Εχει γερά θεμέλια ο γυναικείες αθλητισμός στην Ελλάδα. Μπορεί οι Ελληνίδες
αθλήτριες να μην έπαιρναν μετάλλια στη δεκαετία 1950-60, αλλά είχαν μεγάλες
διακρίσεις σε διεθνείς διοργανώσεις αγώνων στίβου. Στη φωτογραφία δύο από τις
πιο γνωστές αθλήτριες της εποχής εκείνης, η Σία Αστερή (Πανιωνίου) καθιστή και
η Στέλλα Μουσούρη (Πανελληνίου) όρθια, σε μια προγραμματισμένη φωτογράφιση από
τον καλλιτέχνη φωτογράφο Βάσο Μίγκο, στο γυμναστήριο της Εθνικής Ακαδημίας
Σωματικής Αγωγής στη Δάφνη.
Η Αστερή, αθλήτρια του Πανιωνίου από το 1955, επιδόθηκε στον ακοντισμό
και το 1957 πέτυχε πανελλήνιο ρεκόρ με 38,60. Την ίδια χρονιά τραυματίσθηκε
στο χέρι της και εγκατέλειψε το ακόντιο. Διακρίθηκε όμως αργότερα στο τένις
και το 1958 ως η καλύτερη Ελληνίδα τενίστρια έφθασε στον τελικό των Εαρινών
Αγώνων Ευρώπης, αλλά ηττήθηκε από την Τσεχοσλοβάκα Φαλντίνα. Η Σία Αστερή
έκανε μεταπτυχιακές σπουδές με κρατική υποτροφία στο Ελσίνκι και όταν
επέστρεψε στην Ελλάδα ασχολήθηκε με τη γυμναστική και τον κλασικό αθλητισμό.
|
|
Η Στέλλα Μουσούρη (Πανελληνίου) υπήρξε από τις κορυφαίες Ελληνίδες
αθλήτριες στους δρόμους ταχύτητας. Σε ηλικία 14 χρόνων ήρθε πρώτη στους
σχολικούς αγώνες (13”4) και στους Πανελληνίους με (13”5). Παράλληλα
δημιούργησε νέο πανελλήνιο ρεκόρ στο τρίαθλο κορασίδων. Το 1958 κατέκτησε την
1η θέση σε τρία αγωνίσματα Πανελληνίων Αγώνων: νίκησε στα 100 μ. (12”7) στα
200 μ. (26”9) και στο μήκος (5,12). Επίσης στους Ελληνοαμερικανικούς Αγώνες
πέτυχε νέο πανελλήνιο ρεκόρ στα 200 μ. με 26”. Το 1957 και 1958 η Στέλλα
Μουσούρη αντιπροσώπευσε την Ελλάδα στο Πανευρωπαϊκό Πρωτάθλημα Στίβου στη
Στοκχόλμη. Εκείνο πάντως που πρέπει να τονισθεί είναι ότι οι αθλήτριες της
εποχής του ’50 εκπροσωπούνταν και έδιναν δύσκολους αγώνες με πολύ άσχημες
συνθήκες και μηδαμινά μέσα σε σύγκριση με τις αθλήτριες του 2000 που έχουν τα
πάντα στη διάθεσή τους.
