Δεξιά

Από μια κλασική φιλελεύθερη σκοπιά, η εφαρμογή των νόμων περί συνόρων και ασύλου δεν θεωρείται από μόνη της ούτε αυταρχισμός ούτε «δεξιά στροφή». Ο φιλελευθερισμός βασίζεται τόσο στα ατομικά δικαιώματα όσο και στο κράτος δικαίου. Αν ένας νόμος προβλέπει συγκεκριμένη διαδικασία για την εξέταση αιτήσεων ασύλου, η εφαρμογή του μπορεί να θεωρηθεί μέρος της εύρυθμης […]

Σύμφωνα με τα βιβλία, η Δεξιά κι η Αριστερά συγκροτήθηκαν αυθόρμητα και μάλλον συμπτωματικά το βράδυ της 28ης Αυγούστου ή της 11ης Σεπτεμβρίου 1789 στις Βερσαλλίες. Η Εθνοσυνέλευση έπρεπε τότε να ψηφίσει για το δικαίωμα βέτο του βασιλιά Λουδοβίκου ΙΣΤ’. Ομως την εποχή εκείνη δεν είχε ακόμη εφευρεθεί ο Βαρουφάκης να δώσει οδηγίες. Ετσι οι […]

Στην αρχή της εβδομάδας ο Μιχάλης Μητσός έκλεινε τη στήλη του συστήνοντας στον νέο γενικό γραμματέα του κυβερνώντος κόμματος να θυμάται πάντα ότι, όπως έγραψε τις προάλλες στη «Sunday Times» ο γνωστός αρθρογράφος της, Μάθιου Σιεντ, «η μάχη σήμερα δεν είναι μεταξύ Δεξιάς και Αριστεράς, αλλά μεταξύ αλήθειας και ψέματος. Αυτό είναι που ζυγίζουν τελικά […]

Τα εκλογικά πράγματα ήταν κάποτε απλά και ευανάγνωστα. Η αρχιτεκτονική του πολιτικού συστήματος ήταν ένας «δικομματισμός των δυόμισι κομμάτων», όπως τον είχε βαφτίσει ο αξέχαστος Ηλίας Νικολακόπουλος. Με δύο μεγάλα κόμματα εξουσίας κι έναν τρίτο πόλο, στα αριστερά, όπου κυριαρχούσε το ΚΚΕ. Τα κόμματα ήταν εύκολο να καταταγούν στον άξονα δεξιά – αριστερά. Και ο […]

Οι εξωτερικές θύελλες βοηθούν στην συσπείρωση του «νοικοκύρη». Ψηφίζει συντηρητικούς, για να έχει το κεφάλι του ήσυχο. Ή, σε σημερινή βερσιόν, ψηφίζει τους γνώριμους, για να μην έρθουν οι πειραματικοί. Σε έναν τέτοιου είδους υπόγειο μηχανισμό αυτοσυντήρησης, προσπαθεί να επενδύσει η κυβερνητική επικοινωνιακή μηχανή, εδώ και αρκετό καιρό. Ο «νοικοκύρης», όμως, το επίζηλο και περιζήτητο […]

Κάτι σαν νοσταλγία μάς έχει πιάσει στην εφημερίδα. Να, στις μπροστινές σελίδες θα είδατε σήμερα μια συναρπαστική συζήτηση για την προσφορά του Κέινς με αφορμή τη σημερινή συμπλήρωση 80 χρόνων από τον θάνατό του. Και σ’ αυτή τη στήλη θα διαβάσετε για ένα βιβλίο που ο τίτλος του αποτελεί παραλλαγή ενός θρυλικού συνθήματος του 1848. […]

Γίνεται μεγάλη προσπάθεια από τους μετριοπαθείς κεντρώους σε όλο τον κόσμο να οικοδομήσουν ένα αξιόμαχο σύνολο που θα προσπαθήσει να διασπάσει το πολιτικό/ιδεολογικό μπλοκ που έχουν ορθώσει μπροστά τους τα πολιτικά άκρα – είτε αυτά προέρχονται από τα αριστερά είτε από τα δεξιά. Το πρόβλημα είναι πως το κεντρώο αυτό μέτωπο είναι εσωτερικά διασπασμένο. Απορρίπτει […]

