Τι σύνταξη θα πάρει ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης; Και πόση; Κι ο υπουργός
Εθνικής Οικονομίας, από πού θα συνταξιοδοτηθεί; Ως υπουργός Εθνικής Οικονομίας
που είναι και υπουργός Οικονομικών θα πάρει διπλή σύνταξη; Ποιος είναι ο
πολιτικός που θα πάρει σύνταξη από τρεις πηγές;
|
|
ΣΤΑ ερωτήματα αυτά, η έκθεση του καθηγητή Γιάννη Σπράου δεν επιχείρησε να
δώσει απαντήσεις. Ίσως γιατί, όπως συνήθως κάνουν των «φρονίμων τα παιδιά», οι
πολιτικοί έχουν φροντίσει για το μέλλον τους, με τις ρυθμίσεις Σιούφα.
Ο Πρωθυπουργός Κώστας Σημίτης θα μπορούσε ήδη από πέρυσι, όταν συμπλήρωσε τα
60 του χρόνια, να βγει στη σύνταξη, και να μην περιμένει καμιά ρύθμιση από
αυτές που εισηγείται ο κ. Σπράος. Βεβαίως δεν θα έπαιρνε πλήρη σύνταξη ως
βουλευτής, που είναι τα καλά χρήματα για έναν συνταξιούχο, αφού ισοδυναμεί η
πλήρης σύνταξη με το 80% της εκάστοτε βουλευτικής αποζημίωσης.
Έχει μόνο 12 χρόνια μέλος του Κοινοβουλίου (εξελέγη για πρώτη φορά βουλευτής
το 1985), και για να λάβει πλήρη σύνταξη (αποζημίωση την ονομάζουν οι
βουλευτές) θα έπρεπε να είχε συμπληρώσει 17 χρόνια τόσα άλλωστε ορίζει ο
νόμος. Ο κ. Σημίτης θα μπορούσε να αναπληρώσει τις απώλειες από την είσπραξη
δύο άλλων συντάξεων: μιας από το Ταμείο Νομικών (ως δικηγόρος που είναι) και
μιας από το Δημόσιο ως συνταξιούχος καθηγητής Πανεπιστημίου (καθηγητής, ως
γνωστόν, στο Πάντειο Πανεπιστήμιο).
Καμιά διάταξη δεν απαγορεύει την είσπραξη διαφορετικών συντάξεων από έναν
συνταξιούχο. Μακάρι να έχει να λαμβάνει. Εκείνο που δεν προβλέπει ο νόμος
είναι σύνταξη σε υπουργό. Άρα ο Γιάννος Παπαντωνίου που διατηρεί δυο
χαρτοφυλάκια, το Εθνικής Οικονομίας και το Οικονομικών, δεν έχει να προσμένει
τίποτε όταν βγει με το καλό στη σύνταξη. Την αποζημίωση συνταξιούχου βουλευτή
θα περιμένει κι αυτός.
ΝΟΜΟΣ ΣΙΟΥΦΑ
Κάποτε τα πράγματα ήταν πολύ καλύτερα για τους βουλευτές μα πολύ καλύτερα.
Μπορούσαν να καταστούν συνταξιούχοι όποτε έκριναν σκόπιμο, αν και κανείς δεν
το επεδίωκε, διότι ουδείς πολιτικός αισθάνεται ποτέ την ανάγκη να αποχωρήσει
εκουσίως από την πολιτική.
Θεωρητικά αυτόν που πρέπει να… αναθεματίζουν, είναι ένας δικός τους
άνθρωπος. Ονομάζεται Δημ. Σιούφας, εκλέγεται στην Καρδίτσα, και το διάστημα
1990-93, επί κυβερνήσεως Μητσοτάκη δηλαδή, είχε θητεύσει υπουργός Υγείας. Ήταν
η εποχή που η κυβέρνηση Μητσοτάκη προσπαθούσε να κάνει κάτι με το ασφαλιστικό
χάος, κι ο Δημ. Σιούφας θέλοντας να δείξει ότι ουδείς εξαιρείται συμπεριέλαβε
και τους βουλευτές στις ρυθμίσεις του.
Τι ανέφεραν οι προ Σιούφα διατάξεις; Ότι οι βουλευτές μπορούσαν, εφόσον είχαν
θητεύσει επί δύο πλήρεις θητείες βουλευτές (δηλαδή 8 συνολικά χρόνια), να
διεκδικήσουν συνταξιοδότηση ανεξαρτήτως ηλικίας. Η διάταξη αυτή τούς ήταν
ιδιαίτερα χρήσιμη, στην περίπτωση που αποτύγχαναν να επανεκλεγούν.
