«Προτίμησα να αρχίσω να γράφω στο blog από το να αρχίσω την ψυχοθεραπεία. Γλίτωσα χρήματα με το να αποκαλύπτω τα συναισθήματά μου και τις σκέψεις μου δημόσια».

Η Νίνα Κουλετάκη, δημόσιος υπάλληλος, είναι από τις πρώτες γυναίκες που απέκτησαν blog- αλλά και από τις πρώτες που απέκτησαν σύνδεση στο Διαδίκτυο. Το ξεκίνημα, αν και δεν ήταν εντυπωσιακό, δεν την αποθάρρυνε. «Ξεκίνησα στις αρχές του 2003 να γράφω όταν ήταν κάτι σχεδόν άγνωστο στην Ελλάδα. Δεν είχα κανένα σχόλιο μιας και κανείς δεν γνώριζε αυτό το είδος του διαδικτυακού διαλόγου. Ήταν λίγο απογοητευτικό και το εγκατέλειψα αφού δεν είχα επισκέψεις».

Όμως η κ. Κουλετάκη ύστερα από περίπου τρία χρόνια και με αφορμή τον αρκετό ελεύθερο χρόνο που είχε στη διάθεσή της, κάνει μια νέα απόπειρα και αυτήν τη φορά με καλύτερα αποτελέσματα. «Από τις δύο και μισή το μεσημέρι που τελείωνε η δουλειά μου και μετά, μπορούσα να κάνω ό,τι θέλω. Ο ελεύθερος χρόνος ήταν αρκετός σε σημείο που άρχισα να σκέφτομαι ότι αν δεν κάνω κάτι το οποίο θα είναι δημιουργικό για μένα, θα είχα πρόβλημα». Έτσι άρχισε για δεύτερη φορά το blogging με αρκετά σημαντικά για εκείνη αποτελέσματα: «Ήταν πολύ σημαντικό για μένα που από τη στιγμή που άρχισα να γράφω τις προσωπικές μου σκέψεις και με αφορμή αυτές, ξεκινούσε διάλογος που τις περισσότερες φορές είχε αποτέλεσμα».

Τα περισσότερα διαδικτυακά ημερολόγια έχουν γυναικεία υπογραφή και αυτό έχει την εξήγησή του, λέει η κ. Νίνα Κουλετάκη. «Οι γυναίκες δεν έχουν πρόβλημα να τσαλακώσουν την εικόνα τους, να μιλήσουν για προσωπικά τους πράγματα.

Στην αρχή έγραφα με το ψευδώνυμο “composition doll” αλλά τώρα γράφω με το όνομά μου. Και στο προσωπικό μου ιστολόγιο αλλά και στο θεματικό που έχει ως άξονα την ιστορία των εγκλημάτων». «Ωραία διέξοδος»
Οι γυναίκες είναι πιο δύσκολο να εκφράσουν τις πραγματικές τους σκέψεις γιατί μεγαλώνουν με την πίεση να μοιάσουν στα πρότυπα που τους έχει επιβάλλει η οικογένεια, η κοινωνία, το σχολείο. Αυτό επισημαίνει η κ. Άννα Τσακίρη- Μπαντούνα η οποία είναι blogger και αναισθησιολόγος στο επάγγελμα. Πριν από 3 χρόνια απέκτησε το δικό της ιστολόγιο και όπως τονίζει «ήταν μια ωραία διέξοδος για να διοχετεύω τις σκέψεις μου και τις ανησυχίες μου. Πάντα έγραφα αλλά τα κρατούσα για μένα.

Μέσα στο blog με αυτά τα θέματα ανοίγονται διάλογοι στους οποίους συναντάς ωραίες απόψεις αλλά και αδιάφορες. Νομίζω ότι έχω πια εξασκηθεί να καταλαβαίνω περίπου τι χαρακτήρας είναι ο άλλος από τον τρόπο που εκφράζεται. Έτυχε να συναντήσω μερικούς και διαπίστωσα ότι δεν έπεσα έξω». Οι γυναίκες, τονίζει η κ. Άννα Τσακίρη- Μπαντούνα, είναι πιο κοντά στην εικόνα που περιγράφουν σε σχέση με τους άντρες, αφού έχουν λιγότερη ανάγκη να «ειδωλοποιήσουν» τον εαυτό τους απ΄ ό,τι οι άντρες.

ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΚΦΡΑΣΗ

Οι γυναίκες βρήκαν στο Διαδίκτυο τον ελεύθερο χώρο έκφρασης που τους στερούσε η οικογένεια, η κοινωνία, το σχολείο

«Οι γυναίκες ανοίγονται πιο εύκολα»

Η ΔΙΑΔΡΑΣΤΙΚΟΤΗΤΑ και η άμεση επικοινωνία του ιστολογίου έκανε την Αλεξία Τζαμικόσογλου, θεατρολόγο στο επάγγελμα, να προστεθεί στους δικτυογράφους.

