Με ένα όνειρο τρελό

«Η ζωή δυστυχώς είναι σκληρή και μπορεί εμείς εδώ να ζούμε το όνειρό μας, αλλά το μυαλό μας είναι στην Ελλάδα και στους συμπολίτες μας που υποφέρουν με τις φωτιές. Είμαστε πάνω απ’ όλα άνθρωποι και συμμεριζόμαστε το δράμα που ζουν τόσοι Ελληνες. Απλά την ώρα του αγώνα ήμασταν και εμείς συγκεντρωμένοι σε ένα στόχο που αποτελούσε όνειρο ζωής για δεκαετίες στο ελληνικό πόλο». Ο ομοσπονδιακός τεχνικός της εθνικής πόλο και ταυτόχρονα του Ολυμπιακού, Θοδωρής Βλάχος συγκλονίζει λίγα δευτερόλεπτα μετά τον άθλο να οδηγήσει το αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα στον τελικό των Ολυμπιακών Αγώνων όπου αύριο το πρωί (10.30) θα διεκδικήσει το χρυσό μετάλλιο απέναντι στη Σερβία! Μην ξεχνά κανείς ότι η βάση αυτής της ομάδας είναι οι παίκτες του Ολυμπιακού.

Οι ατάκες του για την Ελλάδα που καίγεται, η θλίψη και η αγωνία στα μάτια του, έδειξε απλά τον χαρακτήρα ενός ανθρώπου που πάντα δούλευε σκληρά και αθόρυβα από την εποχή που ήταν παίκτης μέχρι και τη μετάβασή του στην άκρη του πάγκου.

Είναι και με τη βούλα πλέον, ο κορυφαίος προπονητής όλων των εποχών στο ελληνικό πόλο με τα επιτεύγματά του να μένουν στο βιβλίο της ιστορίας.

Καθώς μετά το χάλκινο μετάλλιο στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα στο Καζάν, το 2015, ήρθε εφέτος το χρυσό στο Ευρωπαϊκό Γουόρντ Λιγκ και το χάλκινο στο Σούπερ Φάιναλ της διοργάνωσης.

Η εθνική μας ομάδα δεν είχε νικήσει ποτέ την Ουγγαρία σε Ολυμπιακούς Αγώνες όπου είχε 7/7 ήττες όλες με 2-3 γκολ διαφορά και πάνω. Οταν είχε αναλάβει ο Θοδωρής Βλάχος την εθνική ομάδα στους πρώτους του Ολυμπιακούς το 2016 στο Ρίο είχε μαζέψει τους παίκτες του και τους είπε το κλασικό: «Επτά αυτοί, επτά και εμείς», αλλά κυρίως τους θύμισε: «Ακόμα και αν χάσουμε θέλω όταν βγείτε από την πισίνα να είστε γεμάτοι μέσα σας, ότι τα δώσατε όλα. Τότε για μένα θα είναι σαν να έχετε νικήσει». Η Εθνική όχι απλά κοίταξε για πρώτη φορά στα μάτια τους Ούγγρους των εννιά χρυσών ολυμπιακών μεταλλίων αλλά στο τέλος έφυγε και με γλυκόπικρη γεύση και ας μην είχε χάσει (8-8) καθώς ήταν καλύτερη σε όλο τον αγώνα.

Εφέτος ήταν η σειρά των διεθνών μας, να νικήσουν όχι μία (10-9 στην πρεμιέρα) αλλά δύο φορές στην ίδια διοργάνωση τη μεγάλη Ουγγαρία (εν δυνάμει πρωταθλήτρια Ευρώπης για να μην ξεχνιόμαστε) και με τη δεύτερη φορά να είναι σε ημιτελικό Ολυμπιακών Αγώνων και μάλιστα με εμφατικό τρόπο (9-6 με εκπληκτικό πόλο)!

Ναι, ο κόουτς Βλάχος εμφύσησε στους παίκτες του τη νοοτροπία του νικητή και του ότι τίποτε δεν είναι αδύνατον εάν το πιστέψεις. Καθώς αυτή τη νοοτροπία είχε από τα πρώτα του χρόνια.

