Τα φονικά φουντώνουν στην κάψα του καλοκαιριού

Οι καυτοί και ματοβαμμένοι μήνες του καλοκαιριού, Ιούνιος, Ιούλιος, Αύγουστος.

Μήνες που σημαδεύονται από τη βία. Το «πνεύμα του κακού», που λες και χτυπά

κάθε καλοκαίρι. Αποτρόπαια εγκλήματα που συγκλονίζουν την κοινή γνώμη.

Ψυχολογικά θρίλερ. Νοσηρές και ανεξέλεγκτες καταστάσεις. Σκηνές βίας, που

θυμίζουν ταινίες τρόμου. Ο φόβος που διατρέχει κάθε καλοκαίρι την χώρα. Πάθη,

ολέθριες σχέσεις, ένοχα μυστικά, απαγορευμένοι έρωτες, καταπιεσμένες ορμές,

προδοσίες, βασανιστικές υποψίες, αρρωστημένη ζήλεια που βρίσκουν διέξοδο στο

έγκλημα. Δρόμοι αγάπης που πνίγονται σε λουτρό αίματος. Ανθρώπινες αδυναμίες

που βγαίνουν στην επιφάνεια με αίμα και φρίκη. Ανατριχιαστικοί επίλογοι

οικογενειακών δραμάτων και ραγισμένων σχέσεων στοργής. Πόνος και θλίψη.

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΡΟΜΟΥ και αίματος ήταν και το φετινό. Εφιαλτικοί μήνες και πάλι ο

Ιούνιος και ο Ιούλιος. Μόνο στην Αττική 13 άνθρωποι βρήκαν μαρτυρικό θάνατο

από τα χέρια δολοφόνων τους δυο θερμούς μήνες. Και τα προηγούμενα όμως

καλοκαίρια σημαδεύτηκαν από στυγερά εγκλήματα και πολλά από αυτά άφησαν το

στίγμα τους στα εγκληματολογικά χρονικά της χώρας. Τραγική σύμπτωση; Οι

κλιματολογικές αλλαγές με τις υψηλές θερμοκρασίες επηρεάζουν την συμπεριφορά

και ευνοούν αδικήματα που περιέχουν έντονα το στοιχείο της βίας; Το σίγουρο

είναι, όπως δείχνουν τα στατιστικά στοιχεία των τελευταίων χρόνων, ότι τους

μήνες του καλοκαιριού παρατηρείται αύξηση στους δείκτες της εγκληματικότητας

σε ορισμένα αδικήματα, κυρίως στην πρωτεύουσα. Πρόκειται για μια εποχική

αύξηση σε ορισμένα αδικήματα, όπως είναι οι ανθρωποκτονίες, οι βιασμοί και οι διαρρήξεις.

Ένας κύκλος αίματος που ανοίγει συνήθως μετά το πρώτο δεκαπενθήμερο του

Ιουνίου κορυφώνεται τον Ιούλιο και συνεχίζεται με πιο μειωμένους ρυθμούς τον Αύγουστο.

Το 1996, σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης, το

τρίμηνο του καλοκαιριού διαπράχθηκαν σε όλη τη χώρα 34.241 αδικήματα. Μέσα σε

ένα τρίμηνο έγιναν 41 άγρια εγκλήματα, 1.923 επιθέσεις με βαρείες σωματικές

βλάβες, 49 βιασμοί, ενώ 20.720 σπίτια λεηλατήθηκαν από συμμορίες διαρρηκτών.

Πιο έντονη είναι η εικόνα στην Αττική. Από τα 35 εγκλήματα που διαπράχθηκαν

από την αρχή του φετινού χρόνου, τα 13 έγιναν τον Ιούνιο και τον Ιούλιο.

Ματωμένοι ήταν και οι καλοκαιρινοί μήνες του 1996.

Με δεκαεπτά στυγερές δολοφονίες έκλεισε ο κύκλος της φρίκης, ενώ όλο το χρόνο

είχαν σημειωθεί 63 εγκλήματα. Το 1995 διαπράχθηκαν 62 εγκλήματα, από τα οποία

τα 19 έγιναν το καλοκαίρι, ενώ το 1994 σε σύνολο 54 εγκλημάτων τα 10 έγιναν

τους τρεις καλοκαιρινούς μήνες.

Μεγάλη αύξηση παρατηρείται και στις διαρρήξεις σε διαμερίσματα της Αθήνας.