«Διαπίστωσα αμέσως ότι αυτό που σου προσφέρει είναι να γράφεις τις σκέψεις σου, να εκφράζεσαι ελεύθερα και πολλές φορές να αρχίζεις έναν διάλογο στον οποίο μπορούν να συμμετέχουν πολλοί». Οι γυναίκες συγγράφουν χρησιμοποιώντας πιο προσωπικά δεδομένα, γιατί έτσι λειτουργούν και στην πραγματική ζωή. Όπως λέει η κ. Αλεξία Τζαμικόσογλου, «πιο εύκολα θα ακούσεις τις γυναίκες να εκμυστηρεύονται κάτι απ΄ ό,τι οι άντρες. Αυτό συμβαίνει και στο Διαδίκτυο, γιατί και αυτό είναι μια μικρογραφία της πραγματικής ζωής. Δεν διαφέρει σε τίποτε». Οι άντρες, σύμφωνα με την κ. Τζαμικόσογλου, λόγω της πίεσης που τους ασκούν τα πρότυπα στα οποία καλούνται να μοιάζουν, πολλές φορές ρετουσάρουν την εικόνα τους και δημιουργούν ψεύτικες εικόνες, με αποτέλεσμα να παρουσιάζονται διαφορετικοί από αυτό που είναι στην πραγματικότητα. «Αυτό όμως δεν μπορεί να κρατήσει για πάντα, όσο καλά και αν μπορεί κάποιος να παρουσιάζει τον ψεύτικο εαυτό του. Κάποια στιγμή θα αποκαλυφθεί. Ό,τι δηλαδή συναντάμε και στην κανονική μας ζωή». Το πιο αποκαλυπτικό πράγμα το οποίο δημοσιοποίησε η κ. Αλεξία Τζαμικόσογλου αφορούσε την ανάπλαση ενός διαλόγου ανάμεσα σε εκείνη και έναν φίλο της: «Ήθελα να δείξω πόσο εύκολα ένας άνθρωπος μπορεί να αλλάξει και να “μεταμορφωθεί” σε μεγάλο υποκριτή και δεν μετάνιωσα καθόλου».


«Τα ιστολόγια είναι μικρογραφία της κοινωνίας»

ΜΙΚΡΟΓΡΑΦΙΑ της κοινωνίας χαρακτηρίζει τα μπλογκ και η Μαρίνα Κονταρά, η οποία ζει και εργάζεται στο Βέλγιο και ανήκει στους δικτυογράφους. Στη σελίδα της δέχεται καθημερινά κατά μέσο όρο γύρω στα 500 μηνύματα. Υπήρξε όμως και ένα θέμα το οποίο κατάφερε να διπλασιάσει τους επισκέπτες της: «Έγραψα για τις διακοπές που έκανα στην Αστυπάλαια και με αφορμή αυτό άρχισε ένας διάλογος γύρω από πάρα πολλά θέματα, τα οποία ενδιέφεραν τελικά όλους». Η αποκάλυψη προσωπικών θεμάτων είναι κυρίως γυναικείο χαρακτηριστικό, αφού όπως λέει η κ. Μαρίνα Κονταρά οι γυναίκες βρήκαν έναν χώρο πλήρους ελευθερίας και έκφρασης. «Ας παραδεχτούμε ότι δεν έχουμε ακόμη κατακτήσει όλα όσα επιθυμούμε, οπότε όταν αισθανθούμε ότι έχουμε τον χρόνο και την πολυτέλεια να εκφραστούμε χωρίς λογοκρισία και χωρίς κανένα κόστος το κάνουμε. Πολλά blogs φέρουν ψευδώνυμο και νομίζω ότι αυτό είναι το βασικό χαρακτηριστικό τους. Ότι μπορούν να μιλήσουν για πράγματα τα οποία δεν θα μπορούσαν να το κάνουν δημόσια εξαιτίας μιας ενδεχόμενης λογοκρισίας ή κατακραυγής». Η κ. Μαρίνα Κονταρά τονίζει όμως ότι το γυναικείο χαρακτηριστικό θα ήταν λάθος να το εντάξουμε σε εκείνα που ορίζουν τα blogs. «Και στην πραγματική ζωή οι γυναίκες είμαστε πιο αποκαλυπτικές και μιλάμε με περισσότερες λεπτομέρειες για τα πράγματα που μας ενδιαφέρουν. Οι άντρες επιλέγουν να θίγουν θέματα ανώδυνα που δεν απαιτούν εξομολογήσεις».