Ως παίκτης ακόμα, όταν φόρεσε το σκουφάκι των Ερυθρολεύκων (είχε πάει το μακρινό 1989) με δικό του γκολ είχε σπάσει μια 19χρονη παράδοση στα ντέρμπι με τον Εθνικό καθώς είχε πετύχει το νικητήριο γκολ στο 10-9 επί του αιώνιου (στο πόλο) αντιπάλου σταματώντας ένα νικηφόρο σερί του Εθνικού στα πειραϊκά ντέρμπι από το 1971 έως και εκείνο το παιχνίδι το 1990! Ακριβώς το ίδιο κάνει και στην εθνική ομάδα που βρίσκεται στο τιμόνι της εδώ και μια επταετία.

«Θόδωρε, αναλαμβάνεις την ομάδα», του είπε εν μια νυκτί ο τέως πρόεδρος της ΚΟΕ, Δημήτρης Διαθεσόπουλος.

Εκείνο τον Δεκέμβριο του 2014, όπου οι παίκτες της Εθνικής είχαν… επαναστατήσει και μάλιστα ο Χρήστος Αφρουδάκης με τον Μανώλη Μυλωνάκη είχαν αποχωρήσει διαμαρτυρόμενοι για τη συμπεριφορά του κόουτς Σάκη Κεχαγιά, ο τέως πρόεδρος της ΚΟΕ, Δημήτρης Διαθεσόπουλος, τράβηξε άσο από το μανίκι του και έχρισε τον επιτυχημένο (με τον Ολυμπιακό όπου μεταξύ άλλων έχει κατακτήσει μια Ευρωλίγκα και έχει παίξει σε άλλους δύο τελικούς τα τελευταία χρόνια) Θοδωρή Βλάχο ομοσπονδιακό τεχνικό.

Σε ελάχιστο χρόνο ο εμβληματικός αρχηγός Χρήστος Αφρουδάκης επέστρεψε και η εθνική μας ομάδα κατέκτησε σε λιγότερο από ένα χρόνο, το χάλκινο μετάλλιο στο Καζάν το 2015!

Οι παραστάσεις που πήρε προπονητικά στον Ολυμπιακό ήταν πανεπιστημιακού επιπέδου, αρχικά δίπλα στον Κροάτη Ντράγκαν Ματουτίνοβιτς (με τον Ολυμπιακό να παίζει τελικό Ευρωλίγκας το 2001 και το 2002 κατακτώντας το τρόπαιο τη δεύτερη φορά), στη συνέχεια στον Ούγγρο Ζόλταν Κάσας και μετά δίπλα σε έναν ακόμα μεγάλο Κροάτη, τον Βέσελιν Τζούχο, τον άνθρωπο ίσως που τον επηρέασε περισσότερο απ’ όλους προπονητικά.

Οι παίκτες του τον λατρεύουν και ο αρχηγός Γιάννης Φουντούλης (που επίσης συγκλόνισε με τη δήλωση «Εμείς εδώ παίζουμε πόλο αλλά δεν μπορούμε να αφιερώσουμε τη νίκη σε ανθρώπους που υποφέρουν με τις φωτιές. Η σκέψη μας είναι μαζί τους») τον είχε αποθεώσει τις προάλλες με συνέντευξή του στα «ΝΕΑ» για τον τρόπο που τους εμπνέει. Ο ίδιος μάλλον έχει σύντομη… ημερομηνία λήξης αφού η νέα διοίκηση της ΚΟΕ ήδη έχει μιλήσει με ξένους τεχνικούς, καθώς δεν θέλει να είναι στον πάγκο εθνικών ομάδων προπονητές που είναι σε ελληνικό σύλλογο. Λίγο πριν «πετάξει» για Τόκιο είχε κάνει μια ανάρτηση: «Πάμε για τον τελευταίο χορό», θέλοντας κάτι καλό.

«Θα πάρετε μετάλλιο, θυμήσου το, εδώ είμαστε και στο λέμε στο κρασί που πίνουμε», του είπαν δύο καλοί του φίλοι σε ένα ταβερνάκι, μια εβδομάδα πριν από το ταξίδι.

«Μακάρι, γιατί είναι όνειρο γενιών και γενιών του ελληνικού πόλο» τους απάντησε με χαμόγελο συγκρατημένης αισιοδοξίας.

Τώρα μπορεί να χαμογελάει άφοβα, αν και το όνειρο συνεχίζεται…