ΤΕΤΡΑΕΤΙΑ
Μετά τις ρυθμίσεις Σιούφα, τα πράγματα έγιναν λιγάκι δυσκολότερα. Σήμερα ο
βουλευτής για να βγει στη σύνταξη πρέπει να έχει θητεύσει κατ’ ελάχιστο όριο
τέσσερα ολόκληρα χρόνια στη Βουλή (μία πλήρης θητεία) και να έχει συμπληρώσει
απαραιτήτως το 60ό έτος της ηλικίας του. Η σύνταξη που λαμβάνει είναι ποσοστό
επί της μηνιαίας βουλευτικής αποζημίωσης. Αρχίζει από το 20% της βουλευτικής
αποζημίωσης, και αυτό σε δραχμές μεταφράζεται σε περίπου 150.000 δραχμές.
Εύκολο να λάβει κανείς σύνταξη; Όχι και τόσο. Πρώτον διότι στην Ελλάδα σπανίως
οι εκλογές γίνονται με τη συμπλήρωση 4ετίας συνήθως προκηρύσσονται πρόωρα.
Και δεύτερον υπάρχει το… σκληρό (για τους βουλευτές) παρελθόν. Το 1989
συγκεκριμένα, όταν έγιναν δύο εκλογικές αναμετρήσεις μέσα στο χρόνο, κι άλλη
μία τον Απρίλιο του 1990. Έτσι βουλευτές που εξελέγησαν, και ήταν κοντά στο
όριο συνταξιοδότησης, προσπαθούσαν απεγνωσμένα να περάσουν μια διάταξη
προκειμένου να λάβουν… εικονικά χρόνια συνταξιοδότησης κάτι σαν τα χρόνια
του στρατού ή τις εικονικές υπερωρίες των γιατρών.
ΔΡΑΜΑ
Βρέθηκε βουλευτής, ο Νίκος Αγγελόπουλος της Ν.Δ., που έζησε, και ζει, ένα
δράμα: μπορεί να λάβει σύνταξη ως τραπεζοϋπάλληλος, αλλά όχι ως βουλευτής,
διότι εξελέγη τρεις φορές στις αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις του
1989-90, αλλά τέσσερα χρόνια δεν συμπλήρωσε διότι το 1993 προκηρύχθηκαν
πρόωρες εκλογές.
Δεν έκανε καλύτερα λοιπόν ο υπουργός Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων
Μιλτιάδης Παπαϊωάννου που έκανε χρήση του δικαιώματος που του παρέχει ο νόμος,
και στα 51 του κατέστη συνταξιούχος από το Ταμείο Νομικών;
17 ΧΡΟΝΙΑ
Πότε ένας βουλευτής παίρνει πλήρη σύνταξη; Κι αυτό έχει απαντηθεί, από την
ίδια τη Βουλή, που έχει νομοθετήσει σχετικά. Σύμφωνα λοιπόν με τις διατάξεις,
που ασφαλώς κάνουν τα νεύρα του κ. Σπράου να τεντώνονται, ένας βουλευτής
λαμβάνει πλήρη σύνταξη, εφόσον έχει συμπληρώσει 17 χρόνια στο Κοινοβούλιο. Πιο
τυχεροί οι ευρωβουλευτές, συνταξιοδοτούνται ύστερα από μία πλήρη θητεία στο
Ευρωκοινοβούλιο δηλαδή ύστερα από 5 χρόνια. Είναι τρόπον τινά μια…
αποζημίωση για το συνεχές πήγαινε – έλα μεταξύ Αθήνας και Βρυξελλών. Πάντως,
πρέπει να περιμένουν ως τα 60 για να την πάρουν…
Εκεί που ο κ. Σπράος μπορεί να αισθάνεται ήσυχος ή και δικαιωμένος είναι
σε ό,τι αφορά το τι γίνεται αν ένας βουλευτής συμπληρώσει περισσότερα από 17
χρόνια στη Βουλή. Σύμφωνα με άλλη διάταξη, τίποτε δεν αλλάζει ως προς το ύψος
της σύνταξής του. Το 80% της βουλευτικής αποζημίωσης παίρνει με 17 χρόνια
θητεία; Το 80% και με τριάντα χρόνια. Ο Κων. Μητσοτάκης, που είναι ο
αρχαιότερος σήμερα βουλευτής (πρωτοεξελέγη το 1946), μένει στη Βουλή επειδή
του αρέσει, όχι γιατί δεν έχει… ένσημα! Πόσο είναι το 80%; Περίπου 800.000
δραχμές, χωρίς στο ποσό αυτό να λαμβάνονται υπ’ όψιν τα διάφορα επιδόματα.