Το ερώτημα είναι προβοκατόρικο, αλλά όχι ρητορικό. Θα προτιμούσαμε να συμβαίνει το αντίθετο, αλλά εδώ είμαστε τώρα. «Βρισκόμαστε, λοιπόν, σε αυτό το σημείο» όπως θα αναφωνούσε και κάποιος χαρακτήρας του Λένου Χρηστίδη. Σε ένα σημείο μπερδεμένο που όροι, έννοιες, ιδεολογίες, αλλά πρωτίστως η πολιτική και οι πολιτικοί φαίνονται ή/και είναι σε σύγχυση. Το φαινόμενο αυτό […]

Πολλοί από εμάς έχουν πολεμήσει πολύ στο παρελθόν για την υπεράσπιση της φιλελεύθερης ιδεολογίας. Που όμως τώρα τελευταία αντιμετωπίζει σοβαρά σκοτεινές προοπτικές. Ετσι πολλοί συνειδητοποιούν σήμερα πως ο φιλελευθερισμός υφίσταται πολιτικές πιέσεις και είναι ουσιαστικά υπό διωγμό. Από τη Δεξιά έως την Αριστερά ελάχιστοι πλέον νοιάζονται για τις τύχες του. Στα δεξιά, πολλοί τον θεωρούν […]

Παλιά, στα χρόνια της αθωότητας, τα πράγματα ήταν εύκολα και τα διλήμματα σχετικά απλά: είχαμε το δίπολο Δεξιά – Αριστερά και οι δύο βασικές παρατάξεις συναγωνίζονταν ποια θα προσελκύσει το Κέντρο ώστε να κατακτήσει την εξουσία. Το δίπολο αυτό έλαβε στη συνέχεια διάφορες μορφές (φιλελευθερισμός – αντιφιλελευθερισμός, λαϊκισμός – αντιλαϊκισμός, ανοιχτός κόσμος – κλειστός κόσμος), […]

«Εδώ καλά είναι;». «Μου φαίνεται πολύ αριστερά;». «Να το πάω προς το κέντρο; Ταμάμ κεντροαριστερά;». «Ναι, αλλά από εδώ φαίνεται κεντροδεξιά». «Να το βάλω λίγο πιο πάνω;». «Ετσι δεν κάνει ούτε αριστερά ούτε δεξιά». «Λίγο πιο κάτω;». «Και τι θα βάλουμε πιο πάνω;». «Νομίζω το καλύτερο είναι στα αριστερά και προς τα πάνω». «Και γιατί […]

Μιλώντας στους συντρόφους, στο συνέδριο της Νέας Αριστεράς, ο Νίκος Φίλης τους προειδοποίησε να μην παραβλέπουν πως «η εποχή που διανύουμε είναι εποχή ανόδου της Δεξιάς, όχι της Αριστεράς». Ενα μέλος του υπουργικού συμβουλίου – απ’ αυτά που δεν κατατάσσονται στους θαυμαστές του Τραμπ – παραδέχεται σε κατ’ ιδίαν συνομιλίες κάτι ανάλογο, διακρίνοντας ότι οι […]

Είναι απολύτως προφανές το γιατί φέρνει σε τόσο δύσκολη θέση η δημιουργία ενός κόμματος από τη Μαρία Καρυστιανού. Μπορούμε και πρέπει, όμως, συνεχώς να υπενθυμίζουμε ότι υπάρχουν διακρίσεις ανάμεσα στις προσωπικές και τις πολιτικές κρίσεις. Και δεν είναι και τόσο δύσκολες. Πολιτική κρίση συνιστά, λοιπόν, η διαπίστωση ότι έχει μαζέψει γύρω της διάφορους εκπροσώπους της […]

Στην τελευταία εθνική κάλπη, αυτή των ευρωεκλογών του 2024, η Ελληνική Λύση επιβεβαίωσε τη δύναμή της στη Βόρεια Ελλάδα καθώς εκλέχθηκε δεύτερο κόμμα σε 6 εκλογικές περιφέρειες, και συγκεκριμένα στην Ημαθία, την Πέλλα, το Κιλκίς, στις Σέρρες, στη Δράμα και τη Β’ Θεσσαλονίκης. Πρόσφατες κυλιόμενες μετρήσεις αποτυπώνουν το κόμμα του Κυρ. Βελόπουλου στη δεύτερη θέση […]

Την ώρα που όλοι στοιχηματίζουν για τις παρουσίες στο Παλλάς (κι ετοιμάζονται να υπεραναλύσουν τη σημειολογία της ταξιθεσίας), ο Ευκλείδης Τσακαλώτος φρόντισε δημόσια να βγάλει τον εαυτό του από οποιαδήποτε λίστα παρισταμένων στην παρουσίαση της «Ιθάκης». Για την ακρίβεια, διευκρίνισε πως δεν τον βλέπει καν σε ένα σχήμα υπό τον πρώτο αριστερό πρωθυπουργό γιατί δεν […]

