ΤΑ ΝΕΑ

Θα ήταν μια ευχάριστη αλλαγή αν οι κύριοι υπεύθυνοι αρκούνταν στο να αναγνωρίσουν τα λάθη τους και να αποζημιώσουν τα θύματα αυτών των λαθών, αντί να προσπαθούν να αποσείσουν τις ευθύνες τους και να κατηγορούν άλλους γι' αυτά που έπρεπε να έχουν κάνει εκείνοι. Τα λάθη είναι ανθρώπινα και οι πολίτες δέχονται τη συγγνώμη ακόμη κι αν έχουν αποκλειστεί για ώρες μέσα στα χιόνια στον ακριβότερο οδικό άξονα της Αθήνας.

Ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης ανέβηκε χθες στο βήμα της Βουλής κι ανήγγειλε πως το κόμμα του καταθέτει πρόταση μομφής. Στην ομιλία που προηγήθηκε σήκωσε κατακόρυφα τους αντιπολιτευτικούς τόνους, χρησιμοποιώντας πολλές ρητορικές υπερβολές.

Τις τελευταίες μέρες ξεδιπλώνεται μπροστά μας η εικόνα μιας χώρας που δεν είναι ελκυστική. Οι ανεπάρκειες, τις οποίες παραδέχτηκε και ο Πρωθυπουργός, ως προς την αντιμετώπιση της τελευταίας χιονοκαταιγίδας, ζωγράφισαν με μελανά χρώματα τον πρώτο μήνα του 2022.

Oταν η διαχείριση μιας μεγάλης κρίσης δεν πηγαίνει καλά, ή έστω όσο καλά θα μπορούσε θα πάει, δύο πράγματα γίνονται. Το ένα είναι να αναζητούνται ευθύνες. Και το άλλο, να λαμβάνονται μέτρα ώστε να διορθωθούν οι αδυναμίες.

Η είδηση του βιασμού της 24χρονης στη Θεσσαλονίκη μονοπωλεί για μέρες την επικαιρότητα. Το ενδιαφέρον - κι ο αποτροπιασμός της κοινής γνώμης - είναι εύλογα. Μετράμε μόλις έναν χρόνο από την πρώτη επώνυμη καταγγελία σεξουαλικής κακοποίησης και το ξέσπασμα του #ΜeΤoo στη χώρα. Ωστόσο, όπως έχει δείξει η εμπειρία των τελευταίων δώδεκα μηνών, συχνά άλλου είδους γεγονότα μπορεί να επισκιάσουν τέτοιες υποθέσεις. Γεγονότα που ενίοτε προκαλούνται από τον τρόπο που καλύπτεται ένα τόσο σοβαρό κι ευαίσθητο θέμα ή από τον τρόπο που συζητείται και σχολιάζεται στη δημόσια σφαίρα.

To είχαμε συνηθίσει τόσο πολύ, ώστε το θεωρούσαμε δομικό στοιχείο του πολιτικού μας συστήματος: τα μεγάλα πολιτικά κόμματα που εναλλάσσονταν στην εξουσία ήταν δύο, όχι πάντα τα ίδια, αλλά πάντως δύο, και οι διαφορές που τα χώριζαν ήταν τόσο μεγάλες ώστε οι πιθανότητες ενός Μεγάλου Συνασπισμού α λα γερμανικά ήταν πρακτικά ανύπαρκτες. Για το τρίτο σε δύναμη κόμμα, το μοναδικό ερώτημα ήταν με ποιον θα συνεργαζόταν στην απευκταία περίπτωση που οι εκλογές δεν έβγαζαν αυτοδυναμία.

Δυόμισι χρόνια ο ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ στα έδρανα της αξιωματικής αντιπολίτευσης δεν δείχνει σημάδια θεσμικής και πολιτικής ωρίμασης.