Ο ΑΡ. ΠΑΥΛΙΔΗΣ
Όπως προαναφέρθηκε, αν ένας βουλευτής θεμελιώσει συνταξιοδοτικό δικαίωμα,
μπορεί να λάβει και λαμβάνει και τη σύνταξη από το ταμείο του επαγγέλματος
που ασκούσε. Τα δύσκολα είναι όταν δεν συμπληρώνει συνταξιοδοτικό δικαίωμα.
Μια τέτοια περίπτωση, που την γνωρίζει ολόκληρη η Βουλή, είναι του πρώην
υπουργού της Ν.Δ. Αριστοτέλη Παυλίδη. Ο άνθρωπος εκλεγόταν συνεχώς επί επτά
εκλογικές αναμετρήσεις, δεν εξελέγη στην τελευταία, είναι κάτω από 60, και δεν
μπορεί να πάρει σύνταξη. Κατέφυγε λοιπόν στη δικηγορία…
ΤΟ ΤΑΜΕΙΟ ΝΟΜΙΚΩΝ
Το Ταμείο που πληρώνει τη… νύφη των συντάξεων των βουλευτών είναι το Ταμείο
Νομικών πλησιάζουν τους ογδόντα οι δικηγόροι βουλευτές. Ακολουθούν οι
γιατροί, έπονται οι οικονομολόγοι, οι μηχανικοί, οι καθηγητές κ.λπ.
Αν ένας συνταξιούχος τώρα βουλευτής θέσει εκ νέου υποψηφιότητα και εκλεγεί,
αναστέλλεται αυτομάτως η καταβολή της βουλευτικής συντάξεως. Το ίδιο συμβαίνει
κι όταν ένας συνταξιούχος βουλευτής τοποθετηθεί εξωκοινοβουλευτικός υπουργός.
Του καταβάλλεται η υπουργική αποζημίωση που είναι στο ίδιο ύψος με τη
βουλευτική, και του αναστέλλεται, για όσο διάστημα είναι υπουργός, η καταβολή
της συντάξεως. Επίσης αν είναι συνταξιούχος από ιδιωτικό ταμείο ή από το
Δημόσιο, του αναστέλλεται η χορήγηση της συντάξεως για όσο χρόνο διατηρεί το
χαρτοφυλάκιο του υπουργού… Έχουν και οι πολιτικοί τα προβλήματά τους, όπως
καταλαβαίνετε. Πού οι παλιές, καλές, εποχές…
Ο ΙΔΙΟΣ πρόλαβε νωρίς! Και ενώ διατυπώνει απόψεις γιά τον τρόπο διάσωσης των
ασφαλιστικών ταμείων, προτείνει την κατάργηση των κινήτρων για πρόωρη
συνταξιοδότηση και ανεβάζει το όριο ηλικίας για τους συνταξιούχους στα 65
χρόνια, ο ειδικός σύμβουλος του Πρωθυπουργού κ. Γιάννης Σπράος πήρε πλήρη
σύνταξη στα 55 του. Αυτό έγινε στην Αγγλία της δεκαετίας του 1980, όταν η
πρωθυπουργός Μάργκαρετ Θάτσερ θέλησε να μειώσει τον αριθμό των
πανεπιστημιακών. Ο κ. Σπράος, τότε καθηγητής Οικονομίας στο University of
College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου, έκανε χρήση του απροσδόκητου
δικαιώματός του και συνταξιοδοτήθηκε με «εθελουσία έξοδο». Σήμερα πια, για
εκείνο το… μάννα εξ ουρανού, δηλώνει ότι «θα μπορούσε και να είχε
ευχαριστήσει την κ. Θάτσερ επειδή τον πίστωσε με 10 χρόνια επιπλέον
εργασίας!». Από τότε εισπράττει δύο συντάξεις από την Αγγλία, οι οποίες
βεβαίως και αναπροσαρμόζονται τιμαριθμικά. Η πρώτη, η Εθνική σύνταξη γήρατος,
στην περίπτωσή του δεν ξεπερνά τις 80.000 δραχμές τον μήνα. Η άλλη, από το
συνταξιοδοτικό σύστημα των πανεπιστημιακών, ανέρχεται περίπου στο 60% του
ακαθάριστου καλύτερου μισθού που ελάμβανε τα τελευταία 13 χρόνια της εργασίας του.
