Δεν είναι υπέροχη η ευκολία με την οποία κανείς μπορεί να στηρίζει καταστάσεις τις συνέπειες των οποίων δεν θα χρειαστεί να επωμιστεί; Να παρέχει αβασάνιστη στήριξη σε κάθε σηκωμένη γροθιά, επιδεικνύοντας μία εκ του ασφαλούς και απολύτως ανέξοδη «καλοσύνη». Εμείς οι δημοσιογράφοι ας πούμε στηρίζουμε αδιαπραγμάτευτα τις κινητοποιήσεις και τους ακτιβισμούς με τα μπλόκα των αγροτών, ξεχάσαμε όμως κάποιους άλλους, που την ίδια στιγμή – κυριολεκτικά – πλήρωναν αυτούς τους ακτιβισμούς.
Με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον αναζητήσαμε στο δελτίο του MEGA το Σάββατο 20/12 τον αντίκτυπο που είχαν στις τοπικές οικονομίες τα μπλόκα με τα «δίκαια αιτήματα των αγροτών που διεκδικούν δυναμικά». «Στα Τρίκαλα περιμένουμε λόγω του Μύλου των Ξωτικών πώς και πώς αυτές τις ημέρες. Ανοίξαμε νωρίτερα φέτος να δουλέψουμε παραπάνω και γονατίσαμε, είμαστε στο 50% κάτω απ’ ό,τι ήμασταν πριν από 1 μήνα» περιέγραφε δραματικά ο πρόεδρος Ενωσης Ξενοδόχων, Κωνσταντίνος Παπαπούλιος. Ιδια εικόνα μετέφερε και ο πρόεδρος της Ενωσης Ξενοδόχων Μαγνησίας, Γιώργος Ζαφείρης: «Δυστυχώς έχει χαθεί ένα 20ήμερο από τις ακυρώσεις σε ένα επίπεδο πάνω από 50%, δυστυχώς τα Χριστούγεννα έχει σταματήσει να χτυπάει το τηλέφωνο, δεν αρκεί να ανοίξουν λωρίδες για 3 μέρες. Ο τζίρος αυτές τις ημέρες είναι ο μισός τζίρος όλου του χειμώνα». Και πώς θα μπορούσε να είναι διαφορετικά. Διότι μπορεί έτσι αβασάνιστα να διακηρύσσαμε πως οι αγρότες «θα διευκολύνουν τους εκδρομείς ανοίγοντας μία λωρίδα» – λες και αυτό θα άλλαζε κάτι στην ταλαιπωρία – αλλά από την άνεση ενός πλατό ή ενός πληκτρολογίου ίσως κανείς δεν αναλογίζεται ότι όταν για τη διαδρομή Αθήνα – Ζαγοροχώρια οι ταξιδιώτες έπρεπε να περάσουν από 7 μπλόκα, το αποτέλεσμα θα ήταν αυτό που περιέγραψε στο ίδιο ρεπορτάζ (δελτίο Μega Σάββατο 20/12) ο κ. Ζαρκαδάς, ξενοδόχος της περιοχής: «Υπήρχε μία πληρότητα γύρω στο 50%, αλλά αμέσως μετά την ανακοίνωση των μπλόκων υπήρξε στασιμότητα και ήπια διαδικασία ακυρώσεων».
Εξίσου ανάλαφρα περιγράψαμε και το περιβόητο «άνοιγμα των διοδίων», την παράνομη δηλαδή πρακτική να πηγαίνουν κάποιοι και να σηκώνουν τις μπάρες, προκαλώντας απώλεια εσόδων στις εταιρείες που τα εκμεταλλεύονται. Κάτι που πιθανώς, αν όχι προφανώς, θα τις οδηγήσει στη νομική οδό ώστε να διεκδικήσουν τα διαφυγόντα κέρδη από το κράτος, τα λεφτά του οποίου ως γνωστόν είναι των φορολογουμένων. Ας μαντέψουμε ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό. Τον ίδιο λογαριασμό πληρώνουν επιχειρήσεις που όλο αυτό το διάστημα καθυστερούν να λάβουν εμπορεύματα ή τα λαμβάνουν με αυξημένο μεταφορικό κόστος. Κάποιοι άλλοι όμως κινδύνευσαν να τον πληρώσουν με τη ζωή τους. Ογκολογικοί ασθενείς που είχαν προγραμματισμένη εξέταση PET- SCAN στο ΠΑΓΝΗ, δεν μπόρεσαν να την πραγματοποιήσουν, αφού λόγω την κατάληψης του αεροδρομίου, το ραδιοφάρμακο, όχι μόνο δεν μεταφέρθηκε και οι εξετάσεις ακυρώθηκαν, αλλά αχρηστεύτηκε αφού έχει ελάχιστη διάρκεια ζωής λίγων ωρών. Μεγάλη καλοσύνη δείξαμε όμως και με αγροτοσυνδικαλιστές, για τους οποίους, την ώρα που φώναζαν συνθήματα στα μπλόκα, έρχονταν αποκαλύψεις ότι είναι οι ίδιοι που έχουν λάβει παρανόμως επιδοτήσεις από τον ΟΠΕΚΕΠΕ.
Αθόρυβες πλειοψηφίες μένουν εκτός της εύνοιάς μας, αφού είμαστε πολύ απασχολημένοι να επιδεικνύουμε ανέξοδες καλοσύνες σε θορυβώδεις μειοψηφίες. Κι ας το πληρώσαμε ως κοινωνία στο πρόσφατο παρελθόν. Τότε που ο λαϊκισμός υπερχείλιζε στα τηλεοπτικά παράθυρα και ζητούσαμε περισσότερα προνόμια από ένα χρεοκοπημένο κράτος, το οποίο θέλαμε να δανείζεται για να τα πληρώνει. Εν τέλει υποδαυλίσαμε την καθυστέρηση εφαρμογής μέτρων απαραίτητων, τα οποία φυσικά εφαρμόστηκαν, μετά την καθυστέρηση, ακόμα πιο σκληρά. Τίποτα όπως φαίνεται δεν μάθαμε. Κυρίως πως για ανέξοδες καλοσύνες, κάποιοι άλλοι πληρώνουν το κόστος. Ακριβά.