Η άφιξη των πρώτων Rafale είναι μια σημαντική στιγμή για την ελληνική Πολεμική Αεροπορία, ένα σημείο καμπής. Δεν αφορά απλώς τα προηγμένα ηλεκτρονικά και οπλικά συστήματα που διαθέτουν τα συγκεκριμένα μαχητικά αεροσκάφη και θα δώσουν σημαντικό πλεονέκτημα στην Ελλάδα, σε μια περίοδο που η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο συνεχίζει να είναι τεταμένη. Είναι αποτέλεσμα μιας […]

Αν πληκτρολογήσει κανείς στη μηχανή αναζήτησης της Google «βία», πριν καν γράψει ολόκληρη τη λέξη «βιασμός», εμφανίζεται ως πρώτη επιλογή η φράση «βιασμός 24χρονης». Οι καταγγελίες του θύματος απασχολούν την κοινή γνώμη σε ολόκληρη τη χώρα, όχι μόνο στη Θεσσαλονίκη. Κι όσα νέα στοιχεία βλέπουν το φως της δημοσιότητας επιβεβαιώνουν την ύπαρξη μιας κουλτούρας για την οποία καμιά σύγχρονη δυτική κοινωνία δεν θα ένιωθε υπερήφανη.

Οι νέες προκλήσεις της Αγκυρας κατά της Ελλάδας με τη νέα υπερπτήση στη νησίδα Κανδελιούσσα από τουρκικό μη επανδρωμένο αεροσκάφος, αλλά και όλη η πρόσφατη ρητορική της για την επέκταση των ναυτικών μιλίων, δεν μπορούν και δεν πρέπει να υποτιμηθούν από τη χώρα μας. Προφανώς εντάσσονται σε μια μακρά στρατηγική νεο-οθωμανισμού και Γαλάζιας Πατρίδας, αλλά και εικονικής αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων. Προφανώς σχετίζονται με την ενδογενή πολλαπλή κρίση του τουρκικού κράτους και την οχύρωση πίσω από «εχθρούς» - μετεωρισμός και απέλπιδα προσπάθεια ενός μερικώς πολιτικά αποδομημένου Ερντογάν. Και βέβαια η νέα όξυνση έχει να κάνει και με το πώς «τζογάρει» η Τουρκία στο νέο ρευστό γεωπολιτικό τερέν της Νοτιοανατολικής Μεσογείου και συνολικότερα.

Τα αποτελέσματα της δημοσκόπησης στην Κρήτη δείχνουν πως στον ΣΥΡΙΖΑ δεν εκτίμησαν από την αρχή σωστά την κεντροαριστερή πίεση. Το μεγάλο ποσοστό του Νίκου Ανδρουλάκη στην περιοχή, στις εσωκομματικές εκλογές του ΚΙΝΑΛ, προεξοφλούσε πως στο προπύργιο της Δημοκρατικής Παράταξης τα πράγματα για την αξιωματική αντιπολίτευση δεν θα είναι τα ίδια από εδώ και πέρα. Στην […]

Δύο κραυγές αγωνίας ξεχωρίζουν στο τοπίο των πράξεων βίας που σημειώνονται σε καθημερινή σχεδόν βάση σε ορισμένα ελληνικά πανεπιστήμια. Η μία ανήκει σε έναν φοιτητή της ΑΣΟΕΕ, όπου αυτή την εβδομάδα ένας καθηγητής έπεσε την ώρα του μαθήματος θύμα ξυλοδαρμού από κουκουλοφόρους. Με κείμενό του που δημοσιεύτηκε στα «ΝΕΑ», ο Χαράλαμπος Θεοδωράκης επισημαίνει ότι, όσο η κυβέρνηση διαβουλεύεται και η πανεπιστημιακή αστυνομία εκπαιδεύεται, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο κινδυνεύει να γίνει η επόμενη Marfin.

Είναι ένα εθνικό αφήγημα. Και, όπως όλα τα εθνικά αφηγήματα, έχει περάσει από διαφορετικά στάδια και διακυμάνσεις στη μεγάλη διαδρομή: από τον αρχικό ενθουσιασμό και τη συγκίνηση στις απογοητεύσεις, τις μικρές ήττες και τις μικρές νίκες.