Η δημοσίευση της «Ιθάκης» δημιούργησε ήδη ένα πολιτικό γεγονός, όπως φαίνεται από τα πολεμικά σχόλια του κυβερνητικού εκπροσώπου, αλλά και την επανενεργοποίηση του γνωστού συστήματος επώνυμων αρθρογράφων και ανώνυμων τρολ. Ενας προφανής λόγος γι’ αυτό είναι το μεγάλο κενό εκπροσώπησης που χαρακτηρίζει το πολιτικό σύστημα σήμερα: η κυβέρνηση καταρρέει, χωρίς να αναδύεται προφανής εναλλακτική λύση […]

Σαράντα στελέχη του γερμανικού AfD έλαβαν πρόσκληση από Ρεπουμπλικανούς του Κογκρέσου να επισκεφτούν την Ουάσιγκτον τον Δεκέμβριο. Την είδηση έδωσε μια από τους οικοδεσπότες αλλά οι προσκεκλημένοι ούτε την επιβεβαιώνουν, ούτε τη διαψεύδουν επισήμως. Ανεπίσημα, βέβαια, λένε πως δεν θα διασχίσουν τόσοι πολλοί τον Ατλαντικό. Αυτό δεν σημαίνει ότι το κάλεσμα δεν τους έχει ενθουσιάσει […]

Η κατηγορία του κ. Δρυμιώτη για την «απάτριδα Αριστερά» ανέστρεψε τις συνηθισμένες πολώσεις με τις οποίες αντιμετωπίζεται η Αριστερά, ιδίως από το 2012 (ήτοι, από τον χρόνο που άρχισε να διευρύνει την εκλογική επιρροή της και να γίνεται ανταγωνιστική). Είναι σύνηθες, κάθε εκδήλωση, δήλωση, ακριτομυθία από την πλευρά της, να γίνεται αφορμή για στεντόρειες κατηγορίες […]

Αν έρθετε στην κηδεία μου, θα έρθω κι εγώ στη δική σας, έλεγε ο μέγας Μποστ. Εξωφρενικό, αλλά ενίοτε ισχύει. Τώρα γιατί δεν πήγαν οι αρχηγοί της ακροδεξιάς και της κεντρο-αριστεράς στην κηδεία του Διονύση Σαββόπουλου είναι κάτι που ίσως δεν αποτελεί αίνιγμα. Κατ’ αρχάς διότι μάλλον τόσα χρόνια δεν ένιωσαν ούτε και κατάλαβαν πολλά […]

Οι εκλογικοί χάρτες σε πολλές χώρες του δυτικού κόσμου αποτυπώνουν μια σαφή διαχωριστική γραμμή: αλλιώς ψηφίζουν οι μεγάλες πόλεις κι αλλιώς η ύπαιθρος. Ο πρώτες είναι φιλελεύθερες, η δεύτερη συντηρητική. Ακούγεται φυσιολογικό. Με βάση τη βιβλιογραφία των κοινωνικών επιστημών, οι μητροπόλεις συνήθως προσελκύουν όσους είναι ανοιχτοί σε νέες εμπειρίες και δουλεύουν σε κλάδους της οικονομίας […]

Ο Μαρξ θα σήκωνε τα χέρια ψηλά. Οχι μόνο γιατί ο συμπαθής «νοικοκυραίος» δεν μπορεί να ενταχθεί σε μια από τις γνωστές κοινωνικές τάξεις. Αλλά και γιατί ο άνθρωπος που κάποτε ήταν ταυτισμένος με τον συμβιβασμένο και αδιάφορο ψηφοφόρο εξελίσσεται σήμερα στο αντικείμενο του πόθου όλων των κομμάτων, τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς. […]

Πριν από χρόνια, ένας υποψήφιος πρωθυπουργός υποσχόταν να μετατρέψει την Ελλάδα σε «Δανία του Νότου». Περασμένα, ξεχασμένα. Ούτως ή άλλως, η χώρα δεν έγινε ποτέ «Δανία του Νότου», ούτε «του Βορρά», ούτε κανενός άλλου σημείου του ορίζοντα. Αντιθέτως βυθίστηκε σε μια κρίση από την οποία πασχίζει ακόμη να ορθοποδήσει. Μόνο που όλο και περισσότερο το […]