Οι ηφαιστειακές εκρήξεις έχουν ως αποτέλεσμα να εκλύονται στην ατμόσφαιρα
μεγάλες ποσότητες διοξειδίου του άνθρακα. H ουσία αυτή είναι ένα αέριο που
συμβάλλει στον σχηματισμό του φαινομένου του θερμοκηπίου. Το φαινόμενο του
θερμοκηπίου είναι, σε γενικές γραμμές, απαραίτητο για την ύπαρξη ζωής στη Γη,
επειδή λειτουργεί ως προστατευτική «κουβέρτα», κρατώντας σε ανεκτά επίπεδα τη
θερμοκρασία. Το διοξείδιο του άνθρακα από τα ηφαίστεια (110 εκατομμύρια τόνοι
τον χρόνο περίπου) όμως, και πολύ περισσότερο εκείνο που εκλύεται από την
καύση ορυκτών, εξαιτίας της ανθρωπογενούς δραστηριότητας διογκώνουν το
φαινόμενο του θερμοκηπίου, με αποτέλεσμα η θερμότητα που εκπέμπεται από την
επιφάνεια της Γης να παγιδεύεται.
Από την άλλη πλευρά, οι σφοδρές εκρήξεις εκτοξεύουν στην τροπόσφαιρα και τη
στρατόσφαιρα στάχτες και άλλα αέρια, τα οποία αιωρούνται περιμετρικά της
επιφάνειας της Γης για πολλές εβδομάδες. Οι ουσίες αυτές μειώνουν το ποσοστό
της ακτινοβολίας που φτάνει στον πλανήτη μας από τον Ήλιο και έτσι μειώνουν
τον μέσο όρο των θερμοκρασιών παγκοσμίως.
H μεγάλη έκρηξη του ηφαιστείου Κρακατάου στις 26 και 27 Αυγούστου 1883 είχε
αποτέλεσμα την εκτίναξη υλικών όγκου 20 κυβικών χιλιομέτρων, σε ύψος 40
χιλιομέτρων. Την ίδια στιγμή η γειτονική Ινδονησία καλύφθηκε από σκοτάδι και η
αχλύ τού ηφαιστείου κάλυψε τη Νότια Αφρική στις 28 Αυγούστου. Στις 9
Σεπτεμβρίου, όλο αυτό το υλικό είχε κάνει τον γύρο του κόσμου.