Ξυλοδαρμοί. Διαπομπεύσεις. «Κτισίματα». Θανατικές απειλές. Φθορές περιουσίας. Λειτουργία «επιχειρησιακών στρατηγείων», που αποτελούν ορμητήρια για επιθέσεις. Τα πανεπιστημιακά ιδρύματα έχουν γίνει ένα είδος κράτους εν κράτει, όπου αντιεξουσιαστές, αναρχικοί, μπαχαλάκηδες ή προβοκάτορες παίρνουν τον νόμο στα χέρια τους, λύνουν λογαριασμούς, τιμωρούν, εκδικούνται ή εκβιάζουν. Η κατάσταση αυτή πρέπει να σταματήσει. Η κοινωνία πρέπει να φωνάξει ένα «Ως εδώ!». Και όλοι, είτε εμπλέκονται άμεσα στη λειτουργία των πανεπιστημίων είτε συμμετέχουν με οποιονδήποτε τρόπο στα κοινά, πρέπει να αναλάβουν επιτέλους τις ευθύνες τους.

Υπάρχει μια αρχή για την οποία δεν θα έπρεπε να συζητάμε ακόμα στις αρχές του 2022: κανείς και για κανέναν λόγο δεν δικαιολογείται να ξυλοκοπεί καθηγητή την ώρα του μαθήματος, μπροστά στους φοιτητές του.

Η είδηση ότι οι ΗΠΑ εκφράζουν επιφυλάξεις για την οικονομική και περιβαλλοντική βιωσιμότητα του αγωγού EastΜed, ο οποίος θα μετέφερε φυσικό αέριο προς την Ευρώπη από το Ισραήλ μέσω Ελλάδας και Κύπρου, εξελήφθη από πολλούς ως μια παραχώρηση της υπερδύναμης στον Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν - μια και όλοι οι αναλυτές είχαν επισημάνει από πολύ νωρίς ότι ο εν λόγω αγωγός θα έθετε την Τουρκία εκτός ενεργειακού παιχνιδιού.

Δεν θα είναι μια εύκολη ημέρα η σημερινή για μαθητές, εκπαιδευτικούς και γονείς. Θα είναι όμως καθοριστική για την εκπαιδευτική διαδικασία, την οικογενειακή ζωή και μπορεί να εξελιχθεί με επιτυχία και για την ίδια την περιπέτεια που διανύουμε. Τα όπλα υπάρχουν, η εμπειρία επίσης και προφανώς η συλλογική θέληση.

Πώς συνομιλείς με έναν άνθρωπο που έχει προσαρτήσει ένα μέρος μιας άλλης χώρας, κατέχει στρατιωτικά ένα άλλο μέρος της και έχει παρατάξει 100.000 στρατιώτες στα σύνορά της απειλώντας ότι θα εισβάλει; Πώς διαπραγματεύεσαι με έναν ηγέτη που απαιτεί να πάψεις να προστατεύεις τους συμμάχους σου με τακτικά πυρηνικά όπλα και πυραύλους; Πώς μιλάς με τον Βλαντίμιρ Πούτιν;

Η παγκόσμια κοινότητα κάνει, εδώ και δύο χρόνια, μια συντεταγμένη προσπάθεια να βγει από την πανδημία. Μετά από δύο χρόνια επιστημονικής εξακρίβωσης, γνωρίζουμε πλέον με βεβαιότητα πως το πιο σημαντικό όπλο απέναντι στην Covid-19 είναι τα εμβόλια. Αυτό που συνεχίζουμε να μαθαίνουμε είναι το προφίλ των αντιεμβολιαστών, των ανθρώπων που μέχρι σήμερα γυρνούν την πλάτη στην επιστήμη. Αυτοί δεν είναι μόνο ψεκασμένοι, αρνητές ή αντιδραστικοί. Μπορεί να είναι ο γείτονας, ο συνάδελφος στο διπλανό γραφείο ή ακόμα και ένα είδωλο του παγκόσμιου τένις.