«Χρυσό τρίμηνο» για τις συμμορίες των διαρρηκτών που αναζητούν ευκαιρίες στα

σπίτια των Αθηναίων που λείπουν σε διακοπές. Λεηλασίες ολόκληρων πολυκατοικιών

στο κέντρο της Αθήνας από διαρρήκτες που εισβάλλουν στα σπίτια και τα

αδειάζουν. Το 1995 το τρίμηνο του καλοκαιριού έγιναν 19.692 διαρρήξεις σε όλη

τη χώρα, ενώ το πρώτο τρίμηνο του χειμώνα του ίδιου χρόνου οι διαρρήξεις ήταν 14.885.

«Δεν άντεχα να σας βλέπω να υποφέρετε. Να βασανίζεστε. Τον σκότωσα για να σας

λυτρώσω». Λόγια βαριά σαν μολύβι. Έβγαιναν με δυσκολία από το στόμα του

54χρονου παιδοκτόνου Απόστολου Ε. Κοσμά, όταν είδε την γυναίκα του Ελευθερία

να μπαίνει στο Αστυνομικο Τμήμα Καλάμου. Η απάντησή της ήταν μια κραυγή: «Όχι,

Θεέ μου! Όχι…».

Λίγη ώρα πριν, το πρωί της Κυριακής, 7 Ιουλίου 1996, είχε αποκαλυφθεί το

αποτρόπαιο έγκλημά του. Οι σακούλες των σκουπιδιών που είχαν βρεθεί στο

πορτ-μπαγκάζ του αυτοκινήτου του μηχανολόγου – μηχανικού Απόστολου Κοσμά

έκρυβαν την φρίκη: τα κομματιασμένα και μισοκαμενα μέλη του σώματος του

29χρονου γιου του Βαγγέλη Κοσμά.

Η αυλαία του δράματος της οικογένειας εξαιτίας του ψυχικά άρρωστου παιδιού

τους είχε πέσει με τον πιο φρικτό τρόπο. Με τσεκούρι και φωτιά ο 54χρονος

Απόστολος Κοσμάς λύτρωσε, όπως ο ίδιος ισχυρίστηκε, την οικογένειά του που

υπέφερε χρόνια από την αρρώστια του πρωτότοκου παιδιού τους, του 29χρονου

Βαγγέλη που έπασχε από σχιζοφρένεια. Είχε μανία καταδίωξης και όταν τον

έπιαναν κρίσεις γινόταν επιθετικός. Οι γονείς του τον είχαν τρέξει σε

γιατρούς, είχε νοσηλευθεί επανειλημμένα χωρίς καμία βελτίωση. Το τέλος του

οικογενειακού δράματος εκτυλίχθηκε το απόγευμα του Σαββάτου 6 Ιουλίου. Ο

Βαγγέλης βρήκε μαρτυρικό θάνατο από τα χέρια του ίδιου του πατέρα του. Ήταν

ξαπλωμένος στο δώμα της βίλας της οικογένειας στην οδό Π. Μελά 1 στην Κηφισιά,

όταν τον πλησίασε ο πατέρας – δολοφόνος. Με ένα τσεκούρι τον χτύπησε με μανία

στο κεφάλι και με ένα μαχαίρι τον κατακρεούργησε. Δυο ώρες αργότερα έβαλε σε

εφαρμογή το δεύτερο μέρος του ανατριχιαστικού του σχεδίου. Τυλιξε το πτώμα του

γιου του με την κουκούλα του αυτοκίνητου του, το φόρτωσε στο πορτ-μπαγκάζ και

κατευθύνθηκε στον Κάλαμο με σκοπό να εξαφανίσει τα ίχνη της φρικτής πράξης

του. Σε ένα λάκκο οικοδομής πέταξε το πτώμα έβαλε φωτιά και έφυγε. Η σκέψη ότι

η Αστυνομία θα έβρισκε το μισοκαμένο πτώμα του γιου του τον βασανίζει όλη

νύχτα. Την επόμενη το πρωί επέστρεψε στην οικοδομή. Με πριόνι τεμάχισε σε 11

κομμάτια το μισοκαμένο πτώμα, έβαλε τα μέλη σε σακούλες με σκοπό να τις

πετάξει στη χωματερή. Δεν πρόλαβε όμως. Έγινε αντιληπτός από ένα περαστικό, ο

οποίος ειδοποίησε την Αστυνομία.

