Γραπτά μηνύματα

Παραμονές της επιδρομής στο Ιράκ από τους συμμάχους μας έλαβα πολλά SMS από
αγνώστους που με συμβούλευαν να μην αγοράζω αμερικάνικα, αγγλικά και ισπανικά
προϊόντα σε όλη τη διάρκεια των εγκληματικών επιχειρήσεων. Και εγώ απαντούσα
να μην ανοίξουν ούτε λεπτό την τηλεόρασή τους μέχρι να τελειώσουν τη
γενοκτονία, άλλωστε ποτέ μου δεν αγόραζα αμερικάνικα προϊόντα και ούτε
νομιμοποιούσα με την παρουσία μου οποιαδήποτε τάχα πολιτιστική αμερικάνικη
εκδήλωση από το 1967 και εδώθε.

Και θυμήθηκα τι είπε η Όλμπραϊτ όταν έμαθε το πόσες χιλιάδες παιδιά πέθαναν,
«ότι άξιζε τον κόπο».

Για να μη γίνουμε, λοιπόν, και εμείς τόσο αναίσθητοι όσο αυτή, που δεν μπορώ
να την αποκαλέσω Κυρία, αλλά χασάπισσα, απαθείς θιασώτες, για να μη γίνουμε
μάρτυρες των ανελέητων βομβαρδισμών, για να μη γίνουμε κοινωνοί της πιο άγριας
επίθεσης στους καιρούς μας, ναι, να μην ανοίξουμε καθόλου την τηλεόραση.

Βέβαια η καλύτερη ασπίδα απέναντι στην επιδρομή, όπου και θα σηματοδοτούσε την
ουσιαστική αλλαγή στον κόσμο, θα ήταν να πήγαιναν όλοι οι θρησκευτικοί ηγέτες
στη Βαγδάτη και όχι να κάθονται στα υπόγεια του Βατικανού και των Μητροπόλεων
και να απεύχονται τάχα και να προσεύχονται τάχα να επέμβει ο Θεός τους στην
παραφροσύνη των άμυαλων του δυτικού πολιτισμού για να μην έχουμε πολλά αθώα
θύματα.

Κιόλας ακούω τις οιμωγές των μανάδων, κιόλας βλέπω τα ακρωτηριασμένα παιδιά,
τους ακρωτηριασμένους νέους, βλέπω τα ακέφαλα πτώματα, που κάποτε σώματα,
σκορπισμένα εδώ και εκεί σαν άδεια σακιά.

Κιόλας βλέπω την ανθρώπινη αξιοπρέπεια κουρελιασμένη να βαδίζει στην έρημο
αντάμα με την ντροπή των πολιτισμένων ανθρώπων.

Όσο και να φώναζαν και να διαμαρτύρονταν οι τελευταίοι, άλλο τόσο
συνειδητοποιούσαν την ανημπόρια τους και δυνάμωναν τη λύσσα του κακού
Αμερικάνου.

Το έγκλημα πληρώνεται με έγκλημα και δεν θέλω να προφητέψω, αλλά δεν θα έχουμε
καλό τέλος.

Και όλα αυτά, γιατί μια ξεκομμένη χώρα από τον υπόλοιπο κόσμο και στερημένη
από κάθε πολιτιστική παράδοση, έτσι βάρβαρη και γυμνή επιτίθεται όπου βρει σαν
το ετοιμοθάνατο αποκρουστικό ζώο της μυθολογίας, τη Λερναία Ύδρα.

Πάντα έτσι θα σφαδάζει και πάντα έτσι θα δολοφονεί και πάντα έτσι θα θρέφει
μέσα της τον αφανισμό και το ανελέητο μέσα στο έλος και τη βρωμιά και την
παχυσαρκία.

Ακόμα και αν ο Σαντάμ εγκατέλειπε τη χώρα, το σχέδιό τους για τον διαμελισμό
του Ιράκ, δεν θα έμπαινε στα αρχεία.

Ο Σ. Β. Σκοπελίτης είναι φωτογράφος