Mπορεί κανείς να δώσει έμφαση στην επιθετικότητα και στην προπαγάνδα. Είναι πράγματι προκλητικό να κομπάζει ο υπουργός Αμυνας μιας χώρας ότι κάποιοι σπουδαστές μπορούν να φτάσουν κολυμπώντας σε ένα νησί μιας γειτονικής χώρας. Κι είναι πράγματι εξωφρενικό μια χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ να απειλεί με πόλεμο μια άλλη χώρα - μέλος του ΝΑΤΟ στην περίπτωση που ασκήσει ένα δικαίωμα που προβλέπεται από το Διεθνές Δίκαιο της Θάλασσας. Η συντήρηση της έντασης ασφαλώς δεν συμβάλλει ούτε στον διάλογο ούτε στις σχέσεις καλής γειτονίας.

Μπροστά στις μεγάλες αποφάσεις, μερικές φορές οι κυβερνήσεις αναγκάζονται να βάλουν σε δεύτερη μοίρα την καθημερινότητα. Αλλά οι πολίτες εξακολουθούν να πρέπει να τη διαχειριστούν με ό,τι μέσα διαθέτουν, τα οποία σε περιόδους κρίσης δεν είναι και τόσο πολλά. Κι εκεί η κυβέρνηση πρέπει να είναι συμπαραστάτης τους.

Ηταν Φεβρουάριος του 2020 όταν η Αγκυρα επιχειρούσε έναν ιδιότυπο υβριδικό πόλεμο κατά της Ελλάδας με πεδίο τον Εβρο και εργαλειοποιώντας τις τότε προσφυγικές ροές

Eνας αμερικανός αναλυτής χαρακτήρισε το 2022 έτος του «ζην επικινδύνως». Εννοούσε βέβαια τους τρεις μεγάλους κινδύνους για την παγκόσμια ειρήνη, τη διαμάχη της Ρωσίας με την Ουκρανία, την επιθετικότητα της Κίνας απέναντι στην Ταϊβάν και τη δυσπιστία του Ισραήλ για τις πραγματικές προθέσεις του Ιράν. Θα μπορούσε εύκολα να προσθέσει κάποιος άλλους δύο κινδύνους, άλλες δύο απειλές, όχι για την ειρήνη, αλλά για το μέλλον της ανθρωπότητας.

Το νέο μαύρο ρεκόρ κρουσμάτων στη χώρα μας δεν αφήνει περιθώρια για φιλοσοφίες, ανευθυνότητες ή χαλάρωση. Η μετάλλαξη Ομικρον όχι μόνο είναι εδώ αλλά τις προσεχείς εβδομάδες θα δείξει πόσο θα δοκιμάσει εκ νέου το ΕΣΥ. Παράλληλα θα δοκιμάσει την κοινωνική συνοχή, την οικονομία και την κανονικότητα.

Καθώς η μετάλλαξη Ομικρον καλπάζει, οι αντοχές της κοινωνίας αλλά και του Εθνικού Συστήματος Υγείας δοκιμάζονται. Παρά το γεγονός πως ακόμη έχουμε δρόμο, και εμπειρία υπάρχει συσσωρευμένη και όπλα να μας θωρακίζουν. Και αυτά πρέπει να έχουμε υπόψη μας τώρα που ο ιός δεν αστειεύεται και θέτει σε κίνδυνο εκ νέου τη δημόσια υγεία και […]

«Αν θέλουμε τα πράγματα να μείνουν ως έχουν, τα πράγματα πρέπει να αλλάξουν» λέει ο νεαρός Τανκρέντι Φαλκονέρι στον θείο του, τον πρίγκιπα Σαλίνας. Ο Βλαντίμιρ Πούτιν είναι βέβαιο ότι συμφωνεί με την πολυσυζητημένη αυτή φράση από τον «Γατόπαρδο»: τριάντα ακριβώς χρόνια μετά την υποστολή της σοβιετικής σημαίας, που άλλαξε τα πάντα και έκανε έναν Φράνσις Φουκουγιάμα να μιλήσει για το Τέλος της Ιστορίας, ο ρώσος πρόεδρος επιχειρεί με ένα μείγμα αυταρχισμού και αλυτρωτισμού να αναβιώσει την παλιά, χαμένη, αυτοκρατορία