«Ο δολοφόνος ολοκλήρωσε εν ψυχρώ μια πράξη που άρχισε από το φόνο και

ολοκληρώθηκε με τον τεμαχισμό και την αποτέφρωση του πτώματος» θα πει ο

ιατροδικαστής Εμ. Νοννάς. «Δεν υπήρξαν αναστολές στην διάπραξη αυτού του

εγκλήματος. Την ώρα που γινόταν το έγκλημα, η σχέση δράστη και θύματος ήταν

σχέση ξένων. Καθε συγγενικός δεσμός είχε διακοπεί».

ΔΕΝ ΠΡΟΛΑΒΕ να μπει ο φετινός Αύγουστος και άλλο ένα έγκλημα, αυτή τη φορά

στην Ξάνθη, συγκέντρωσε τα φώτα της δημοσιότητας. Δράστης, ο γνωστός

μουσικοσυνθέτης Άκης Πάνου.

Με το 45αρι περίστροφό του έγραψε τους πιο πικρούς στίχους «της ζωής του

όλης». Με τρεις σφαίρες είπε το τελικό όχι στον δεσμό της κόρης του

Ελευθερίας, με τον 30χρονο Σωτήρη Γιαλαμά. Έναν δεσμό, τον οποίο δεν ενέκρινε

και τον «έπνιξε» στο αίμα. Εκτέλεσε εν ψυχρώ τον 30χρονο Σωτήρη Γιαλαμά και

μετά πήγε στο Αστυνομικό Τμήμα Ξάνθης και παραδόθηκε: «Μετάνιωσα, αλλά το

έκανα…» είπε. Ήταν όμως αργά.

Μαύρο καλοκαίρι πέρασαν οι κάτοικοι του Κολωνού εξαιτίας ενός μανιακού, ο

οποίος επετίθετο σε γυναίκες και τις μαχαίρωνε. Μέσα σε ένα μήνα, τον Ιούλιο

του 1996, ο μαχαιροβγάλτης είχε επιτεθεί σε τρεις γυναίκες. Οι δυο στάθηκαν

τυχερές και γλίτωσαν με τραύματα. Η 34χρονη όμως Αικατερίνη Καραβιά έσβησε

λίγες ημέρες μετά την επίθεση του μανιακού στο νοσοκομείο «Ευαγγελισμός» όπου

νοσηλευόταν. Η άτυχη γυναίκα ξημερώματα Σαββάτου της 27ης Ιουλίου είχε πάει σε

έναν φούρνο της περιοχής Κολωνού για να αγοράσει ψωμί. Ο μανιακός την πλησίασε

και πριν προλάβει να αντιδράσει την μαχαίρωσε πολλές φορές.

Αυτή ήταν και η τελευταία επίθεση του μανιακού. Από τότε χάθηκαν τα ίχνη του.

Για μήνες όμως ο φόβος είχε κυριεύσει τις γυναίκες που διαμένουν στον Κολωνό

οι οποίος φοβούνταν να κυκλοφορήσουν στους δρόμους.

Πίσω από τις ερμητικά κλειστές πόρτες και παράθυρα του σπιτιού της οικογένειας

Σεχίδη στο Λιμένα Θάσου φώλιαζε για 75 ολόκληρες ημέρες η φρίκη. Το

«στοιχειωμένο» σπίτι έκρυβε το πιο φρικιαστικό έγκλημα που έχει διαπραχθεί

ποτέ στην Ελλάδα και το οποίο ανακαλύφθηκε στις 9 Αυγούστου 1996. Την ομαδική

σφαγή των μελών της οικογένειας του δάσκαλου Δημήτρη Σεχίδη από τα χέρια του

24χρονου γιου του Θεόφιλου Σεχίδη.

Ο δήμιος της Θάσου, ο φοιτητής Θεόφιλος Σεχίδης, με πιστόλι και πριόνι μέσα σε

δυο ημέρες εξολόθρευσε την οικογένειά του. Δολοφόνησε τον θείο του Βασίλη

Σεχίδη, 57 χρόνων, τον πατέρα του Δημήτρη, την 50χρονη μητέρα του Μαρία, την

32χρονη αδελφή του και την 75χρονη γιαγιά του Ερμιόνη.

