Ο σταθερός κόσμος

«Οι Αμερικανοί έχουν πολλές αρετές, δεν έχουν όμως πίστη και
ελπίδα. Δύο λέξεις έχασαν παντελώς το νόημά τους και τις χρησιμοποιούμε
ως απαρχαιωμένες, Σέλαχ και Αμήν… οι Αμερικανοί βασίζονται στην ισχύ
του δολαρίου και είναι κωφοί στο συναίσθημα…»

R.W. Emerson, 1841.

Έχω την εντύπωση πως ζούμε κάτω από νέες Θεοποιήσεις, όπως της τεχνολογίας,
της παγκοσμιοποίησης, της τρομοκρατίας. Ύστερα από την επιδρομή και την
καταστροφή στο Ιράκ οι σύμμαχοι, όπως πολλοί προέβλεψαν, θα σπεύσουν να
νομιμοποιήσουν την πράξη τους καλώντας τον ΟΗΕ να συνδράμει που, στην ουσία,
θα σημαίνει να καθαρίσει τους δρόμους από τα αίματα και να συναρμολογήσει τα
πτώματα…

Θα ισχυριστούν πως γλίτωσαν τον κόσμο από το ένα κακό – καθώς οσονούπω θα
υπάρξει και άλλο. Υποτίθεται πως η Αμερική υπερέχει των άλλων εθνών-κρατών σε
πλούτο, τεχνολογία, πολιτισμό, αυτό δεν σημαίνει όμως πως μπορούμε να
δικαιώνουμε, χάρη μιας αμφισβητούμενης ιστορικής νομοτέλειας, την οποιαδήποτε
ανήθικη και βάρβαρη πράξη της.

Σίγουρα δεν ανανεώνεται έτσι ο κόσμος, όπως προσέτρεξαν αρκετοί να
υπερασπιστούν κάτι τέτοιο. Και να η αντίφαση, ένα έθνος-κράτος που υπερέχει
τεχνολογικά, συνάμα εκφράζει τη βαρβαρότητά του – γι’ αυτό επιτρέψτε μου να
διαφωνήσω ισχυριζόμενος πως η τεχνολογία δεν συνάδει με τον πολιτισμό.

Και αναρωτιέμαι, ποιες αξίες και σταθερές πάλιωσαν, ποιες χρήζουν επιδιόρθωσης
και ποιες νέες κυοφορούνται; Με τους πολέμους αλλάζει μονάχα το
πολιτικό-οικονομικό STATUS.

H αλαζονεία της δύναμης δεν οδήγησε ποτέ τον κόσμο προς το καλύτερο, και όσο
θα συνεχίζει η ανθρωπότητα να δικαιώνει τις πράξεις της εν ονόματι του
καλού και του κακού, ενώ θα έπρεπε, ύστερα από τόσους αιώνες
δοκιμασιών και δεινών, να τις ζυγιάζει και δικαιώνει ανάμεσα στο σωστό
και το λάθος, δεν θα ηρεμήσει ποτέ.

O ισχυρός, καθώς απελπισμένος και αλαζόνας από την υπερχείλιση της ισχύος του,
αμφιταλαντεύεται ανάμεσα στην αυτοκτονία και τη δολοφονία και ως συνήθως
επιλέγει το δεύτερο και όσο διαρκεί η ισχύς του γίνεται ένας κατά εξακολούθηση
μακελάρης. Το να μετουσιώνεις τη δύναμή σου σε αρετή προϋποθέτει υψηλό
πολιτισμό.

Τέλος, ο αδυσώπητος πόνος θα παραμένει πάντα εν ισχύι, μοιάζει πως η
ανθρωπότητα δεν έχει ανάγκη την ειρήνη και σαν να πρέπει η κάθε γενιά να
διδάσκεται τις συμφορές του πολέμου. Οι σταθερές του πολιτισμού και της ηθικής
παραμένουν ίδιες, όπως ίδια παραμένει και η περιστροφή του κόσμου γύρω από τον
αόρατο άξονά του.

Τα μεγάλα πολιτιστικά έργα ποιούνται από το σωστό και το λάθος
και τα μεγάλα εγκλήματα από τα νήπια του καλού και του κακού,
αλλιώς από τους οπαδούς των Θεοποιήσεων.

Ο Σ. B. Σκοπελίτης είναι φωτογράφος