Βρισκόμαστε πια σχεδόν δύο χρόνια σε πανδημία. Ολο αυτό το διάστημα η διαχείρισή της, τόσο στην Ελλάδα όσο και διεθνώς, είχε πετυχημένες και αποτυχημένες στιγμές. Αυτό που διαφοροποιούσε τις πρώτες από τις δεύτερες ήταν η πολυφωνία των ιθυνόντων: τις φορές εκείνες που το μήνυμα ήταν ενιαίο και έβγαινε τόσο από την κυβέρνηση όσο και από […]

Πριν από δέκα χρόνια, γίναμε μάρτυρες μιας πολιτικής ανατροπής: ο ΣΥΡΙΖΑ μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα «ροκάνισε» επαρκώς την εκλογική βάση του ΠΑΣΟΚ και βρέθηκε ένας εκ των δύο κυρίαρχων πόλων του ελληνικού πολιτικού συστήματος.

Η πρώτη και απόλυτη προτεραιότητα παραμένει η ίδια: εμβολιασμός, εμβολιασμός, εμβολιασμός. Είναι θεμελιώδους σημασίας να εμβολιαστούν όσοι δεν το έχουν κάνει ακόμη και να κάνουν την τρίτη δόση όσοι έκαναν τη δεύτερη πριν από τουλάχιστον τρεις μήνες. Η κυνική πρόβλεψη του γερμανού υπουργού Υγείας επιβεβαιώνεται καθημερινά: σε λίγο καιρό, θα υπάρχουν μόνο εμβολιασμένοι, νοσήσαντες και νεκροί.

Η Σοφία Μπεκατώρου χρειάστηκε να καταγγείλει ότι υπέστη σεξουαλική κακοποίηση δύο φορές μέχρι να ξεκινήσει και στη χώρα μας το #MeΤoo. Από τότε έχει περάσει καιρός. Κι έχουν δει το φως της δημοσιότητας αρκετές άλλες καταγγελίες. Κάποιοι έχουν οδηγηθεί στη Δικαιοσύνη. Ωστόσο, αν κάτι δείχνουν οι αποκαλύψεις των τελευταίων ημερών για τον πρώην πια παρουσιαστή […]

Οσοι νομίζουν πως η μάχη που δίνουν το ΕΣΥ και η πολιτεία στις ΜΕΘ προσφέρεται για πολιτική εκμετάλλευση πλανώνται πλάνην οικτράν. Από την πρώτη στιγμή της συλλογικής μας περιπέτειας, πέραν της θωράκισης της χώρας και της αίσθησης της ατομικής ευθύνης, καθοριστικό θέμα ήταν η στάση όλων των πολιτικών δυνάμεων. Κι αυτό αφού υπήρχε ο κίνδυνος, […]

Λέγεται revenge porn (εκδικητική πορνογραφία) και είναι η δημοσίευση φωτογραφιών ή βίντεο ερωτικού χαρακτήρα στην οποία προβαίνει κάποιος (κατά κανόνα άνδρας) εν αγνοία της συντρόφου του για να την εκδικηθεί επειδή τον χώρισε ή για να την εκβιάσει. Πρόκειται φυσικά για ένα είδος ηλεκτρονικού εγκλήματος, το οποίο διώκεται ποινικά. Οπως και στην περίπτωση της οικογενειακής […]

Οι δρομολογούμενες μεταρρυθμίσεις σε Παιδεία και Δικαιοσύνη θα πρέπει να διαβαστούν ως αναγκαίες προϋποθέσεις ενός μοντέρνου, ευρωπαϊκού κράτους. Κάθε καθυστέρηση σε αυτές είναι επιζήμια και στην ίδια την κοινωνική συνοχή, την παραγωγικότητα και τη νέα πίστη που οφείλει η πολιτεία να εμπεδώσει στους θεσμούς της. Για παράδειγμα ο νέος νόμος – πλαίσιο που ορθά δρομολογούν […]