Νοσταλγία και πραγματικότητα, μέρος Α’
Τα φώτα άναψαν στη Νέα Υόρκη και στο Λονδίνο για να φωτίσουν τις συλλογές της ερχόμενης σεζόν
A model presents a creation at the Tommy Hilfiger TommyNow Fall runway show at the Apollo Theater during New York Fashion Week in New York, U.S., September 8, 2019. Picture taken September 8, 2019. REUTERS/Caitlin Ochs (File: 2019-09-09T074831Z_607882660_RC1A6CF6FB00_RTRMADP_5_FASHION-NEW-YORK-TOMMYHILFIGER.JPG )
Βιωσιμότητα και διαφορετικότητα. Οι δύο πόλοι της σύγχρονης μόδας προτείνουν παραδείγματα πολιτικής επιστήμης παρά υλικές προτάσεις. Ο ρεαλισμός έχει περιορίσει την εκτίναξη της επιθυμίας. Η ενοχή της απόλαυσης δεν θεωρείται πλέον συστατικό της αναδυόμενης μόδας. Η συμμετοχή σε προβληματισμούς για το περιβάλλον, για τις ταυτότητες και τα δικαιώματα έχουν μετασχηματίσει το περιβάλλον της μόδας. Η εποχή που τα μοντέλα πρόβαλλαν το γκλάμορ μιας ζωής στη μεγάλη πόλη είναι ένδειξη νοσταλγίας. Το ίδιο συμβαίνει και με τους σχεδιαστές ή μάλλον τα εμπορικά σήματα – δηλαδή τα brands – που μεταφέρουν σε σημεία ψυχαγωγίας τα σόου τους προκαλώντας τους θεατές τους να θυμηθούν πόσο πιο απλή και διασκεδαστική ήταν κάποτε η μόδα. Το μετέδωσαν τα σόου της Νέας Υόρκης στη διάρκεια της εβδομάδας μόδας για τις συλλογές της άνοιξης 2020. Με πρωταγωνιστές της νοσταλγίας τους Τόμι Χίλφιγκερ, Ραλφ Λόρεν, Μαρκ Τζέικομπς, Καρολίνα Χερέρα. Κατά ένα ποσοστό είναι δικαιολογημένοι, αφού καθόρισαν το ύφος της νεοϋορκέζικης μόδας αναλαμβάνοντας καθένας τους μετά το 1960 και από μία δεκαετία. Για να δείξουν τον γκλάμορ αισθησιασμό στις ντίσκο (Tommy Hilfigger), την απελευθερωτική άνεση του ανδρόγυνου στυλ με τζιν και συνδυασμούς κλασικών σπορ στοιχείων (Ralph Lauren), την κοινωνική δημοσιότητα επίσημου χαρακτήρα με βαριά υφάσματα και συνήθως σύνολα με όγκο και καμπύλες (Carolina Herrera), τη μαχητική εξτραβαγκάντζα (Marc Jacobs) της έμφυλης εμφάνισης ως συστατικό του απροσδιόριστου ρούχου.
Επόμενος σταθμός στη διαδρομή μας προς την άνοιξη του 2020, η εβδομάδα μόδας του «προβληματικού», μετέωρου Λονδίνου. Μέσα στην εκκρεμότητα του Brexit, ορισμένοι κάτοικοι της πρωτεύουσας βρήκαν το υπέροχο φλέγμα τους για να διαμαρτυρηθούν για ένα ουσιαστικό πρόβλημα. Για τη μόδα και την καταστροφική συμπεριφορά της στο περιβάλλον. Η μόλυνση του υδάτινου ορίζοντα, οι απέραντες εκτάσεις με τα αχρησιμοποίητα ρούχα, η τοξικότητα από τη χρήση ινών προερχόμενων από παράγωγα πετρελαίου είναι κάποια από τα κεντημένα ή τυπωμένα συνθήματα που εμφανίστηκαν πάνω στα ρούχα των διαδηλωτών του Λονδίνου. Και οι οποίοι παρατάχθηκαν στις εισόδους των χώρων όπου παρουσιάζονταν οι νέες συλλογές. Παράλληλα, σε μια άλλη σφαίρα «ενσυναίσθησης και ευαισθητοποίησης» που θέλει να διαφημίζει κάποια άλλη ομάδα της μόδας, εμφανίστηκαν πανό σε βεγγέρα υπέρ ευάλωτων συνανθρώπων. Μια αποδεκτή πρόφαση για να στηθεί ένα κόκκινο χαλί για επαγγελματίες διάσημους που πουλάνε ανθρωπιά…














