταλιώτη. Ακριβώς στη μέση του, επάνω στον δρόμο, υπάρχει ένα μικρό πλατό, όπου μπορείτε να αφήσετε το αυτοκίνητό σας και να κατεβείτε τα πέτρινα σκαλάκια μέχρι το πέτρινο εκκλησάκι του Οσίου Νικολάου. Από εδώ, η διαδρομή μέχρι τη θάλασσα είναι εύκολη, σκιερή και γεμάτη εικόνες.

Το Άνω Μέρος είναι ένα χωριό που ο χρόνος σεβάστηκε και άφησε ανέγγιχτο. Δεν το σεβάστηκε ο Γερμανός κατακτητής και το κατέστρεψε ολοσχερώς, μαζί με άλλα έξι μαρτυρικά χωριά στο Αμάρι, ύστερα από την απαγωγή του στρατηγού Κράιπε. Όταν φτάσετε στο Άνω Μέρος και μπείτε στο καφενείο του, ίσως καταλάβετε κάτι από την εμμονή ορισμένων ανθρώπων με τα παλιά. Ζητήστε εδώ να σας πουν την ιστορία του λυράρη Γιάννη Μαθιουδάκη- ή «Στραβού». Όταν αποφασίσετε να αφήσετε για λίγο το «υψόμετρο 0» και να πάρετε τα βουνά για λίγη δροσιά, περάστε οπωσδήποτε από το δάσος Παρδί, ένα από τα ελάχιστα εναπομείναντα πρινοδάση της Κρήτης. Μικρό σε έκταση, αλλά πανέμορφο, φιλοξενεί το εκκλησάκι του Αγίου Τίτου και είναι πέρασμα για το καταφύγιο στη θέση Στουμπωτός Πρίνος στα 1.500 μέτρα, στις κορυφές του Ψηλορείτη.