Οι ανατριχιαστικές λεπτομέρειες που ήρθαν στο φως, όταν αποκαλύφθηκε η

συγκλονιστική αυτή ιστορία έκαναν την κοινή γνώμη να παγώσει. Καθηλωτικές ήταν

και οι σκηνές της αναπαράστασης της ομαδικής δολοφονίας. Ψυχρός και

αμετανόητος ο δολοφόνος περιέγραψε κυνικά με όλες τις λεπτομέρειες πώς

εξόντωσε την οικογένειά του. «Ήθελαν να με βγάλουν από τη μέση. Πρόλαβα και

τους σκότωσα πρώτος. Μου έκαναν ψυχολογικό πόλεμο. Τους ξέκανα για να μη με

ξεκάνουν…» Φοβίες, έμμονες ιδέες που κυνηγούσαν τον ιδιόρρυθμο, μοναχικό

φοιτητή, όπως τον περιγράφουν άνθρωποι που γνώριζαν την οικογένεια. Φοβίες που

παρέλυσαν το μυαλό του και όπλισαν τα χέρια του σε ένα έγκλημα πέρα από κάθε

λογική. Εξόντωσε τα μέλη της οικογένειάς του και μετά άρχισε να τεμαχίζει τα

πτώματα τους με σιδεροπρίονο. Τοποθέτησε τα τεμαχισμένα μέλη σε σακούλες και

τα μετέφερε με το αυτοκίνητο του σε σκουπιδότοπο της Καβάλας, όπου ξεφορτώθηκε

το μακάβριο φορτίο του.

Το αρρωστημένο πάθος για την πρώην κουνιάδα του τον βασάνιζε δέκα χρόνια. Ένας

παράφορος έρωτας που δεν έβρισκε ανταπόκριση και τον σημάδεψε στο πρόσωπο και

στην ψυχή. Ο 45χρονος πλανόδιος έμπορος Αθανάσιος Γ. Κουτσογιαννάκης νωρίς το

πρωί της Τρίτης 3 Ιουλίου του φετινού χρόνου έστησε την δολοφονική του ενέδρα

έξω από το σπίτι της πρώην κουνιάδας του Παναγιώτας Βαλτεσιώτη, 36 χρόνων,

στην διασταύρωση των οδών Νορντάου και Μουτσοπούλου στου Γκύζη. Μπροστά στα

έντρομα μάτια του αρραβωνιαστικού της Παναγιώτας, έγραψε με ένα λουτρό αίματος

τον επίλογο του δράματος. Έστρεψε την καραμπίνα του εναντίον της και πάτησε

δυο φορές την σκανδάλη. Τα σκάγια έπληξαν την Παναγιώτα στο θώρακα και

σωριάσθηκε αιμόφυρτη στο αυτοκίνητό της. Ο δράστης, όταν είδε νεκρή την

γυναίκα που αγάπησε παράφορα και δεν μπόρεσε ποτέ του να κατακτήσει, με την

ίδια καραμπίνα έβαλε τέλος και στη δική του ζωή.

Τραγική φιγούρα η πρώην σύζυγος του δράστη και αυτόχειρα Μαρία Βαλτεσιώτη.

Βρέθηκε και αυτή στη δίνη της θυελλώδους ερωτικής ιστορίας που την άφησε με

βαρεία αναπηρία. Όταν είδε την αδελφή της νεκρή και δίπλα της το πτώμα του

πρώην συζύγου της, ξέσπασε: «Μας κατέστρεψε. Μας διέλυσε το σπίτι. Χρόνια τώρα

κυνηγούσε την αδελφή μου…». Ο κύκλος αίματος για τον δράστη και αυτόχειρα

άνοιξε πριν από οκτώ χρόνια όταν αποκαλύφθηκε το ένοχο μυστικό του. Σε έναν

άγριο καβγά με την πρώην σύζυγό του πυροβόλησε με κυνηγετική καραμπίνα. Τα

σκάγια τού παραμόρφωσαν το πρόσωπο και ακρωτηρίασαν το χέρι της άτυχης

γυναίκας του.

Κυριευμένος από το πάθος για την πρώην κουνιάδα του, όλα αυτά τα χρόνια ο

Κουτσογιαννάκης δεν έπαψε να την ενοχλεί. Πριν από ενάμιση χρόνο άρχισε να

σχεδιάζει την αποτρόπαιη πράξη του και το πρωί της Τρίτης 3 Ιουλίου

πραγματοποίησε το δολοφονικό του σχέδιο.

Ιστορία έρωτα, ανίερου πάθους, προδοσίας και εκδίκησης. Ο απαγορευμένος έρωτας

της Κάτιας Γιαννακοπούλου με τον αρχιμανδρίτη Άνθιμο Ελευθεριάδη που πνίγηκε

στο αίμα. Πάθος για έναν ιερωμένο, ένοχα μυστικά, τύψεις και προδοσία. Ένας

ερωτάς που ήρθε σε μια ταραγμένη περίοδο της ζωής της Κάτιας και απέβη

ολέθριος για την ίδια και την οικογένεια της και μοιραίος για τη ζωή του Αρχιμανδριτη.

Η Κάτια Γιαννακοπούλου, μια γυναίκα της διπλανής πόρτας παντρεμένη και μητέρα

ενός 17χρονου αγοριού, το πρωί της 22ας Ιουλίου του φετινού χρόνου

μεταμορφώθηκε σε ψυχρό εκτελεστή. Με πέντε σφαίρες εκτέλεσε τον «επίγειο Θεό

της». Τον αρχιμανδρίτη Άνθιμο Ελευθεριάδη. Τον άνθρωπο που αγάπησε παράφορα.

Στο πρόσωπό του γνώρισε τον μοναδικό και απόλυτο έρωτα. Έζησε μια σχέση γεμάτη

πάθος και ένταση και όταν αυτή τελείωσε τη βύθισε στην απελπισία.

Η προδοσία την έκανε να καταρρεύσει, τη γέμισε οργή και σαν διέξοδο βρήκε την

εκδίκηση. Πονούσε, όπως είπε, όταν πατούσε την σκανδάλη του όπλου: «Την ώρα

που τον πυροβολούσα, πέθαινα και εγώ μαζί του. Το έκανα όμως για την τιμή της

οικογένειάς μου. Για την τιμή της Κάτιας…».

Η μοιραία συνάντηση της Κάτιας με τον αρχιμανδρίτη Άνθιμο έγινε πριν από οκτώ

χρόνια. Είχε πάει στην εκκλησία όπου ιερουργούσε ο Άνθιμος για να εξομολογηθεί

και να βρει τη γαλήνη. Ο ιερωμένος τη μάγεψε με τον σαγηνευτικό του λόγο και

έγινε ο πνευματικός της πατέρας. Σε αυτόν βρήκε καταφύγιο σε μια κρίσιμη

περίοδο της ζωής της. Τον θαύμαζε και αισθανόταν κολακευμένη που ένας τόσο

καλλιεργημένος άνθρωπος ενδιαφερόταν γι’ αυτήν. Ο ιερωμένος ασκούσε πάνω της

έντονη επιρροή. Την γοήτευε. Μια έλξη πνευματική που γρήγορα εξελίχθηκε σε

ερωτική σχέση.

Τον λάτρεψε και του έδωσε τα πάντα. Μια συντηρητική γυναίκα που ξεπέρασε τις

αναστολές και χωρίς να υπολογίσει το κόστος για την οικογένειά της, τον άνδρα

της και το παιδί της «απογειώθηκε» σε έναν μεγάλο έρωτα. Τοσο ήταν το πάθος

της γι’ αυτον που μέχρι και χρήματα τού είχε δανείσει, τα οποία εξοικονομούσε

με χίλιους δυο τρόπους.

Το πρώτα σύννεφα στη σχέση τους ήρθαν το 1995, όταν ο αρχιμανδρίτης έφυγε για

το Λονδίνο. Η Κάτια δεν υπολόγισε ούτε χρήματα ούτε αποστάσεις. Έπαιρνε το

αεροπλάνο το πρωί και επέστρεφε στο σπίτι της το βράδυ για να μην την

υποψιασθεί ο σύζυγος της.

Το τέλος ήταν κοντά. Η Κάτια άρχισε να γίνεται ενοχλητική και εμπόδιο στο

δρόμο του αρχιμανδρίτη που είχε φιλοδοξίες. Τότε αυτός άρχισε να την

αποφεύγει. «Πονούσα και υπέφερα», είπε. Η ιδέα ότι η σχέση μαζί του είχε

τελειώσει την τρέλαινε. Η αντίστροφη μέτρηση για τη ζωή του αρχιμανδρίτη είχε

αρχίσει. Πριν από τρεις μήνες τού είχε επιτεθεί στο σπίτι του στη Νέα Σμύρνη

με κουζινομάχαιρο και τον είχε τραυματίσει. Ήταν η τελευταία πρόβα. Αρχές του

καλοκαιριού αγόρασε ένα όπλο και στις 22 Ιουλίου έστησε τη δολοφονική ενέδρα

έξω από το σπίτι του στη Νέα Σμύρνη.

«Αν μπορούσα να τον αναστήσω με πέντε φιλιά ποτισμένα από το αίμα της

μετανιωμένης μου καρδιάς, θα το έκανα…». Ο επίλογος του δράματος στην

εξομολόγηση της Κάτιας ενώπιον του ανακριτή.